βος. Γιὰ νὰ θεσπίσουν λοιπὸν τὸ «μετὰ φόβου (γιὰ νά) προσμένουν ἴσως κάποιο θαῦμα», θεοῦ…», ἐπικαλοῦνται τὸν φόβο, διότι αὐτὸς ὅπως πικρόχολα συμφωνεῖ καὶ ὁ ποιητής εὐτελίζει καὶ καθηλώνει τὸν ἄνθρωπο, κάνονμας Κ. Βάρναλης. τάς τον δειλὸ καὶ ἄβουλο ὑποχείριο, προκειμένου νὰ ἀλλοιωθῇ ἀπὸ προσωπικότητα σέ… Μὲ πολὺ ἐκτίμηση δοῦλο τοῦ θεοῦ. Γ. Βουρνέλης Ζυρίχη Ἐλβετίας «Δειλοί, μοιραῖοι καὶ ἄβουλοι ἀντάμα· Καθηγήτρια θεολογίας μὲ «ταλιμπάν» μαθητὲς Κύριε διευθυντά, νατόν, στὴ γνώση καὶ στὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια. Φοιτῶ σὲ ἑσπερινὸ λύκειο τῆς ΘεσσαλονίΔυστυχῶς ὅμως ἡ θεολόγος καθηγήτρια ὄχι μόκης, στὴν τελευταία τάξη. Διαβάζοντας τὴν νο δὲν δεχόταν κάτι τέτοιο, ἀλλὰ δημιούργηἐπιστολὴ τοῦ κ. Δημήτρη Μισιρλῆ στὸ τεῦχος σε καὶ μία μικρὴ μαθητικὴ ὁμάδα καταστολῆς 309 τοῦ «Δαυλοῦ», συμφώνησα ἀπόλυτα μὲ τῆς διαφορετικότητας καὶ μὲ «ταλιμπανικό» τὰ λεγόμενά του, ἰδιαιτέρως δὲ μὲ τὴν ἀνατρόπο ὠρύονταν κάνοντας χρήση φθηνῆς εἰφορά του γιὰ ἔλλογη ἀντιμετώπιση τῶν θρηρωνείας καὶ «κρεμῶντας ταμπέλλες» στὸ πρόσκόληπτων. σωπό μου. Εὐτυχῶς αὐτὴ ἡ μικρὴ ὁμάδα παραἜχω πάρει κι ἐγὼ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὸ μάθημερίστηκε ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη μαθητικὴ κοινωμα τῶν Θρησκευτικῶν, δηλώνοντας γραπτῶς νία, ἡ ὁποία ἔχει δεχθῆ ἀπόλυτα φυσιολογικὰ μὲ ὑπεύθυνη δήλωση, ὅτι δὲν εἶμαι Χ.Ο. Εἶχα τὴ διαφορετικότητα. ὅλη τὴν καλὴ διάθεση νὰ συμμετέχω στὸ συγ- Μὲ ἐκτίμηση Χ.Ν. κεκριμένο μάθημα, μὲ τὴν προϋπόθεση νὰ γί- Θεσσαλονίκη νεται διάλογος, ποὺ θὰ βασίζεται, ὅσο τὸ δυΟἱ πρόγονοί μας Ἀφρικανοὶ Κύριε Λάμπρου, μιᾶς ὁμάδας ἐπιστημόνων ἀπὸ τὴν Ἀμερική, «Ἀνακαλύφθηκε» γιὰ πολλοστὴ φορὰ ἡ Ἀγγλία, Γερμανία καὶ Ν. Ἀφρικὴ κατατάχτηπροέλευση τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν καν μεταξὺ τῶν δέκα κορυφαίων ἐπιστημονιἈφρική. Καὶ αὐτὴ τὴν φορὰ πρέπει νὰ τὸ πικῶν ἀνακαλύψεων τοῦ 2007, σύμφωνα μὲ τὸ στέψουμε, γιατὶ μᾶς τὸ λέει μία Ἑλληνίδα ἐρευπεριοδικὸ «Τάιμ». νήτρια ἀπὸ τὴν Ἤπειρο, ποὺ λέγεται ΚατερίἩ ἐπιστημονικὴ ἔρευνα ἔγινε μὲ ὑψηλὴ τενα Χαρβάτη. Οἱ ἔρευνες τῆς Κατερίνας Χαρβάχνολογία πάνω στὸ ἀνθρώπινο κρανίο «Hofτη, ἀνθρωπολόγου καὶ ἀναπληρώτριας καθηmeys», ποὺ βρέθηκε τὴν δεκαετία τοῦ ’50 στὴν γήτριας στὸ City University of New York, καὶ Ν. Ἀφρική. Μέλη τῆς ἀνθρωπολογικῆς αὐτὴς σφυρίζουν καὶ πέφτει νερό» στὴν καταιγίδα τῆς ἀμφισβήτησης ὅσων τὸ Σύστημα ἐδῶ καὶ 2.000 χρόνια τώρα λέει ὅ,τι θέλει... Καὶ σᾶ ἄφησα μὲ φύλλο συκῆς μόνον, τὸ ὁποῖο ἡ σεμνοτυφία τοῦ Γιαχβὲ ἄφησε σὰν ταφόπλακα ἐπάνω στὸ γενετήσιο. Τώρα ἂν οἱ διάφορες μαντόνες τοῦ Ραφαὴλ τεκνοποίησαν εἰς πεῖσμα τῆς μοριακῆς Βιολογίας καὶ τοῦ DNA, αὐτὸ εἶναι ἄλλο καπέλλο, ποὺ λένε, δεδομένου ὅτι ἀρχίζει ἔτσι ὁ καθένας νὰ φορῇ τὸ δικό του καπέλλο. Στὴν ἀρχαιότητα ἐκτὸς ἀπὸ καμμιὰ περικεφαλαία, κι αὐτὴ στὴ Σαλαμῖνα ἢ τὸ Μαραθῶνα, γιὰ νὰ γλυτώσωμε ἀπὸ τὸν Ἀσιατισμό, δὲν φοροῦσαν καπέλλο. Φαντάζεστε τὸν Ἑρμῆ τοῦ Πραξιτέλη, τὸν Ἡνίοχο καὶ τὴν Ἀφροδίτη νὰ φοροῦν ἀνάλογο καπέλλο; Ἔτσι στὴ Σχολὴ τῶν Ἀθηνῶν, ποὺ ἐπεχείρησε νὰ ζωγραφίσῃ ὁ Ραφαήλ, ἔπεσε ἄγριο Ἀναγεννησιακό... καπέλλωμα, στὴν σμιλευομένη ἀπὸ τὸν Φειδία Ἀθήνα. Ραφαήλ, δὲν εἶχες «πιάσει» τὴν Ἑλληνικὴ Ἀρχαιότητα, ἂν τὴν ἔπιανες, θὰ σοῦ ἔκοβαν τὰ χέρια. Μὲ τιμὴ Παντελῆς Γλάρος Ταξιάρχος ἐ.ἀ., ἱπτάμενος Πολ. Ἀεροπορίας ΔΑΥΛΟΣ 312, Ἀπρίλιος 2008  21949