ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ: Ἡ ἀκουστική τους ἐναρμονίζεται μόνο μὲ τὴν Ἑλληνικὴ Γλῶσσα ετὰ ἀπὸ τόσα χρόνια κυκλοφορίας τοῦ «Δαυλοῦ» οἱ ἀνα- γνῶστες του εἶναι πλέον σὲ θέση νὰ ἀντιλαμβάνωνται τὶς μεθοδεύσεις τῶν ἐξουσιαστῶν, πῶς νὰ δημιουργήσουν τὶς προϋποθέσεις ἐκεῖνες, ποὺ θὰ ἐπιτρέψουν νὰ γίνῃ πράξη ἡ παγκοσμιο-ποίηση. Καὶ οἱ προϋποθέσεις αὐτὲς δὲν εἶναι τί- ποτε περισσότερο ἀπὸ τὴν ἀλλοίωση (μὲ ἀπώτερο σκοπὸ τὴν ἐξαφάνιση) τῶν ἰδιαιτέρων χαρακτηριστικῶν τοῦ κάθε λαοῦ μὲ παράλληλη ἄμβλυνση τῆς γνώσεως περὶ τὴν Ἱστορία του. Τὴν χρονιὰ ποὺ διανύομε τὰ βιώσα- με αὐτὰ καὶ ἐξακολουθοῦμε νὰ τὰ βιώνωμε περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη χρονιά, στὸ ζενὶθ θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε, ἀφοῦ τὸ 2007 θὰ μείνῃ στὴν μνήμη μας ὡς ἡ χρονιὰ τῶν μεγαλυτέρων καταστροφῶν ἀπὸ τὶς πυρκαϊὲς ἀφ’ ἑνὸς καὶ ὡς ἡ χρονιὰ τοῦ σκανδάλου τοῦ σχολικοῦ βιβλίου τῆς Ἑλλη- νικῆς Ἱστορίας ἀφ’ ἑτέρου. Ὡστόσο τὸ καλοκαίρι τοῦ 2007 οἱ θιασῶτες τῆς παγκοσμιοποίησης ἔκαναν καὶ ἄλλα σταθερὰ βήματα, αὐτὴν τὴν φορὰ πρὸς τὴν ἀλλοίωση τῆς πολιτιστικῆς μας κληρονομιᾶς, τὰ ὁποῖα, ὅπως ἦταν φυσικό, μπροστὰ στὴν πύρινη λαίλαπα ἐπέρασαν ἀπαρατήρητα. Ἀνάμεσα στὶς διαφημιστικὲς ρεκλάμες τοῦ Φεστιβὰλ Ἐπιδαύρου δύο ἦσαν ἐκεῖνες, πρὸς τὶς ὁποῖες θὰ πρέπει νὰ στρέψωμε τὴν προσοχή μας: «Ἀνδρομάχη» τοῦ Ρακίνα καὶ «Εὐτυχισμένες μέρες» τοῦ Σάμιουελ Μπέκετ. Γιὰ μὲν τὴν πρώτη παράσταση θὰ περιορισθῶ νὰ ἀναφέρω, ὅτι, ἂν καὶ ὁ θίασος ἦταν βεβαίως ἑλληνικός, ὁ συγγραφέας τοῦ ἔργου μόνο Ἕλληνας δὲν εἶναι. Καὶ ὅμως τὸ ἔργο ἀνέβηκε στὸ Ἀρχαῖο Θέατρο τῆς Ἐπιδαύρου καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ θὰ ἐκπροσω- πήσῃ τὴν χώρα μας κατὰ τὴν Πολιτιστικὴ Ἑνότητα στοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες τοῦ Πεκίνου. Πρὸς ἀποφυγὴν ἠθελημένων ἢ μὴ παρεξηγήσεων διευκρινίζομε, ὅτι κανένας ἀπὸ τοὺς συνεργάτες τοῦ περιοδικοῦ, ὅπως ἄλλωστε καὶ κανένας λογικὸς ἄνθρω- πος, καὶ δὴ καλλιτέχνης, δὲν εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸ διεθνὲς ρεπερτόριο. Πόσῳ δὲ μᾶλλον, ὅταν βασίζεται σὲ ἑλληνικὰ πρότυπα. Ἄλλωστε καὶ ἐγὼ προσωπικὰ δὲν θὰ διστάσω νὰ ἀναφέρω, ὅτι οἱ παραστάσεις ξένων θεατρικῶν ἔργων, στὶς ὁποῖες ἔχω συμμετάσχει ὡς ἠθοποιός, εἶναι ἴσως πολὺ περισσότερες ἀπὸ ἐκεῖνες τῶν ἑλ- ΔΑΥΛΟΣ 311, Μάρτιος 2008  21847