ΑΚΡΕΟΦΑΓΙΑ: Ἱστορικὴ καὶ φιλοσοφικὴ προσέγγιση π’ τὰ βάθη τῆς Προϊστορίας τὸ εἶδος, ἡ ποσότητα καὶ ἡ ποιότητα τῆς ἀνθρώπινης διατροφῆς καθωριζόταν ἀπ’ τὸ φυσικὸ περιβάλλον καὶ ἀπ’ τὶς ἐπιδράσεις ποὺ ἀσκοῦσε ἡ ἀνθρώπινη δραστηριότητα σ’ αὐτό. Στὶς διατροφικὲς ἐπι- λογὲς τῶν διαφόρων φυλῶν καὶ λαῶν καθοριστικὸ ρόλο διαδραμάτισαν οἱ εὐρύτεροι κοινωνικοί, θρησκευτικοί, οἰκονομικοὶ καὶ πολιτισμικοὶ παράγοντες. Πολλὲς εἶναι οἱ διατροφικὲς ἀλλαγὲς καὶ ἐπιλογὲς ποὺ σημειώθηκαν κατὰ τὴν διά- ρκεια τῆς ἀνθρώπινης Ἱστορίας. Οἱ λόγοι, ὅπως θὰ δοῦμε, εἶναι ποικίλοι. Σύμφωνα μὲ τὴν Παλαιοντολογία περίοδοι παγετώνων, ἐντόνου ξηρασίας, περιβαλλοντικῶν καταστροφῶν, λοιμῶν καὶ πολέμων ἔφεραν τὸ ἀνθρώπινο γένος σὲ σημεῖο ἀφανι- σμοῦ λόγω τῆς γενικῆς ἐλλείψεως τροφῶν, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ φρουτοκαρποφάγος ἄνθρωπος κάποια χρονικὴ στιγμὴ ν’ ἀναγκαστῇ νὰ φάῃ κρέας, γιὰ νὰ ἐπιβιώσῃ. Κάποιες ὅμως κοινότητες ἀνθρώπων παρέμεναν ἢ ξαναγύριζαν γιὰ μεγάλα χρονικὰ διαστήματα στὴν ἀκρεοφαγία. Ἡ κρεοφαγία ἐπέφερε μία προσαρμογὴ στὴν ἀφομοί- ωση τῶν ζωικῶν τροφῶν ἀλλὰ καὶ μία ἀλλαγὴ στὴν ἰδιοσυγκρασία τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ἔγινε περισσότερο ἐπιθετική. Παρὰ τὴν προσαρμογὴ αὐτὴ γνωρίζουμε, ὅτι ἡ πληθώρα τῶν ζωικῶν προϊόντων στὴν διατροφή μας δημιουργεῖ αὔξηση διαφόρων ἀρνητικῶν παραγόντων στὸν ὀργανισμὸ μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀρρώστια. Βεβαίως ἂς σημειώσουμε ἐδῶ ὅτι καὶ ἡ αὐστηρὴ ἀκρεοφαγία μπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ σὲ ἐπίσης σοβαρὰ προβλήματα ὑγιείας. Ἡ ἀκρεοφαγία τοῦ «Χρυσοῦ Γένους» ἀκρεοφαγία (χορτοφαγία, ὅπως συνηθίζεται νὰ λέγεται) σήμερα εἶναι εὐρέως διαδεδομένη σὲ ὁλόκληρη τὴν ὑφήλιο καὶ ἀποτελεῖ ἐπιλογὴ καὶ στάση ζωῆς. Ἀποτελεῖ δὲ πράξη σεβασμοῦ πρὸς τὰ ἔμψυχα ζῷα καὶ ὑγιεινῆς κατὰ φύσιν διατροφῆς γιὰ τὸν ἄνθρωπο σύμφωνα μὲ τὶς ἀπόψεις τῶν ἀκρεοφάγων. Ὑπάρχουν πολλῶν καὶ διαφορετικῶν εἰδῶν ἀκρεοφάγοι. Οἱ γαλακτοχορτοφάγοι, ποὺ δὲν τρῶνε καθόλου κρέατα καὶ ψάρια παρὰ μόνο γαλακτοκομικὰ προϊόντα, οἱ ἡμιακρεοφάγοι, ποὺ τρῶνε μόνο τὰ λευκὰ κρέατα ἢ μόνο ψάρια ἢ αὐγά· κάποιοι ἄλλοι ποὺ τρῶνε πολὺ λίγη ποσότητα κρέατος, τόση ὅση εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ὑγεία τους κ.ἄ. Τέλος ὑπάρχουν καὶ οἱ «vegans», δηλαδὴ αὐτοὶ ποὺ δὲν τρῶνε κανένα ζωικὸ προϊὸν ἀκόμα οὔτε καὶ τὸ μέλι, διότι ἀποτελεῖ ζωικὸ παράγωγο. ΔΑΥΛΟΣ 310, Φεβρουάριος 2008  21787