ΦΟΝΙΑΣ- ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΣ- ΕΜΠΡΗΣΤΗΣ- ΣΥΝΩΜΟΤΗΣ Ὁ Μέγας Καὶ Ἅγιος τῆς 18ης Ἰανουαρίου «Οὐκοῦν εἰ μήτε ἄνθρωπος ἁπλῶς μήτε μάγος μήτε δαίμων τις ἐστὶν ὁ Σωτήρ, ἀλλὰ καὶ τὴν παρὰ ποιηταῖς ὑπόνοιαν καὶ δαιμόνων φαντασίαν καὶ Ἑλλήνων σοφίαν τῇ ἑαυτοῦ θειότητι κατήργησε καὶ ἐπεσκίασε» (Ἅγιος Ἀθανάσιος, «Κατὰ Ἑλλήνων», κεφ.48, παρ. 9). Ἀθανάσιος, Ἅγιος καὶ Μέγας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλη- σίας, γεννήθηκε τὸ 295 μ.Χ. στὴν Ἀλεξάνδρεια τῆς Αἰγύπτου πιθανώτατα ἀπὸ ἑλληνικῆς καταγωγῆς γο- νεῖς. Ἀπὸ πολὺ μικρὴ ἡλικία κατηχήθηκε στὸν Χριστι- ανισμὸ ξεχνῶντας ὁλοκληρωτικὰ τὴν καταγωγή του. Κατὰ τὴν ἐφηβεία του μαθήτευσε δίπλα στὸν φανατικὸ ἀσκητὴ ἅγιο Ἀντώνιο τὸν Μέγα, στὴν ἔρημο τῆς Ἐρυθραίας. Ὁ δάσκαλός του πέθανε στὴν ἔρημο μέσα σὲ ἕνα ξεροπήγαδο προσευχόμενος στὸν Γιαχβέ. Ὁ Ἀντώνιος, κατὰ τὴν περίοδο ποὺ ἀσκήτευε, δὲν ἄλλαξε ποτὲ κανένα ἔνδυμα, δὲν ἔπλυνε ποτὲ τὸ σῶμα του καὶ τρεφόταν μέρα παρὰ μέρα μὲ ἕνα ξερὸ παξιμάδι. Γυναῖκα δὲν γνώρισε ποτέ. (Ἐγκυκλοπαίδεια «Ἥλιος», λῆμμα «Ἅγιος Ἀντώνιος»). Τὰ ὁράματά του μὲ μεταφυσικὰ ὄντα καὶ ἡ κατὰ φαντασίαν μάχη του μὲ τὸν ἴδιο τὸν Διάβολο ἦταν οἱ πνευματικὲς καθημερινές του ἐνασχολήσεις. Μὲ τὶς παράλογες καὶ σχιζοφρενικὲς αὐτὲς διδαχὲς γαλουχήθηκε ὁ χαρακτῆρας τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου, ἑνὸς ἀπ’ τοὺς πλέον φανατικοὺς ἀνθρώπους τῆς Ἱστορίας. ΔΑΥΛΟΣ 309, Ἰανουάριος 2008  21695