«Ï ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΕΜΑΧΑΙΡΩΘΗ, ...Ï ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΕΔΑΡΗ ΑΝΗΛΕΩΣ» Πῶς γι νό ταν ἡ ἐ κλο γὴ πα τρια ρχῶν καὶ ἀρχιερέων  Γε νι κὰ ἑ κά στο τε πα τριά ρχης δι ω ρι ζό ταν ἀ πὸ τὸν σουλ τά νο. (Καὶ σή με ρα ἀ κό μα ὁ δι ο ρι σμὸς τοῦ πα τριά ρχη ἐ πι κυ ρώ νε ται ἀ πὸ τὸν Νο μάρ χη τῆς Κων σταν τι νού πο λης.) Γιὰ νὰ ἀ νεβῇ ὅ μως στὸν πα τρι αρ χι κὸ θρό νο, ἔ πρε πε νὰ πλη ρώ σῃ «μπα ξί σι» ἀ πὸ 90.000 ἕ ως 100.000 πιά στρα. Σπά νια ὅ μως πα ρέ με νε στὴν θέ ση του πε ρισ σό τε ρο ἀ πὸ τρί α χρό νια. Ὅ λο αὐ τὸ τὸ δι ά στη μα φρόν τι ζε νὰ τὰ ἔ χῃ κα λὰ μὲ τοὺς ἀ ξι ω μα τού χους τῆς Πύ λης, ἂν δὲν ἤ θε λε νὰ χά σῃ τὸν θρό νο του, καὶ ἑ πο μέ νως ἦ ταν ὑ πο χρε ω μέ νος νὰ δω ρο δο κῇ συ νε χῶς. Τὴν ἑ πο μέ νη κι ό λας τῆς ἐν θρο νί σε ως ἄρ χι ζαν οἱ μη χα νορ ρα φί ες ἀ πὸ τοὺς ἀντα γω νι στές του, γιὰ νὰ ἐ πι τύ χουν τὴν ἀ πο πομ πή του. Καὶ βέ βαι α κα νέ να μέ σο δὲν ἦταν ἀ πα ρά δε κτο. Πρῶ τα πλη σι ά ζον ταν οἱ κα τάλ λη λοι ἄν θρω ποι στὸ πε ριβάλ λον τοῦ σουλ τά νου, με τὰ ἄρ χι ζαν οἱ δω ρο δο κί ες καὶ οἱ συ κο φαν τί ες, ποὺ δὲν εἶ χαν τε λει ω μό. Ξε κι νοῦ σε ἕ νας πραγ μα τι κὸς πό λε μος. Προ σω πι κὲς φι λο δο ξί ες, συμ μα χί ες –βο ή θα με, νὰ σὲ βο η θή σω– φα τρια σμοί, σκευ ω ρί ες γιὰ πραγ μα τι κὲς ἢ φαν τα στι κὲς πα ρα βά σεις. Ἀ κρι βῶς ὅ πως καὶ σή με ρα. Αὐ τὸς εἶ ναι ὁ λό γος, ποὺ οἱ πε ρισ σό τε ροι μη τρο πο λί τες ἦ σαν ἐγ κα τε στη μέ νοι στὴν Κων σταν τι νού πο λη. Ἔ πρε πε νὰ ἦ σαν ἕ τοι μοι, ὅ ταν χη ρέ ψῃ ὁ πα τρι αρ χι κὸς θρό νος, νὰ κι νη θοῦν ἐγκαί ρως. Συ νή θως ἐ πι κρα τοῦ σε αὐ τὸς ποὺ εἶχε τὸ κα λύ τε ρο μέ σο, τὸν ἰ σχυ ρό τε ρο προ στά τη. Καὶ πάν το τε τὸν εἶ χε ἐ κεῖ νος ποὺ πλή ρω νε τὰ πε ρισ σό τε ρα. Αὐ τὸς ἦ ταν ὁ κα νό νας. Ὁ ἀν τα γω νι σμὸς τῶν ἱ ε ραρ χῶν καὶ ἡ ἐ πι θυ μί α τους γιὰ τὴν κα τά κτη ση ΔΑΥΛΟΣ 311, Μάρτιος 2008  21875