ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

309ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2008

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 21657 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
30 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
    ἀρχή: σελ. 21657 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 309

Κείμενο φύλλου

ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ἔφτυσε τὴν Φιλοσοφία κι ἔκαψε βιβλία Ὁ βυζαντινὸς Μεσαίωνας ἀπειλεῖ νὰ ἐπανακάμψῃ δριμύτερος στὸ χῶρο τῆς Δικαιοσύνης ὕστερα καὶ ἀπὸ τὴν πρόταση τοῦ προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Βασ. Νικόπουλου γιὰ ἀνέγερση χριστιανικοῦ ναοῦ πρὸς τιμὴν τοῦ ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου στὸν προαύλιο χῶρο τοῦ Ἀρείου Πάγου. Δὲν θὰ ἐπαναλάβουμε ἐδῶ τὶς σχετικὲς μὲ τὴ θρησκευτικὴ ἐλευθερία -ἰδιαίτερα στοὺς χώρους τῆς Δικαιοσύνης- ἐνστάσεις, ποὺ ἀκούστηκαν ἀπὸ διάφορες πλευρές. Θὰ θέσουμε μόνον ὑπ’ ὄψη τοῦ εὐσεβοῦς προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου ἕνα μικρὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Δοξαστικὸν τῆς λειτουργίας τοῦ Ἑσπερινοῦ τοῦ ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου: «Καταπτύσας τῶν Στωικῶν φιλοσόφων... τὰς μαγικὰς βίβλους (=τὰ ἑλληνικὰ συγγράμματα) ἐν πυρὶ ἀναλώσας, τοῦ Εὐαγγελίου κῆρυξ γέγονε.» Τὸ σύγχρονο κρατίδιο τῆς ρωμιοσύνης ἔχει ἀνακηρύξει τὸν ὑπ’ ὄψη «καταπτύστη» τῶν Ἑλλήνων φιλοσόφων προστάτη τῆς Δικαιοσύνης καὶ πολιοῦχο τῆς πρωτεύουσάς του, τὸν τιμᾷ δὲ ἰδιαιτέρως μὲ ἀργία στὶς 3 Ὀκτωβρίου. Γ.Λ. Τὰ «ὀστᾶ τοῦ Κενταύρου» καὶ τὸ ἑλλαδεμπόριο Τὸ εἰκονιζόμενο ἔκθεμα μὲ τὰ «ὀστᾶ τοῦ Κενταύρου» εἶναι ἔργο τοῦ καθηγητῆ τῆς Βιολογίας τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Οὐϊσκόνσιν Μπὶλ Γουίλλερς, ὁ ὁποῖος τὸ κατασκεύασε στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ’80, τὸ ἐξέθεσε ἀρχικὰ στὸ Κέντρο Τέχνης τοῦ Μάντισον κι ἀργότερα στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Τεννεσσῆ. «Βρέθηκαν ὀστᾶ Κενταύρου», διατείνονταν ἀπὸ «ἑλληνολατρικά» περιοδικὰ καὶ τηλεοπτικὰ παράθυρα τηλεπωλήσεως βιβλίων πάσης κατηγορίας ἑλλαδέμποροι κι ἐπιδείκνυαν τὸ ἐν λόγῳ ἔκθεμα ἀμόρφωτοι, ἀνιστόρητοι κι ἀδαεῖς, ποὺ ἀδυνατοῦν νὰ κατανοήσουν τόσο τὴν ἀλληγορία τῆς Ἑλληνικῆς Μυθολογίας ὅσο καὶ τὶς ἰδέες τοῦ «Δαυλοῦ», τὶς ὁποῖες, ἀφοῦ ἐπὶ χρόνια κατέκλεψαν, τὶς διαστρέβλωσαν μὲ τὶς φαντασιώσεις τους κατὰ τὸ χειρότερο τρόπο, τὶς ἐμπορεύτηκαν καὶ τελικὰ ἐπιβραβεύτηκαν ἀπὸ τὴ ρωμιοσύνη καταντῶντας... βουλευτές της. K.E. Ἡ μαϊμοῦ καὶ τὸ κουκούτσι Κάποτε δώσανε στὴ μαϊμοῦ ἕνα φροῦτο μὲ μεγάλο κουκούτσι, ποὺ αὐτὴ στὴν βουλιμία της καὶ τὴν ἄγνοιά της τὸ κατάπιε. Μετὰ ἀπὸ ἐπέμβαση ἐπώδυνη τῆς τὸ ἔβγαλαν καὶ ἀπὸ τότε ἡ μαϊμοῦ πρῶτα δοκιμάζει τὸ κουκούτσι στὸ τέλος τοῦ πεπτικοῦ σωλῆνα της καὶ μόνον τότε τὸ εἰσάγει στὸ στόμα. Παρομοίως ἡ ἀνθρωπότης ἐδῶ καὶ 2.000 χρόνια (κυρίαρχοι διὰ τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ οἱ ἐξουσιαστὲς καὶ περιούσιοι) ἔχει καταπιεῖ πολλὰ κουκούτσια, χωρὶς νὰ βγάλῃ κανένα μὲ συνέπεια τὰ γνωστὰ περιβαλλοντικὰ ‣
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →