ΣΤΡΑΤΟΣ Ἡ ἐκ φυ λι στι κὴ ἱ στο ρι κὴ πο ρεί α ἑ νὸς κο ρυ φαί ου λει τουρ γή μα τος τρα τός: Οἱ φύ λα κες τῆς «πό λε ως», τοῦ κρά τους, τοῦ ἔ θνους. Λει τουρ γί α ἠ χη ρὴ ἀ κό μη, ἀλ λὰ τώ ρα θλι βε ρή, κε νὴ σχε δὸν πε ρι ε χο μέ νου. Τὸ ἠ χη ρό της ὄνομα πρέπει νὰ ἀ πο δο θῇ στὴ νε ώ τε ρη Ἱ στο ρί α μας ὡς ἐ θνι κοῦ κρά τους, μα ζὶ μὲ ὅ λα τὰ κράτη τῆς γει το νιᾶς του, ποὺ προ έ κυ ψαν ἀ πὸ τὴν κα τάρ ρευ ση τῆς Ὀ θω μα νι κῆς Αὐ το κρα το ρί ας καὶ στὴ συ νέ χεια ἐ πι δό θη καν μὲ ἐ θνι κὸ πά θος... στὴν «σκύ λευ ση» τοῦ πτώ μα τός της. Ἡ κα τάρ ρευ ση βε βαί ως αὐ τὴ ὑ πῆρ ξε ἀ πο τέ λε σμα μιᾶς χρο νί ζου σας κρί σης, ἀ πὸ τὴν ἀ δυ να μί α τοῦ Ὀ θω μα νι κοῦ Κρά τους –ὅ πως καὶ τῶν ἄλ λων εὐ ρω πα ϊ κῶν αὐτο κρα το ρι ῶν, ποὺ ἡ σει ρά τους θὰ ἔρ θῃ ἕ ναν αἰ ῶ να ἀρ γό τε ρα– νὰ ἀν τα πο κρι θῇ στὶς πρω τό γνω ρες ἀ νάγ κες τῆς Βι ο μη χα νι κῆς Ἐ πο χῆς, ποὺ τε λι κὰ θὰ ἐ πι βά λουν τὸ Ἔ θνος-Κρά τος ὑ πὸ τὶς ἰα χὲς τῆς Γαλ λι κῆς Ἐ πα νά στα σης ὡς τὴ νέ α πραγ μα τικό τη τα πο λι τι κο οι κο νο μι κῆς ὀρ γά νω σης τῶν εὐ ρω πα ϊ κῶν κα τ’ ἀρ χὴν λα ῶν. Ἡ πραγ μα τι κό τη τα αὐ τή, συ να φῶς μὲ τὴ μα ζι κό τη τα πα ρα γω γῆς, ὡς ἀρ χή, στὴν βά ση τῆς ὀγ κού με νης ζή τη σης τῶν νέ ων ἀ γο ρῶν καὶ τοῦ πλε ο νά ζον τος χρυ σοῦ, ποὺ οἱ ἀ να κα λύ ψεις τῶν νέ ων χω ρῶν ἔ φε ραν, ἔ φε ρε καὶ τὴ μα ζι κό τητα στὴν ἀν τί λη ψη καὶ πρα κτι κὴ χρή σης τῶν στρα τι ω τι κῶν δυ νά με ων. Τὸ σύστη μα ἐ πι στρά τευ σης καὶ ἡ κι νη τι κό τη τα τῶν δυ νά με ων τοῦ Να πο λέ ον τα γιὰ συγ κέν τρω ση καὶ μα ζι κὴ χρή ση ἀνδρῶν στὸν κρί σι μο χῶ ρο καὶ χρό νο γιὰ τὴν ἀν τι με τώ πι ση τῶν συ να σπι ζό με νων συ νε χῶς ἐ χθρῶν του τε λι κὰ ἐ πι βλή θη καν σὲ παγ κό σμια κλί μα κα ὡς στρα τι ω τι κὸ δόγ μα. Οἱ ἐ θνι κοὶ Στρα τοὶ θὰ ἔ χουν στὸ ἑ ξῆς ὡς ἀ φε τη ρια κὴ προ ϋ πό θε ση λει τουρ γί ας τους τὴν θη τεί α στὰ πλαί σια τοῦ ἀ νά λο γου συ στή μα τος ἐ πι στρά τευ σης μὲ ἐ παγγελ μα τί ες πλέ ον στρα τι ω τι κοὺς ἡ γή το ρες γιὰ τὴν αὔ ξη ση τῆς ἑ τοι μό τη τας χρή σης τους στοὺς δύ σκο λους καὶ ἐ πι κίν δυ νους ἀλ λὰ γε μά τους εὐ και ρί ες κερ δῶν και ρούς, ποὺ ἔ φερ νε ἡ Βι ο μη χα νι κὴ Ἐ πο χή. Τὸ ἐ θνι κὸ Κρά τος θὰ ἐ πι με λη θῇ μὲ ἰ δι αί τε ρη φρον τί δα τὸ θέ μα γιὰ τὴν ὁ μοι ο γε νο ποί η ση τῶν στε λε χῶν τοῦ Στρα τοῦ μὲ τὴν ἵ δρυ ση στρα τι ω τι κῶν σχο λῶν. ΔΑΥΛΟΣ 311, Μάρτιος 2008  21911