Ç ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΟΝΤΩΝ ΚΑΙ Ç «ΨΥΧΗ» Ἀ πο κλει στι κὰ «ἔρ γο» τοῦ Φυ σι κοῦ Νό μου ἐ ξέ λι ξη, ποὺ ἔ χει ἀ πο δει χθῆ μὲ τὴν χρο νο λό γη ση καὶ με λέ τη τῶν ἀ πο λι θω μά των, ἐ ξη γεῖ ται ὡς ἑ ξῆς: Τὸ «πρῶ το ὄν» ἑ νὸς «εἴ δους» ζῴ ων, φυ τῶν κ.λπ. δι α φέ ρει ἀ πὸ τοὺς γο νεῖς του μό νο κα τὰ ἕ να «κλίκ» λό γῳ μιᾶς μὴ μει ο νε κτι κῆς με τάλ λαξης σκα λο πα τι ῶν στὸ DNA τοῦ σπερματοζῳ α ρί ου ἢ τοῦ ᾠ α ρί ου, ἐκ τῶν ὁ ποί ων δη μι ουρ γεῖ ται. Ἑ πο μέ νως ἔ χει ὅ λα τὰ ἔν στι κτα γιὰ τὴν δι αι ώ νι ση τοῦ εἴ δους του καὶ τὴν ἐ πι βί ω σή του, ἀλ λι ῶς ἡ με τάλ λα ξη θὰ ἦ ταν μει ο νε κτι κή, καὶ ἢ δὲν θὰ γεν νη θῇ ἢ δὲν θὰ ἐ πι βι ώ σῃ (με γα λώ σῃ) ἢ δὲν θὰ ζευ γα ρώ σῃ ἢ δὲν θὰ τε κνο ποι ή σῃ. Κι ἂν κα τὰ τύ χη ὅ λα αὐ τὰ ξε πε ρα σθοῦν στὴν ἑ πό με νη γε νιά, περ νᾷ ἡ μει ο νε κτι κὴ με τάλ λα ξη καὶ τὸ μει ο νέ κτη μα θὰ ἔ χῃ τέ λος μὲ τὸ θά να το τοῦ φο ρέ α. Ὁ λό κλη ρη ἡ ἐ ξέ λι ξη τῶν ὄν των βα σί ζε ται μό νο σὲ πλε ο νε κτι κὲς με ταλ λά ξεις ἢ ἔ στω σὲ μὴ μει ο νε κτι κὲς με ταλ λά ξεις, ἐν σει ρᾷ προ στι θέ με νες ἢ τρο πο ποι ού με νες. Πολ λὲς πλε ο νε κτι κὲς με ταλ λά ξεις χά νον ται ἀ πὸ ἀ τύ χη μα τῆς 1ης γε νε ᾶς ἢ τῆς 2ης κ.λπ. Ἐ πί σης πε τυ χη μέ να εἴ δη ἑ κα τομ μυ ρί ων ἐ τῶν χά νον ται, λό γῳ ἐμ φά νι σης μεταλ λαγ μέ νου ἀν τα γω νι στοῦ ἢ λό γῳ πε ρι βαλ λον τι κῆς ἀλ λα γῆς. Ὅ λες οἱ με ταλ λάξεις δὲν ἐ πη ρε ά ζουν τὴν ἀ να το μί α. Μπο ρεῖ ὅ μως νὰ ἐ πη ρε ά ζουν τὴν λει τουρ γί α ἢ νὰ ἀ νή κουν σὲ πε ρι ο χὴ ἄ νευ γεν νη τι κῆς ση μα σί ας, στὰ λε γό με να «γε νε τι κὰ σκου πί δια». Τὸ πρῶ το ὂν ἑ νὸς «εἴ δους» εἶ ναι ἢ ἀρ σε νι κὸ ἢ θη λυ κό. Ἐν συ νε χεί ᾳ δι α σταυρώ νε ται μὲ μέ λος τοῦ ἀρ χι κοῦ εἴ δους, ἐκ τοῦ ὁ ποί ου με ταλ λά χθη κε, καὶ τὰ τέ κνα του δι α χω ρί ζον ται κα τὰ Mendel: 25% «νέ ο εἶ δος», 25% «πα λαι ό», 50% «μι γά δες» κ.ο.κ. Με τὰ δε κά δες χρό νια ξε χω ρί ζει πλέ ον τὸ νέ ο συγ γε νὲς ὑ πο εῖ δος, ἐ νῷ τὸ ἀρχι κὸ εἶ δος ζῇ πα ράλ λη λα καὶ οἱ μι γά δες ἐ πί σης ἐ π’ ἀ ό ρι στον. Γι’ αὐ τὸ ὅ λα τὰ εἴ δη ὄν των ἔ χουν πολ λὲς φυ λὲς ἢ ὑ πο εί δη καὶ ποι κι λί α χα ρα κτη ρι στι κῶν (ἐ πι πο λα σμὸς με ταλ λά ξε ων). Δηλ. ἡ ἐ ξέ λι ξη προ κύ πτει σὰν τὰ κλα διὰ ἑ νὸς δέν δρου. Κά θε πα ρα κλά δι εἶ ναι ΔΑΥΛΟΣ 311, Μάρτιος 2008  21889