«Ï ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΚΜΑΖΕΙ, ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΒΕΛΤΙΩΝΩΝΤΑΙ» [Τὸ κείμενο, ποὺ ἀκολουθεῖ, ἀποτελεῖ ἀπόσπασμα τῆς θέσης τοῦ σπουδαίου Ἀμερικανοῦ διανοητῆ Ρόμπερτ Γκρὴν Ἴνγκερσολ (1833-1899). Βρίσκεται στὸν τόμο XI τῶν «Ἔργων τοῦ Ἴνγκερσολ» (ἐκδόσεις Δρέσδης).] Μερικὰ χρόνια πρὶν οἱ χριστιανοὶ πίστευαν στὶς “θεμελιώδεις ἀλήθειες”. Δὲν εἶ- χαν ἀμφιβολίες. “Ἤξεραν”, ὅτι ὁ Θεὸς ὑπάρχει, ὅτι ἔφτειαξε τὸν κόσμο. “Ἤξεραν”, πότε ἄρχισε νὰ δημιουργῇ τὸν οὐρανό, τὰ ἀστέρια καὶ πότε τελείωσε. “Ἤξεραν”, ὅτι ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο μὲ πηλὸ καὶ μετὰ τοῦ ἐμφύσησε τὴν ζωή. “Ἤξεραν”, ὅτι πῆρε ἕνα πλευρὸ ἀπὸ τὸν ἄνδρα καὶ δημιούργησε τὴν γυναῖκα. Πρέπει νὰ παραδε- χθοῦμε, ὅτι οἱ πιὸ λογικοὶ χριστιανοὶ δὲν πίστευαν σὲ τέτοιου εἴδους ἀνοησίες. Ἡ ἱστορία τῆς δημιουργίας ἔγινε πιστευτὴ ἀπὸ τοὺς ἀνόητους, τοὺς ἀγράμματους καὶ τοὺς φανατικούς. Οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν διαβάσει Δαρβῖνο καὶ Χέκελ καὶ διαθέτουν μυαλό, γελοῦν μ’ αὐτὰ τὰ ἑβραϊκὰ παραμύθια. » Μερικὰ χρόνια πρὶν οἱ περισσότεροι χριστιανοὶ πίστευαν ὅτι ὁ Χριστὸς ἦταν ὁ γυιὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ὄχι μόνο γυιὸς τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ Θεὸς καὶ ὁ ἴδιος. Αὐτὴ ἡ πε- ποίθηση ξεθωριάζει στὰ μυαλὰ τῶν χριστιανῶν, ἐκείνων ποὺ διαθέτουν σκέψη. Τώ- ρα πολλοὶ ὑποστηρίζουν, ὅτι ὁ Χριστὸς ἦταν ἄνθρωπος – ἕνας τέλειος ἄνθρωπος. Ἄλλοι λένε, πὼς δὲν ἦταν ἀκριβῶς Θεός, ἀλλὰ πὼς εἶχε κάποια θεότητα μέσα του - ἦταν δηλαδὴ θεάνθρωπος. «Δὲν εἶχε καμμιὰ δουλειὰ ἐδῶ» «Τί νὰ μᾶς πῇ ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἀμφισβητεῖ ἀπόλυτα τὸν ἐπιστημο- νικὸ ὀρθολογισμό; Δὲν ἔχει καμμιὰ δουλειὰ ἐδῶ!» δήλωσαν φοιτητές, ποὺ δια- μαρτύρονταν γιὰ τὴν πανηγυρικὴ ὁμιλία, ποὺ εἶχε προγραμματίσει νὰ κάνῃ ὁ πάπας σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικώτερα πανεπιστήμια τῆς Ρώμης, τὸ La Sapienza (= ἡ Σοφία). Μὲ τοὺς φοιτητὲς συμπαρατάχθηκαν ἑξῆντα καθηγητές, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης ἀντέδρασαν θεωρῶντας, ὅτι ἡ ἀντικειμενικότητα καὶ ὁ ὀρθολογισμὸς τοῦ πανεπιστημίου δὲν συμβιβάζονται μὲ τὴν ἀνάπτυξη αὐθαίρετων συλλογισμῶν ἀπὸ θρησκευτικοὺς ἡγέτες. ‣ ΔΑΥΛΟΣ 311, Μάρτιος 2008  21897