ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ὁ «Δαυλός» καὶ τὸ «θέλημα τοῦ Ἰησοῦ» Κύριε Λάμπρου, Ὁ «ἀνώνυμος», ἂν καὶ πανελληνίως γνωστὸς καὶ μὴ ἐξαιρετέος, «ἀπολογητής», ἀπόλυτος γνώστης τῆς σοφίας τοῦ Γιαχβέ, ἔχει ἀφιερώσει ὁλόκληρη (ἀτελείωτη) ἱστοσελίδα γιὰ τὸ «ἡμιμαθές» καὶ «φανατισμένο» περιοδικὸ «Δαυλός». Ἡ σελίδα αὐτὴ ἀποτελεῖ ἕνα πολὺ μικρὸ κομμάτι μιᾶς χαωτικὰ μεγάλης, μιᾶς ἀτελείωτης πραγματικὰ ἱστοσελίδας, ἡ ὁποία στρέφεται κατὰ ὁτιδήποτε ἀληθινοῦ καὶ ἑλληνικοῦ. Σᾶς ἔχω γράψει ξανὰ γιὰ τὴ σελίδα αὐτή. Κάθε φορὰ ποὺ τὴν ἐπισκέπτομαι εἶναι καὶ πιὸ μεγάλη («ἐλαφρῶς ἀναλυτικά», ὅπως ἀναφέρει), χωρὶς ὅμως νὰ περιέχῃ οὔτε ἕνα λογικὸ ἐπιχείρημα. Ἴσως ὁ «ἀπολογητής» νὰ νομίζῃ, πὼς μὲ τὴν ἀκατάσχετη φλυαρία θὰ πεισθῇ ὁ ἀναγνώστης του περὶ τῆς «κακόβουλης ἄγνοιας» τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἀναζητοῦν τὴν ἀλήθεια βάσει τῆς λογικῆς καὶ τῆς Ἱστορίας. Γράφει ἐπίσης, «Ὁ Δαυλὸς διαγράφει στὸ χαρτὶ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ (ἄλλωστε μόνο ἐκεῖ μπορεῖ νὰ Τὸν διαγράψῃ). Ὅμως, ἂν ἤθελε ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς νὰ διαγράψῃ τὸν “Δαυλό”, ὅπως καὶ κάθε ἄλλο “Δαυλό”, τότε ὁ τελευταῖος θὰ εἶχε ἐξαφανιστῆ ἀπὸ προσώπου Σύμπαντος.» Ἐγὼ λοιπὸν συμπεραίνω, ὅτι ὁ Χριστὸς θέλει νὰ συνεχίσετε, κύριε Λάμπρου! Ἀφοῦ δὲν εἶναι θέλημα Θεοῦ νὰ «διαγραφῆτε», συνεχίστε! Μὲ τιμὴ Δημήτρης Κτενιάδης Φράγματα ποταμῶν ἡ λύση κατὰ τῶν πυρκαϊῶν Κύριε διευθυντά, Ὅταν διάβασα τὸ 306 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ», κατάλαβα, ὅτι τὸ ἄρθρο ποὺ ἑτοίμαζα μὲ τίτλο «Τί εἶδα, τί δὲν εἶδα καὶ τί ἄκουσα στὶς φωτιὲς τοῦ Αὐγούστου» στὰ περισσότερα σημεῖα του δὲν εἶχε πλέον τίποτα καινούργιο νὰ δώσῃ. Μὲ πρόλαβαν καὶ μὲ κάλυψαν πλήρως μὲ τὰ ἄρθρα τους οἱ: φίλτατος Δ.Ι.Λ., ἀρχιπύραρχος Λ. Γακη- λάζος, Ἀγγ. Ρέτουλα, Β.Μαυρομάτης, καὶ Ἀνώνυμος σμηνίτης. Ἔτσι ἀφαίρεσα ἀπὸ τὸ ἄρθρο μου τὸ «τί εἶδα». Περισσότερο ἴσως ἐνδιαφέρον παρουσιάζει τὸ «τί δὲν εἶδα», γιατὶ σημασία δὲν ἔχει τόσο τὸ τί κάνεις, γιὰ νὰ ἀποφύγῃς μία καταστροφή, ἀλλὰ τὸ τί δὲν κάνεις ἢ τί δὲν ἔκανες. Ἡ ἰδέα εἶναι ἁπλῆ καὶ στὸ μεγαλύτερο μέρος Ὁ ἅγιος Βάρβαρος ὁ Μυροβλήτης Ἀγαπητέ μου «Δαυλέ», Ἀφοῦ σὲ συγχαρῶ γιὰ τὴν τιτάνια προσπάθεια ποὺ κάνεις γιὰ τὸ ξύπνημα τῶν «ὑπνωτισμένων» συμπολιτῶν μας, θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω τὴν περίπτωση τῆς γνωστῆς στὴν Κέρκυρα ἐκκλησίας τοῦ ἁγίου Βαρβάρου καὶ Ζωοδόχου Πηγῆς στὸ προάστειο τῆς πόλης τῆς Κέρκυρας, στὸν Ποταμό. Σύμφωνα μὲ τὴν Ἐκκλησία ὁ ἅγιος Βάρβαρος γεννήθηκε στὴν Πεντάπολη τῆς Αἰγύπτου καὶ ζοῦσε ἀπὸ τὶς λεηλασίες στὸν χῶρο τῆς Μεσογείου. Κάποτε στὴν περιοχὴ τῆς Αἰτωλίας ἔχασε ὅλους τοὺς συντρόφους του, ἀλλὰ αὐτὸς συνέχισε μόνος του στὴν γύρω περιοχὴ τὶς λεηλασίες, ὥσπου εἰσῆλθε στὸ ξωκκλήσι τοῦ ἁγίου Γεωργίου τῆς Νήσας, τὴν ὥρα ποὺ ὁ παπᾶς ἔχοντας παρέα ἕναν νεαρὸ μαθητὴ ἔψαλλε «Τὰ σὰ ἐκ τῶν σῶν», ὁπότε ὁ βάρβαρος ξαφνικὰ γαλήνευσε, σταυροκοπήθηκε καὶ ἄρχισε νὰ βλέπῃ ἀγγέλους καὶ νὰ ζητάῃ συγχώρεση γιὰ ὅσα ἕως τότε εἶχε κάνει, ἐνῷ ὁ παπᾶς τὸν βάφτισε στὸ κοντινὸ ποτάμι. Ἀπὸ τότε ζοῦσε σὰν τὰ ζῷα τρεφόμενος μὲ χόρτα καὶ πουλιά, ἐνῷ συνεχῶς ἔκλαιγε καὶ ‣ ΔΑΥΛΟΣ 309, Ἰανουάριος 2008  21633