Ç ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΛΕΣΒΙΟΣ, -ΙΑ ποφασίσαμε νὰ ἀντιδράσωμε ὡς Λέσβιοι ἐγὼ καὶ οἱ κυρίες Μαρία Δ. Ρόδου καὶ Κοκκώνη Ἀντ. Κουβαλάκη σ’ ἕνα παγκόσμιο φαινό- μενο, τὸ ὁποῖο θεωροῦμε σύμπτωμα μιᾶς ἐποχῆς, ὅπου τὸ ἱστορι- κὰ ἀληθινὸ καὶ γενικὸ ἀντικαθίσταται μὲ τὸ ὑποκειμενικὰ αὐθαί- ρετο καὶ ἐγωιστικό. Θὰ ἔλεγα ἐπὶ πλέον, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ φαινόμε- νο ὑποκρύπτει μία ἀπρόκλητη ἐπιθετικότητα ἢ ρατσισμὸ κάποιων ἰδιορρύθμων ἀτόμων ἐναντίον ὅσων δὲν χαρακτηρίζονται ἀπὸ ἀντίστοιχες ἰδιορρυθμίες. Ἡ ἰδιοποίηση καὶ ὁ σφετερισμὸς ἀπὸ ἄλλους τῆς ἰδιότητας τοῦ καταγόμε- νου ἀπὸ κάποια γενέτειρα πατρίδα γῆ, ποὺ δὲν ἔχουν καμμία σχέση μὲ τὴ γῆ αὐτή, εἶναι καθ’ ἑαυτὲς πράξεις ἀκραίας αὐθαιρεσίας. Ὅταν δὲ οἱ σφετερι- στὲς δολίως γίνωνται ὄχι ἁπλῶς συνδικαιοῦχοι τῆς ἰδιότητας ἀλλὰ καὶ ἀπο- πειρῶνται νὰ ἀφαιρέσουν τὴν ἰδιότητα ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς δικαιούχους, τό- τε ἡ αὐθαιρεσία γίνεται ὁλοκληρωτισμὸς καὶ ὁ σφετερισμὸς βίαιη ἀφαίρεση, κλοπὴ καὶ κατοχὴ τῆς ταυτότητας τοῦ ἄλλου. Μιὰ τέτοια συμπεριφορὰ θὰ τὴν χαρακτήριζα «εὔλογη» μέν, ἀλλὰ τυπικὰ κλινικὸ σύμπτωμα ἐλλειμματικότητας καὶ μειονεξίας. Ἂς δοῦμε μὲ λίγες μόνο φράσεις τὸ φαινόμενο αὐτὸ πιὸ συγκε- κριμένα. Οἱ λέξεις Λέσβιος, Λεσβία, Λέσβιο καὶ Λεσβιακός, Λεσβιακή, Λεσβιακὸ γιὰ αἰῶνες ἀμέτρητους σήμαιναν ἀποκλειστικὰ κάτι, μὲ τὸ ὁποῖο ὠνομάζονταν γε- νεὲς ἐπὶ γενεῶν ἀνθρώπων καὶ διαχρονικῶς τὰ δημιουργήματά τους, ἱστορικά, καλλιτεχνικά, πνευματικά, ὑλικὰ καὶ ὅ,τι ἄλλο ἀναφέρεται καὶ ἀφορᾷ στὴν πλουσιώτατη σὲ πολιτισμὸ καὶ ἱστορία νῆσο Λέσβο· σήμαιναν πολὺ ἁπλᾶ τὸ βασικώτερο στοιχεῖο τῆς ἀτομικῆς καὶ ὁμαδικῆς συνειδησιακῆς ὀντότητας καὶ ἱστορικογεωγραφικῆς ταυτότητας τῶν Λεσβίων*. Κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια * Σύμφωνα μὲ τὴν ἠλεκτρονικὴ ἔκδοση τοῦ Λεξικοῦ τῆς Ὀξφόρδης (www.askoxford. com), στὴν πρώτη ἔκδοση τοῦ Ἐπίτομου Λεξικοῦ (1911) ἡ λέξη Λεσβία (Lesbian) «ἀναφερόταν μόνο στὴ νῆσο». Ἡ ἔννοια τῆς ὁμοφυλόφιλης γυναίκας προστέθη- κε πολὺ ἀργότερα. Σχετικὰ στὴ 10η ἔκδοση τοῦ Ἐπίτομου Λεξικοῦ τῆς Ὀξφόρ- δης (1999) στὴν ἴδια ἰστοσελίδα ἀναφέρεται: «Πολλὲς λέξεις ἄλλαξαν σημασία ἢ ἀπέκτησαν νέες ἔννοιες. Γιὰ παράδειγμα ἡ λέξη “sex” τὸ 1911 σήμαινε μόνο “νὰ εἶσαι ἄνδρας, γυναῖκα ἢ ἐρμαφρόδιτος”. “Gay” σήμαινε “αὐτὸς ποὺ εἶναι γεμάτος ἀπό / ἢ ἔχει προδιάθεση γιὰ εὐθυμία, καλόκαρδος, ἀθλητικός”. “Λεσβία” σήμαινε ἁπλᾶ “ἀπὸ τὴ Λέσβο” (ἕνα Ἑλληνικὸ νησί.)»