Δρ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ᾿Ασκληπιὸς - Ὁ ᾿Ασκληπιὸς εἶναι ἱστορικὴ ἰατρικὴ προσωπικότης. Γεννήθηκε κατὰ τὸν δεχίις τὸ ἔτος 1247 π.Χ. στὴν Τρίκκη καὶ παρὰ τὀνλΛηθαῖο ποταμό, σημερινὸ Τρικκαλι- νόν, ὀλίγον πρὸ τοῦ Τρωϊκοῦ πολέμου. ᾽Α- ναφέρεται ἀπὸ τὸν Ὅμηρο ὡς πατέρας τῶν ἡγεμόνων τῶν στρατευμάτων τῆς Τρί- κης, Ἰθώμης καὶ Οἰχαλίας καὶ ὡς «ἀμύμων ἰατρός» (βλ. Ἰλ. Β729-Δ 1964 - Λ 517), δηλ. ὡς περίφημος, ξακουσµένος ἰατρός. Ὁ ᾿Ασκληπιὸς ἀναφέρεται ὡς σύγχρο- νος τοῦ Προμηθέα, Ὀρφέα καὶ Λυκούργου τῆς Σπάρτης (Γ. Αμαρτωλός, Χρον. 1. 104) καὶ μεγαλύτερος τὴν ἡλικίαν τοῦ ᾽Α- χιλλέως: καὶ οἱ δύο εἶχαν λάβει µέρος στὴν ἀργοναυτικὴ ἐκστρατεία (βλ. Θεοδώρητος ΥΠΙ, 19-23 - Κλ. Αλεξ. Στρωμ. 21, 105 - Ἱερών. 19,11). Ὃ Ἰωάννης Λυδὸς (ἢ) πιοησίδις ΙΝ, 142) παραδέχεται, ὅτι ὑπῆρξαν τρεῖς ᾿Ασκλη- πιοί, πρῶτος ὁ τοῦ ᾿Απόλλωνος, δεύτερος ὁ τοῦ Ἴσχυος τοῦ Ἐλάτου ἀπὸ τὴν Ἐπί- δαυρο καὶ τῆς Κορωνίδας, ὁ ὁποῖος ἐτάφη στὸ ὄρος Κυνόσουριν, παρὰ τὴν ᾿Επίδαυρο καὶ τρίτος τοῦ ᾿Αρσίπου καὶ τῆς ᾽Αρσι- νόης. . Ὠνομάσθηκε δὲ ᾿Ασκληπιὸς ἀπὸ τὸ ἡ- πίως καὶ ἀσκελές. Καὶ ἥπιος, διότι «οὕτως πρότερος ὁ ᾿Ασκληπιὸς ἐκαλεῖτο ἢ ἀπὸ τῶν τρόπων ἢ ἀπὸ τῆς τέχνης (δηλ. ἰατρικῆς) καὶ τῆς τῶν χειρῶν ἠπιότητος... ἤ ὅτι τὰ ἀ- σκελῆ (ἤτοι τὰ σκληρά) τῶν νοσημάτων (βλ. Σχ. εἰς Λυκόφρονα 1054). Ἢ ἀπὸ τοῦ ἠπίως ἰᾶσθαι καὶ ἀναβάλλεσθαι τὴν κατὰ τὸν θάνατον γινομένην ἀπόσκλησιν (ἤτοι στέγνωσιν τοῦ σώματος): βλ. (οτγηυίιυ, Τε οἰορίθ 6αεσο «οπηργθάμήι, 33, Εὐστάθιον - Σχόλ. Ὀδύσ. Ὁμήρου βλ. 319 καὶ Πλουτ. ΥΠΙ, 845, Β). ᾽᾿Ασκληπιὸς δὲ εἴρηται παρὰ τὸ ἀσκεῖν καὶ ἤπια τὰ μέλη ποιεῖν (Σχολ. εἰς Ὁμήρου Ἰλιάδα ΙΝ 193 - Ἰλ. Δ. 202 Βλ. καὶ Σχ. στὸν Λυκόφρονα 1054). Ἵ "Αλλοι παραδεχόνται ὡς τόπον γεννήσε- ὡς τὸ Δώτιον Πεδίον παρὰ τὴ λίμνη Βοιβη- ίδα (σημ. Κάρλα. Βλ. Ὅμηρ. "Ύμν. ΧΝΙ, Ἱ- 3). ᾿Ασκληπιεῖα Ὃ ᾽Ασκληπιὸς ἀπὸ τὴ σύζυγό του Ἠπιό- νη, ἡρωῖδα τῆς νήσου Κῶ καὶ θυγατέρα τοῦ βασιλέως Μέροπα, ἀπόκτησε τρεῖς γυιούς, τὸν Μαχάονα, τὸν Ποδαλείριον καὶ τὸν Αἵἴνειον΄. (Βλ. Σχ. ὁλ. Πύθ. Πινδάρου ΠΠ, 14) «᾿Ασκληπιοῦ καὶ Ἠπιόνης, Ποδαλεί- ριος καὶ Μαχάων». ᾽Αμϕότεροι φημισμένοι ἱατροί, ὁ μὲν Μαχάων ὡς χειρουργός, ὁ δὲ Ποδαλείριος ὡς παθολόγος, καὶ ἔλαβαν µέρος ἀμφότεροι στὸν Τρωϊκὸ πόλεμο (βλ. Ἰλιάδα Δ. 833-36 καὶ Σχ. Ἰλ. Δ 202, Μάξ. Τύριον, Φιλοσοφούμενα, ΙΝ, 2-3 Α). 'Ο Ὅμηρος ἀναφέρει συχνὰ τὸν Μαχάο- να καὶ τὸν Ποδαλείριο (βλ. Ἰλιὰς 193 Λ 506 517-833 - Ἰλ. Β 5α29-33 -- Παυσ. ΙΝ. 31, 12 -- σχ. Εὐστ. καὶ Πλάτων Πολ. ΠΠ, 407, Ε, 407 Α. - Ξενοφ. Κυνηγετ. 1. 14 1π- ποκρ. ἔκδ. [π|τ.ὄ ΙΧ. 426 κ.λ.π.). Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ φυσικὰ τέκνα ἀναφέρον- ται καὶ τὰ πνευματικά του, ὅπως ὁ Τελε- σφόρος ἤτοι ὁ τελεσφορῶν τὴν ἴασιν, ὁ Εὐ- μαρίων, ποὺ καθιστᾶ τὴ νόσο θεραπεύσι- μη, ὁ ΓΑκεσις, δηλ. ὁ θεραπευτής, ὁ Ἰανί- σκος, ὁ θεραπευτής, ὁ ᾿Αλεξήνωρ (ἀλέξω) ἤτοι ὁ ἀποτρέπων τὴν Νόσον, ἡ 'Ὑγιεία, ἡ ᾿Ιασώ, ἡ ᾿Ακεσώ, ἡ Αἴγλη καὶ ἡ Πανάκεια, δηλ. ἡ θεραπεύουσα τὰ πάντα.( Βλ. Σχ. εἰς Πλοῦτον ᾿Αριστοφάνους 639 - καὶ 701). Τὸ ἱερό του ζῶο, σύμβολο τῆς ἐπαγρυ- πνήσεως καὶ τῆς περιοδικῆς ἀνανεώσεως τοῦ ὀργανισμοῦ, ἦταν ὁ ὄφις, ποὺ πάλιν ἐ- θεωρεῖτο ὡς ἔμβλημα τῆς σωφροσύνης, τῆς ἀληθείας καὶ τῆς εὐφυΐας, καὶ ὁ σύνδε- σμος, ὁ καταχθόνιος, μὲ τὴ μάννα γῆ καὶ τὸ θνητὸν ἄνθρωπο, στὰ ἔγκατα τῆς ὁ- ποίας θὰ μεταβεῖ! Ὃ ἱερὸς ὄφις, ἐξ ἄλλου, ἦταν ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ ᾿Ασκληπιοῦ: ᾿« ὭὩνομάσθη δὲ ὁ ᾿Ασκληπιὸς ἀπὸ τοῦ ἡ- πίως ἰᾶσθαι καὶ ἀναβάλλεσθαι τὴν κατὰ τὸν θάνατον γινομένην ἀπόσκλησιν (ἀποξήραν- σιν, συρρίκνωσιν). 4ιὰ τοῦτο γὰρ αὐτῷ παρι- στᾶσιν ἐμφαίνοντες ὅτι ὅμοιόν τι τούτῳ πά- σχουσιν οἱ χρώμενοι τῇ ἰατρικῇ κατὰ τὸ οἱο- νεὶ ἀνανεάζειν ἐκ τῶν νόσων καὶ ἐκδύε- σθαι τὸ γῆρας (τὴν ἐπιδερμίδα), ἅμα δὲ ἐπὶ προσοχῆς ὁ δράκων σημεῖον, ἧς πολλῆς