ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

312ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2008

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 22020 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
81 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Ο όρκος των πατριαρχών στο σουλτάνο — ΓΑΛΑΝΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ
    ἀρχή: σελ. 22020 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 312

Κείμενο φύλλου

«ΟΜΟΛΟΓΩ ΠΙΣΤΙΝ ΚΑΙ ΕΥΝΟΙΑΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΑΙΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ, ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΛΙΔΙΑ» Ὁ ὅρ κος τῶν πα τρια ρχῶν στὸ σουλ τά νο πό το κο τῶν συμ φω νι ῶν, ποὺ ἀ νά γον ται στὴν πε ρί ο δο πρὶν τὴν πτώ ση τῆς Κων σταν τι νου πό λεως, ἀ πο τε λεῖ ὁ ὅρ κος ποὺ ἔ δι ναν οἱ πα τριά ρχες, ὅ ταν ἀ νε λάμ βα ναν τὰ κα θή κον τά τους. Γιὰ τὴν ἀ κρίβεια δὲν πρό κει ται γιὰ μιὰ ἁ πλῆ ὁ μο λο γί α πί στε ως πρὸς τὸ σουλτά νο, ἀλ λὰ γιὰ μιὰ δή λω ση ὑ πο τα γῆς ὄ χι μό νον στὸν «κρα ται ὸν αὐ το κρά το ρα βα σι λέ α», ἀλ λὰ καὶ στὴ γυ ναῖ κα καὶ στὰ παι διά του («οὐ μό νον εἰς τὸν βα σι λέ α, ἀλ λὰ καὶ εἰς τὴν βα σί λισ σαν καὶ εἰς τὰ βα σι λί δια»), ἀ κό μα καὶ στοὺς γαμ προύς του. To 1905 ἐκ δό θη καν ἀ πὸ τὸ Πα τρι αρ χι κὸ Τυ πο γρα φεῖ ο ὑ πὸ τὴν ἐ πι στα σί α τοῦ ἀρ χει ο φύ λα κα τοῦ Πα τρι αρ χεί ου Καλ λί νι κου Δε λι κα νῆ τὰ σῳ ζό με να ἐ πί ση μα ἐκ κλη σι α στι κὰ ἔγ γρα φα ἀ πὸ τὸ 1564 ἕ ως τὸ 1863, ποὺ ἀ φο ροῦ σαν στὶς σχέ σεις τοῦ Πα τρι αρ χεί ου Κων σταν τι νουπό λε ως μὲ δι ά φο ρες ὀρ θό δο ξες Ἐκκλη σί ες. Ὁ ὅρ κος ὑποταγῆς στὸ σουλ τάνο, ποὺ ἔδιναν οἱ πατριάρχες ἐπὶ Τουρ κο κρατίας εἶ ναι κα τα γε γραμμέ νος στὸν τρί το τό μο (βλ. ἔ ναν τι σε λί δα.) Γιῶργος Γαλανὸς Στὸ τρί το μο ἔρ γο τοῦ ἀρ χι μαν δρί τη Καλ λί νι κου Δε λι κα νῆ, ἀρ χει ο φύ λακα τοῦ Οἰ κου με νι κοῦ Θρό νου, πε ρι έχε ται ἡ ἄ γνω στη ἀλ λη λο γρα φί α τοῦ Πα τρι αρ χεί ου Κων σταν τι νου πό λε ως μὲ ἄλ λα «ἀ δελ φά» πα τρι αρ χεῖ α (ἀ πὸ τὸ 1564 ἕ ως τὸ 1863) μὲ νου θε σί ες, συστά σεις καὶ ὁ δη γί ες γιὰ ὑ πο τα γὴ στὴ σουλ τα νι κὴ ἐ ξου σί α, ἐκ φο βι σμοὺς κι ἀ φο ρι σμούς. [Βλ. «Φυ λάτ τειν πί στιν εἰς τὸν κρα ται ό τα τον ἄ να κτα (=σουλτά νο)», «Δ» τ. 297.]
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →