«Ï ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΕΜΑΧΑΙΡΩΘΗ, ...Ï ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΕΔΑΡΗ ΑΝΗΛΕΩΣ» Πῶς γινόταν ἡ ἐκλογὴ πατριαρχῶν καὶ ἀρχιερέων  Γενικὰ ἑκάστοτε πατριάρχης διωριζόταν ἀπὸ τὸν σουλτάνο. (Καὶ σήμερα ἀκόμα ὁ διορισμὸς τοῦ πατριάρχη ἐπικυρώνεται ἀπὸ τὸν Νομάρχη τῆς Κωνσταντινούπολης.) Γιὰ νὰ ἀνε- βῇ ὅμως στὸν πατριαρχικὸ θρόνο, ἔπρεπε νὰ πληρώσῃ «μπαξίσι» ἀπὸ 90.000 ἕως 100.000 πιάστρα. Σπάνια ὅμως παρέμενε στὴν θέση του περισσότερο ἀπὸ τρία χρόνια. Ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα φρόντιζε νὰ τὰ ἔχῃ καλὰ μὲ τοὺς ἀξιωματούχους τῆς Πύλης, ἂν δὲν ἤθελε νὰ χάσῃ τὸν θρόνο του, καὶ ἑπομένως ἦταν ὑποχρεωμένος νὰ δωροδοκῇ συνεχῶς. Τὴν ἑπομένη κιόλας τῆς ἐνθρονίσεως ἄρχιζαν οἱ μηχανορραφίες ἀπὸ τοὺς ἀν- ταγωνιστές του, γιὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἀποπομπή του. Καὶ βέβαια κανένα μέσο δὲν ἦταν ἀπαράδεκτο. Πρῶτα πλησιάζονταν οἱ κατάλληλοι ἄνθρωποι στὸ περι- βάλλον τοῦ σουλτάνου, μετὰ ἄρχιζαν οἱ δωροδοκίες καὶ οἱ συκοφαντίες, ποὺ δὲν εἶχαν τελειωμό. Ξεκινοῦσε ἕνας πραγματικὸς πόλεμος. Προσωπικὲς φιλοδοξίες, συμμαχίες –βοήθα με, νὰ σὲ βοηθήσω– φατριασμοί, σκευωρίες γιὰ πραγματικὲς ἢ φανταστικὲς παραβάσεις. Ἀκριβῶς ὅπως καὶ σήμερα. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ποὺ οἱ περισσότεροι μητροπολίτες ἦσαν ἐγκατεστημένοι στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἔπρεπε νὰ ἦσαν ἕτοιμοι, ὅταν χηρέψῃ ὁ πατριαρχικὸς θρόνος, νὰ κινηθοῦν ἐγ- καίρως. Συνήθως ἐπικρατοῦσε αὐτὸς ποὺ εἶχε τὸ καλύτερο μέσο, τὸν ἰσχυρότερο προστάτη. Καὶ πάντοτε τὸν εἶχε ἐκεῖνος ποὺ πλήρωνε τὰ περισσότερα. Αὐτὸς ἦταν ὁ κανόνας. Ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν ἱεραρχῶν καὶ ἡ ἐπιθυμία τους γιὰ τὴν κατάκτηση ΔΑΥΛΟΣ 311, Μάρτιος 2008  21875