ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

311ΜΑΡΤΙΟΣ 2008

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 21903
Φύλλο στό PDF
68 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Δεν υπάρχει «δημιουργός» του σύμπαντος — ΘΑΝΑΣΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
    ἀρχή: σελ. 21903 · τέλος: δηλωμένο · τχ. 311
  2. Το βιβλίο του Ντώκινς: Η περί θεού αυταπάτη — ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 21903 · τέλος: δηλωμένο · τχ. 311

Κείμενο φύλλου

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ «ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ» ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ Ταύ τι ση ἀ πό ψε ων Ἐ πι στή μης – ἀρ χαί ας Σκέ ψης Φυ σι κὴ σή με ρα δι δά σκει, ὅ τι τὸ «Σύμ παν εἶ ναι ὅ λα τὰ φυ σικὰ πράγ μα τα ποὺ ὑ πάρ χουν, δη λα δὴ ἡ ὕ λη ποὺ ὑ πάρ χει μέ σα καὶ ἀ νά με σα στοὺς γα λα ξί ες, ὅ λες οἱ μορ φὲς ἐ νέρ γειας, ὅ λα τὰ μὴ ὑ λι κὰ πράγ μα τα ὅ πως οἱ μαῦ ρες τρῦ πες, τὰ κύ μα τα τῆς βα ρύ τη τας καὶ ὁ λό κλη ρος ὁ χῶ ρος ποὺ ἐ κτεί νε ται ὣς ἐ κεῖ ποὺ ἐ κτεί νε ται»(3).Τὸ ἑ πό με νο ἐ ρώ τη μα, στὸ ὁποῖο ἐ πί σης ἡ σύγ χρο νη Ἐ πιστή μη προ σπα θεῖ νὰ δώ σῃ μί α ἀ πάν τη ση, εἶ ναι τὸ πῶς ξε κί νη σε ἡ δη μι ουρ γί α τοῦ Σύμ παν τος. Οἱ ἀ να φο ρὲς στὸ Δι α δί κτυ ο γιὰ τὸ ἐν λό γῳ θέ μα ὑ περ βαίνουν τὰ 36 ἑ κα τομ μύ ρια ἔ τσι, ὥ στε θὰ ἦ ταν οὐ το πι κὸ νὰ γί νῃ προ σπά θεια γιὰ τὴν ἀ νά γνω ση ἔ στω καὶ ἑ νὸς μι κροῦ μέ ρους ἀ πὸ αὐ τές. Στὸ ἐ ρώ τη μα ποὺ αὐ τό μα τα δη μι ουρ γεῖ ται, οἱ ἀ παν τή σεις σή με ρα εἶ ναι δύ ο: ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΝΤΩΚΙΝΣ «Ç ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ ΑΥΤΑΠΑΤΗ» έ σῳ ἀ να νε ω μέ νης ὀ πτι κῆς γω νί ας πά νω στὴ «Θε ω ρί α τῆς Ἐ ξε λί ξε ως», «Αὐ το μά του Γε νέ σε ως», «Ἐ πι λο γῆς τῶν φυ σι κῶν εἰ δῶν (φυ σι κῆς ἐ πι λο γῆς) καὶ τῆς κα τα γω γῆς τῶν φυ σι κῶν εἰ δῶν καὶ τοῦ ἀν θρώπου» ξε κι νᾷ στὰ χρό νια μας μιὰ παγ κό σμια ἐκ στρα τεί α ὁ κα θη γη τὴς Ρίτσαρντ Ντώκινς σὲ Δύ ση καὶ Ἀ να το λή, γιὰ νὰ πεί σῃ τοὺς ἐ πι στήμο νες, ὅ τι οἱ ἐξε λι κτι κοὶ ἐ πι στή μο νες Λαμὰρκ (1809) (Ζῳ ο λο γι κὴ Φι λο σο φί α), Σπένσερ (1830) καὶ Κάρολος Δαρβῖνος (1859) ἔ χουν ἐ πι στη μο νι κὰ δι και ω θῆ, κι ἂς ὑ πῆρ χαν πολ λοὶ ὁ μο ει δεῖς μὲ τοὺς τρεῖς πρώ τους ἐ πι στή μο νες, οἱ ὁ ποῖ οι ὁ μι λοῦν καὶ γρά φουν, ὅ τι οἱ πρω το πό ροι τῶν ἐ ξε λι κτι κῶν θε ω ρι ῶν εὑ ρι σκό με νοι ἀ κό μα στὸ στά διο τῶν θε ω ρι ῶν «πρέ πει νὰ πα λέ ψουν πο λὺ ἀ κό μα, γιὰ νὰ με τα πη δήσουν ἀ πὸ τὸ στά διο τῆς θε ω ρί ας στὴν κρυ στάλ λι νη βι ο ε πι στη μο νι κὴ ἀ πό δει ξη». (Φυ σι ο δί φης Luvier). Γιὰ νὰ προ σεγ γί σου με ὅ μως τὴ θε ω ρη τι κο-πει ρα μα τι κὴ σκέ ψη τοῦ Ρίτσαρντ ‣ ΔΑΥΛΟΣ 311, Μάρτιος 2008  21903
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →