Ç ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΛΕΣΒΙΟΣ, -ΙΑ πο φα σί σα με νὰ ἀν τι δρά σω με ὡς Λέ σβιοι ἐ γὼ καὶ οἱ κυ ρί ες Μα ρί α Δ. Ρό δου καὶ Κοκ κώ νη Ἀντ. Κου βα λά κη σ’ ἕ να παγ κό σμιο φαι νόμε νο, τὸ ὁ ποῖ ο θε ω ροῦ με σύμ πτω μα μιᾶς ἐ πο χῆς, ὅ που τὸ ἱ στο ρικὰ ἀ λη θι νὸ καὶ γε νι κὸ ἀν τι κα θί στα ται μὲ τὸ ὑ πο κει με νι κὰ αὐ θαίρε το καὶ ἐ γω ι στι κό. Θὰ ἔ λε γα ἐ πὶ πλέ ον, ὅ τι τὸ ἐν λό γῳ φαι νό μενο ὑ πο κρύ πτει μί α ἀ πρό κλη τη ἐ πι θε τι κό τη τα ἢ ρα τσι σμὸ κά ποι ων ἰ δι ορ ρύθ μων ἀ τό μων ἐ ναν τί ον ὅ σων δὲν χα ρα κτη ρί ζον ται ἀ πὸ ἀν τί στοι χες ἰ δι ορ ρυθ μί ες. Ἡ ἰ δι ο ποί η ση καὶ ὁ σφε τε ρι σμὸς ἀ πὸ ἄλ λους τῆς ἰ δι ό τη τας τοῦ κα τα γό μενου ἀ πὸ κά ποι α γε νέ τει ρα πα τρί δα γῆ, ποὺ δὲν ἔ χουν καμ μί α σχέ ση μὲ τὴ γῆ αὐ τή, εἶ ναι κα θ’ ἑ αυ τὲς πρά ξεις ἀ κραί ας αὐ θαι ρε σί ας. Ὅ ταν δὲ οἱ σφε τε ριστὲς δο λί ως γί νων ται ὄ χι ἁ πλῶς συν δι και οῦ χοι τῆς ἰ δι ό τη τας ἀλ λὰ καὶ ἀ ποπει ρῶν ται νὰ ἀ φαι ρέ σουν τὴν ἰ δι ό τη τα ἀ πὸ τοὺς ἴ διους τοὺς δι και ού χους, τότε ἡ αὐ θαι ρε σί α γί νε ται ὁ λο κλη ρω τι σμὸς καὶ ὁ σφε τε ρι σμὸς βί αι η ἀ φαί ρε ση, κλοπὴ καὶ κα το χὴ τῆς ταυ τό τη τας τοῦ ἄλ λου. Μιὰ τέτοια συμπεριφορὰ θὰ τὴν χαρακτήριζα «εὔλογη» μέν, ἀλλὰ τυ πι κὰ κλινικὸ σύμπτωμα ἐλλειμματικότητας καὶ μειονεξίας. Ἂς δοῦ με μὲ λί γες μό νο φρά σεις τὸ φαι νό με νο αὐ τὸ πιὸ συγ κεκρι μέ να. Οἱ λέ ξεις Λέ σβιος, Λε σβί α, Λέ σβιο καὶ Λε σβια κός, Λε σβια κή, Λε σβια κὸ γιὰ αἰ ῶ νες ἀ μέ τρη τους σή μαι ναν ἀ πο κλει στι κὰ κά τι, μὲ τὸ ὁ ποῖ ο ὠ νο μά ζον ταν γενε ὲς ἐ πὶ γε νε ῶν ἀν θρώ πων καὶ δι α χρο νι κῶς τὰ δη μι ουρ γή μα τά τους, ἱ στο ρι κά, καλ λι τε χνι κά, πνευ μα τι κά, ὑ λι κὰ καὶ ὅ,τι ἄλ λο ἀ να φέ ρε ται καὶ ἀ φο ρᾷ στὴν πλου σι ώ τα τη σὲ πο λι τι σμὸ καὶ ἱ στο ρί α νῆ σο Λέ σβο· σή μαι ναν πο λὺ ἁ πλᾶ τὸ βα σι κώ τε ρο στοι χεῖ ο τῆς ἀ το μι κῆς καὶ ὁ μα δι κῆς συ νει δη σια κῆς ὀντό τη τας καὶ ἱστο ρι κο γε ω γρα φι κῆς ταυ τό τη τας τῶν Λε σβί ων*. Κα τὰ τὰ τε λευ ταῖ α χρό νια * Σύμ φω να μὲ τὴν ἠ λε κτρο νι κὴ ἔκ δο ση τοῦ Λε ξι κοῦ τῆς Ὀξ φόρ δης (www.askoxford. com), στὴν πρώ τη ἔκ δο ση τοῦ Ἐ πί το μου Λε ξι κοῦ (1911) ἡ λέ ξη Λε σβί α (Lesbian) «ἀ να φε ρό ταν μό νο στὴ νῆ σο». Ἡ ἔν νοι α τῆς ὁ μο φυ λό φι λης γυ ναί κας προ στέ θηκε πο λὺ ἀρ γό τε ρα. Σχε τι κὰ στὴ 10η ἔκ δο ση τοῦ Ἐ πί το μου Λε ξι κοῦ τῆς Ὀξ φόρδης (1999) στὴν ἴδια ἰ στο σε λί δα ἀ να φέ ρε ται: «Πολ λὲς λέ ξεις ἄλ λα ξαν ση μα σί α ἢ ἀ πέ κτη σαν νέ ες ἔν νοι ες. Γιὰ πα ρά δειγ μα ἡ λέ ξη “sex” τὸ 1911 σή μαι νε μό νο “νὰ εἶ σαι ἄν δρας, γυ ναῖ κα ἢ ἐρ μα φρό δι τος”. “Gay” σή μαι νε “αὐτὸς ποὺ εἶναι γε μά τος ἀ πό / ἢ ἔ χει προ δι ά θε ση γιὰ εὐ θυ μί α, κα λό καρ δος, ἀ θλη τι κός”. “Λε σβί α” σή μαι νε ἁ πλᾶ “ἀ πὸ τὴ Λέ σβο” (ἕ να Ἑλ λη νι κὸ νη σί.)»