ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

309ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2008

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 21712 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
85 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Πως ο «εκλεκτός» έγινε «ελίτ» — ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, ΘΩΜΑΣ
    ἀρχή: σελ. 21712 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 309

Κείμενο φύλλου

ΠΩΣ Ï «Å ΚΛΕ ΚΤΟΣ» Å ΓΙ ΝΕ «Å ΛΙΤ» λέ ξη ἐ λὶτ στὰ Ἀγ γλι κὰ (e l i te) ἔ χει ἐ ξαι ρε τι κὰ ἐ κλεκτὸ πνευ μα τι κὸ ἐ κτό πι σμα. Καὶ στὰ Ἑλ λη νι κὰ τὸ ἄ ρι στο τμῆ μα ἑ νὸς συ νό λου ἀν θρώ πων τὸ ὀ νο μάζου με σή με ρα ὡς «ἡ ἐ λίτ», τὸ ὁ ποῖ ο, ὅ ταν μᾶς ἦρ θε ἀ πὸ τὴν Εὐ ρώ πη μὲ ἕ να ἀ πο γυ μνω μέ νο τε λι κὸ «τ», δὲν μπο ρέσα με νὰ τὸ βο λέ ψου με σὲ καμ μί α ἑλ λη νι κὴ γραμ μα τι κὴ κλί ση καὶ τὸ ἀ φή σα με ὡς ἄ κλι το: ἡ ἐ λίτ, τὴν ἐ λίτ, τῶν ἐ λίτ, ἐ λίτ. Ἐ νῷ στὰ Ἑλ λη νι κὰ εἴ χα με τοὺς ἄ ρι στους ἢ τὴν ἀ ρι στο κρα τί α –με ταφο ρι κά– στὴν πνευ μα τι κή, κοι νω νι κὴ ἢ καὶ οἰ κο νο μι κή μας ζω ὴ ὑ πο χρεω θή κα με νὰ εἰ σα γά γου με ὡς νέ α λέ ξη τὴν ἐ λὶτ καὶ νὰ τὴν προ σαρ μόσου με μὲ νέ ο ἔν δυ μα νὰ ση μαί νῃ τὴν ἀ φρό κρε μα μιᾶς κοι νω νί ας. Στὰ Ἑλ λη νι κὰ ἀ πὸ τὴν ἐ λὶτ πλά σα με τὸν ἐ λι τι στή, μὲ θη λυ κὸ ἡ ἐ λι τί στρια, μὲ ἐ πί θε το τὸν ἐ λι τί στι κο ἢ ἐ λι τι στι κό. Οἱ Γάλ λοι πλά σα νε τὸν él i t i s me, καὶ στὰ ἑλ λη νι κὰ κα λού πια ἔ γι νε ὁ ἐ λι τι σμός, παίρ νον τας φυ σι κὰ τὴ γαλ λι κὴ ση μα σί α, ποὺ εἶ ναι τὸ σύ στη μα σὲ μιὰ μον τέρ να κοι νω νί α τὸ ὁ ποῖ ο ὑ πο στη ρί ζει τὴν ἐ λὶτ (δηλ. τοὺς ἐ κλε κτούς) σὲ βά ρος τῶν ἄλ λων κοι νω νι κῶν ὁ μά δων. Πῶς λοι πὸν γο νι μο ποί η σε ἡ Ἑλ λη νι κὴ Γλῶσ σα ὅ λες τὶς Εὐ ρω πα ϊ κὲς Γλῶσ σες, γιὰ νὰ γεν νή σουν τὴν ἐ λὶτ ἀλ λὰ καὶ πάμ πολ λες ἄλ λες λέ ξεις; Ἕ να ἀ πὸ τὰ γο νι μώ τε ρα ἑλ λη νι κὰ ρή μα τα εἶ ναι τὸ λέ γω, ἀ π’ ὅ που ἔ γινε φυ σι κὰ καὶ ὁ λό γος. Οἱ Λα τῖ νοι τὸ ἔ κα ναν l e go, καὶ ἔ τσι μὲ τὶς δι κές τους γραμ μα τι κὲς καὶ ρη μα τι κὲς κα τα λή ξεις καὶ χρό νους ἔ γι νε τὸ l e g e re, l e gi καὶ l e c t um. Προ στέ θη καν πά νω σὲ αὐ τὸ οἱ ση μα σί ες τοῦ δι α λέ γω, συλ λέ γω, ἐ κλέ γω, ἐ πι λέ γω καὶ ἄλ λων. Στὰ σύν θε τα τὸ l e go τρέ πει τὸ e σὲ i, ἐ νῷ σὲ ἄλ λα τὸ δι α τη ρεῖ: c o l l i go=συμ μα ζεύ ω, d e l i go=ἐ κλέ γω, n e g l ego=ἀ με λῶ, p e r l e go=δι α γι γνώ σκω. Τὸ ἐ κλέ γω ἔ γι νε καὶ e l i g e re, τὸ ὁ ποῖ ο οἱ Γάλ λοι τὸ ἁ πλο ποί η σαν e l i re καὶ ἀ πὸ τὸ σύν θε το τοῦ το ρῆ μα κά να νε τὴν él i te.
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →