ΦΟΝΙΑΣΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΣΕΜΠΡΗΣΤΗΣΣΥΝΩΜΟΤΗΣ Ὁ Μέγας Καὶ Ἅγιος τῆς 18ης Ἰανουαρίου «Οὐ κοῦν εἰ μή τε ἄν θρω πος ἁ πλῶς μή τε μά γος μή τε δαί μων τις ἐ στὶν ὁ Σω τήρ, ἀλ λὰ καὶ τὴν πα ρὰ ποι η ταῖς ὑ πό νοι αν καὶ δαι μό νων φαν τα σί αν καὶ Ἑλ λή νων σο φί αν τῇ ἑ αυ τοῦ θει ό τη τι κα τήρ γη σε καὶ ἐ πε σκί α σε» (Ἅ γιος Ἀ θα νά σιος, «Κα τὰ Ἑλ λή νων», κεφ.48, παρ. 9). Ἀ θα νά σιος, Ἅ γιος καὶ Μέ γας τῆς Ὀρ θο δό ξου Ἐκ κλησί ας, γεν νή θη κε τὸ 295 μ.Χ. στὴν Ἀ λε ξάν δρεια τῆς Αἰ γύ πτου πι θα νώ τα τα ἀ πὸ ἑλ λη νι κῆς κα τα γω γῆς γονεῖς. Ἀ πὸ πο λὺ μι κρὴ ἡ λι κί α κα τη χή θη κε στὸν Χρι στια νι σμὸ ξε χνῶν τας ὁ λο κλη ρω τι κὰ τὴν κα τα γω γή του. Κα τὰ τὴν ἐ φη βεί α του μα θή τευ σε δί πλα στὸν φα να τι κὸ ἀ σκη τὴ ἅ γιο Ἀν τώ νιο τὸν Μέ γα, στὴν ἔ ρη μο τῆς Ἐ ρυ θραί ας. Ὁ δά σκα λός του πέ θα νε στὴν ἔ ρη μο μέ σα σὲ ἕ να ξε ρο πή γα δο προ σευ χό με νος στὸν Για χβέ. Ὁ Ἀν τώ νιος, κα τὰ τὴν πε ρί ο δο ποὺ ἀ σκή τευ ε, δὲν ἄλ λα ξε πο τὲ κα νέ να ἔν δυ μα, δὲν ἔ πλυ νε πο τὲ τὸ σῶ μα του καὶ τρε φό ταν μέ ρα πα ρὰ μέ ρα μὲ ἕ να ξε ρὸ πα ξι μά δι. Γυ ναῖ κα δὲν γνώ ρι σε πο τέ. (Ἐγ κυ κλο παί δεια «Ἥ λιος», λῆμ μα «Ἅ γιος Ἀν τώ νιος»). Τὰ ὁ ρά μα τά του μὲ με τα φυ σι κὰ ὄν τα καὶ ἡ κα τὰ φαν τα σί αν μά χη του μὲ τὸν ἴ διο τὸν Δι ά βο λο ἦ ταν οἱ πνευ μα τι κὲς κα θη με ρι νές του ἐ να σχο λή σεις. Μὲ τὶς πα ρά λο γες καὶ σχι ζο φρε νι κὲς αὐ τὲς δι δα χὲς γα λου χή θη κε ὁ χα ρα κτῆ ρας τοῦ ἁ γί ου Ἀ θα να σί ου, ἑ νὸς ἀ π’ τοὺς πλέ ον φα να τι κοὺς ἀν θρώ πους τῆς Ἱ στο ρί ας. ΔΑΥΛΟΣ 309, Ἰανουάριος 2008  21695