Ç ΑΛΗΘΙΝΗ «ΙΣΤΟΡΙΑ» ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ Κεί με να νό μων ἀ πο δει κνύ ουν μί α μαρ τυ ρι κὴ καὶ αἱ μα το βαμ μέ νη ζω ὴ τὰ τέ λη τοῦ θ΄ αἰ ῶ να ὁ αὐ το κρά το ρας Λέ ων ΣΤ΄ ὁ Σοφὸς ἔ δω σε ἐν το λὴ σὲ νο μο μα θεῖς νὰ συγ κεν τρώ σουν τὴν ἕ ως τό τε ἰ σχύ ου σα νο μο θε σί α, νὰ ἀ φαι ρέ σουν ὅ σους νό μους δὲν ἴ σχυ αν πλέ ον καὶ νὰ θε σπί σουν ὅ σους νέ ους χρει ά ζον ταν. Ἀ πὸ τὴν ἐρ γα σί α αὐ τὴ προέ κυ ψε μί α συλ λο γὴ ἑ ξῆν τα βι βλί ων, ἡ ὁ ποί α ἔ μει νε γνω στὴ ὡς «Βα σιλι κά» καὶ ἴ σχυ σε μέ χρι τέ λους τοῦ Βυ ζαν τί ου (1453 μ.Χ.). Δὲν ὑ πάρ χει χῶ ρος, γιὰ νὰ πα ρου σι ά σω με τὸ σύ νο λο τῶν νό μων, ποὺ πε ρι έ χει ἡ φρικτὴ αὐ τὴ νο μο θε σί α, ἄλ λω στε σκο πὸς τῆς πα ρού σας ἔ ρευ νας εἶ ναι νὰ ἀ να δει χθοῦν οἱ συν θῆ κες κά τω ἀ πὸ τὶς ὁ ποῖ ες ἔ ζη σε τὸ Ἑλ λη νι κὸ Ἔ θνος στὰ 1.100 χρό νια τῆς βυζαν τι νῆς σκλα βιᾶς. Θὰ πε ρι ο ρι στοῦ με λοι πὸν ἐν δει κτι κὰ σὲ κεί με να τῶν νό μων ποὺ πε ρι έ χον ται στὸ πρῶ το ἀ πὸ τὰ συ νο λι κῶς 60 βι βλί α τῶν «Βα σι λι κῶν». Με λε τῶν τας τὰ κεί με να πα ρα τη ροῦ με, ὅ τι δὲν ἀρ κοῦν ται μό νο στὴν πα ρά θε ση τῶν ἄρ θρων καὶ δια τά ξε ων, ἀλ λὰ καὶ πε ρι έ χουν ἐν τε λῶς ξέ να πρὸς νο μι κὰ κεί με να ἀ πο σπά σμα τα μὲ ὕ βρεις ἐ ναν τί ον τῶν Ἑλ λή νων, ποὺ χα ρα κτη ρί ζον ται «μυ σα ροί», «ἀ λι τή ριοι» κ.λπ. Ἀλ λὰ τὸ πιὸ ἐν τυ πω σια κὸ στοι χεῖο τους εἶ ναι οἱ τρο με ρὲς ποι νές, ποὺ προ βλέ πουν τὰ ἄρ θρα αὐ τὰ κα τὰ τῶν Ἑλ λή νων: «ἀ δι κή μα τα» ὅ πως τὸ ἔ θι μο τῆς πα ρα τή ρη σης τῆς «σπά λας» τοῦ ἀρ νιοῦ ἐ πέ συ ραν τὴν ποι νὴ τῆς σταύ ρω σης (!), ἡ «ἐμ μο νὴ εἰς τὴν πλά νην τῶν Ἑλ λή νων» τὴν ποι νὴ τοῦ θα νά του καὶ ταυ τό χρο να τῆς δή μευ σης τῆς πε ριου σί ας ἀ πὸ τὰ μο να στή ρια, ἡ τέ λε ση ἀ πὸ τρί τους σὲ κά ποι ο κτῆ μα κά ποι ας ἑλληνικῆς τε λε τῆς τὴν ποι νὴ (στὸν… ἰ δι ο κτή τη τοῦ κτή μα τος!) τῶν σω μα τι κῶν βα σα νι στη ρί ων (;) καὶ στὴ συ νέ χεια τῶν ἰ σό βι ων κα τα ναγ κα στι κῶν ἔρ γων σὲ ὀ ρυ χεῖ α κ.λπ. κ.λπ. Προ φα νῶς βρι σκό μα στε μπρο στὰ στὶς πιὸ τρα γι κὲς σε λί δες μιᾶς ἄ γνω στης πε ρι όδου τῆς Ἱ στο ρί ας τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Ἔ θνους, πε ρι ό δου μαρ τυ ρι κῆς, αἱ μα το βαμ μέ νης,