ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

310ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2008

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 21797
Φύλλο στό PDF
66 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. «Πίστη»: Μια ιδιόρρυθμη απόρριψη της αλήθειας — ΣΜΟΚΕΡ, ΜΠΑΡΜΠΑΡΑ
    ἀρχή: σελ. 21797 · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 310

Κείμενο φύλλου

«ΠΙΣΤΗ»: ΜΙΑ ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ τὶς 25 Μα ΐ ου τοῦ 2006 ἔ λα βα μέ ρος σὲ συ ζή τη ση, ποὺ διωρ γά νω σε τὸ Πα νε πι στή μιο τῆς Ὀξ φόρ δης, μὲ θέ μα: «Ὁ ἐ λεύ θε ρος λό γος θὰ πρέ πει νὰ πε ρι ο ρί ζε ται ἀ πὸ σε βα σμὸ πρὸς τὴν θρη σκευ τι κὴ πί στη.» Κύ ριος ὁ μι λη τής, ὁ ὁ ποῖ ος ὅ πως κι ἐ γὼ ἀν τι τί θε ται σ’ αὐ τὴν τὴν ἄ πο ψη, ἦ ταν ὁ Φλέμινγκ Ρό ουζ, ὁ Δα νὸς ἐκ δό της, ποὺ δη μο σί ευ σε τὰ τό σο ἀμ φι λε γό με να καρ τοὺνς μὲ τὸν Μω ά μεθ. Εἶ χαν λη φθῆ πο λὺ αὐ στη ρὰ μέ τρα ἀ σφα λεί ας. Ὅ λοι περ νοῦ σαν ἀ πὸ ἔ λεγ χο κα τὰ τὴν εἴ σο δό τους. Ἔ χω λά βει πολ λὲς φο ρὲς μέ ρος σὲ πα νε πι στη μια κὲς συ ζη τή σεις (ἀ πὸ τὴν δε κα ε τί α τοῦ 1970 ἕ ως καὶ τὴν δε κα ε τί α τοῦ 1990), κυ ρί ως τὴν ἐ πο χὴ ποὺ ἤ μουν πρό ε δρος τῶν οὐ μα νι στῶν τῆς χώ ρας. Ὅ πως τό νι σα κα τὰ τὴν διά ρκεια τῆς συ ζήτη σης, ἡ ἰ δέ α τοῦ νὰ λει τουρ γοῦ με βά σει τοῦ σε βα σμοῦ μας πρὸς τὴν θρη σκεί α θυ μί ζει τὴν ἐν το λὴ τοῦ Μω σα ϊ κοῦ νό μου «Τί μα τὸν πα τέ ρα σου καὶ τὴν μη τέ ρα σου». Ἂς ὑ πο θέ σου με ὅ μως ὅ τι ὁ πα τέ ρας σου καὶ ἡ μη τέ ρα σου εἶ ναι ἐγ κλη μα τί ες· δὲν θὰ ἄ ξι ζαν τὸν σε βα σμό σου, ὅ πως ἄλ λω στε καὶ οἱ πε ρισ σό τε ροι τῶν θρη σκευ ο μέ νων ἀν θρώ πων. Θὰ πρέ πει λοι πὸν νὰ σε βώ μα στε τὴν θρη σκευ τι κὴ πί στη; Ἀ σφα λῶς ὄ χι. Θὰ πρέπει ὅ μως νὰ σε βώ μα στε τοὺς θρη σκευ ό με νους ἀν θρώ πους; Ναί, ἐ φ’ ὅ σον δὲν εἶ ναι ἀντι κοι νω νι κοὶ καὶ δὲν σκο πεύ ουν νὰ ἐ πι βά λουν τὶς θρη σκευ τι κές τους ἀν τι λή ψεις στοὺς ἄλ λους. Ὡ στό σο, ἀ κό μη κι ἂν τοὺς σε βώ μα στε ὡς ἄ το μα ποὺ ζοῦν εὐ πρε πῶς καὶ δὲν ἐ νοχλοῦν τοὺς συ ναν θρώ πους τους, δὲν μπο ροῦ με νὰ σε βώ μα στε τὶς πε ποι θή σεις τους. Ἡ θρη σκευ τι κὴ πί στη, ποὺ ση μαί νει ἰ σχυ ρὴ πε ποί θη ση σὲ κά τι πα ρὰ τὴν ἀ που σί α ἀ πό δει ξης, ἀ πο τε λεῖ προ δο σί α τῆς ἀν θρώ πι νης εὐ φυί ας, ὑ πο νο μεύ ει τὴν ἐ πι στη μο νικὴ γνώ ση καὶ τὴν καλ λι έρ γεια ἤ θους. Σὲ πε ρί πτω ση ποὺ ὑ πῆρ χαν σο βα ρὲς ἀ πο δείξεις γιὰ τὰ δόγ μα τά τους, τό τε δὲν θὰ ἐ πρό κει το γιὰ πί στη ἀλ λὰ γιὰ γνώ ση. ΔΑΥΛΟΣ 310, Φεβρουάριος 2008  21797
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →