γομένων ἐθνικῶν. Ἐγὼ προσωπικῶς θεωρῶ, ὅτι ὅλοι οἱ θεοὶ εἶναι ἐφευρέσεις καὶ κατασκευά- σματα τοῦ ἀνθρώπου κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοί- ωσιν, δὲν πιστεύω τίποτε καὶ δὲν ἐλπίζω τίπο- τε. Ὅμως ἡ γοητεία τοῦ Διός, τοῦ Ἀπόλλωνος ἢ τῆς Ἀρτέμιδος δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ ὁποι- ονδήποτε Χριστὸ ἢ Ἀλλάχ. 4ον Ἡ Ἑλλάδα ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ μία ἀκόμη σφραγῖδα ξενόφερτης βαρβαρότητος; Καὶ ἐξη- γοῦμαι. Σκοπὸς τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς Ἑλληνι- κῆς Πολιτείας θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ μεταλαμπά- δευση τῶν ἀρχῶν τῆς Ἑλληνικότητος σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ἀγωνιοῦν γιὰ μία καλύτερη ζωή, καὶ ἀντὶ νὰ μεταφέρουν αὐτοὶ τὰ ἤθη τους στὸν μικρό μας τόπο, νὰ γίνεται τὸ ἀντίστροφο, μή- πως καὶ γλυτώσῃ ὁ πλανήτης ἀπὸ τὰ ζοφερὰ μελλούμενα. Ὁ τόπος εἶναι ἤδη βεβαρημένος μὲ κάθε λογῆς θρησκόληπτους καὶ τὶς κατασκευές τους. Ἐγὼ προσωπικῶς θὰ δυσανασχετοῦσα δι- αμένοντας πλησίον ἑνὸς τζαμιοῦ μὲ ὅλες τὶς ἠχη- τικὲς ὀχλήσεις, ὅπως ἄλλωστε τὸ ἴδιο συνέβαι- νε καὶ μὲ τὶς καμπάνες τῶν χριστιανικῶν ἐκκλη- σιῶν. Ἡ τάση θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ κατάργηση ὅλων αὐτῶν καὶ ὄχι ἡ ἐπαύξησή τους. Ἔχουν πικρὴ ἐμπειρία οἱ Δανοὶ ἀπὸ τὴν πρόσφατη ἀντίδραση-ἐξέγερση τῶν «θιγέντων» μουσουλ- μάνων μὲ κάποιες δημοσιευθεῖσες εἰκόνες τοῦ Μωάμεθ. Ἐρώτημα: Θὰ ἐξεγείρονταν ποτὲ οἱ Δανοὶ σὲ μία ἀραβικὴ χώρα καὶ μὲ ποιὸ τίμη- μα; Μὲ αὐτὴν τὴν λογικὴ μποροῦν καὶ οἱ Ἰν- δοὶ νὰ φέρουν καμμιὰ δεκαριὰ χιλιάδες ἀγελά- δες, νὰ κυκλοφοροῦν ἀνάμεσά μας, τιμῶντας τὸ ἱερό τους ζῷον. Κλείνοντας θὰ ἤθελα νὰ ἐκφράσω τὴν συμ- παράστασή μου στὴν Ἑλληνοαμερικανίδα κο- πέλλα, τὴν Προμηθέα, τὴν συγκινητικὴ περιπέ- τεια τῆς ὁποίας πληροφορήθηκα στὸ προηγού- μενο τεῦχος σου. Εὐχαριστῶ γιὰ τὴν φιλοξενία Γιάννης Δημητρίου Κόνσμπερκ, Νορβηγία Τὸ μοναστήρι-ταφόπλακα τῆς Κοιλάδας τῶν Μουσῶν Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», Δὲν ξέρω τί περιμένει τὸ ποίμνιον ἀπὸ τὸν νέ- ον ἀρχιεπίσκοπον, ἐγὼ ὅμως, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ Ἕλληνες ἀπαιτῶ ἕνα μόνον· μὲ τὴν δύναμη καὶ τὸ χρῆμα, τὰ ὁποῖα ἔχει εἰς χεῖρας του, νὰ «φέ- ρῃ ἐς ἔδαφος» τὸ ἀνοσιούργημα τῆς Κοιλάδας τῶν Μουσῶν, ὥστε νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ὅση φυ- σικὴ ὀμορφιὰ τοῦ Ἱεροῦ Ἄλσους. Περιττὸν νὰ ἐξηγήσω, ὅτι ὡς ἀνοσιούργημα θεωρῶ τὴν ἀνέγερση τῆς μονῆς, διὰ τὴν ὁποίαν πολλὰ ἔχουν λεχθῆ καὶ γραφῆ. Τολμῶ νὰ λέγω ἀπαιτῶ (τρομάρα μου!), διότι ὁ Μακαριώτατος εἶναι ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ πτυχιοῦχος ἀρχαιο- λόγος! («Ὁ τρώσας καὶ ἰάσεται.») Ἡ Ἑλληνικὴ Ἱστορία καὶ Παράδοση δὲν εἶ- ναι μόνον Ὀρθοδοξία, ὅπως πολλοὶ διακηρύσ- σουν, ἀλλ’ ἔρχεται, ὡς γνωστόν, ἀπὸ πολὺ μα- κρύτερα. Καιρὸς νὰ σκύψουμε καὶ σὲ κάθε τι ἑλληνικὸν καὶ ὄχι μόνον «χαῖρε σφόδρα, θύγα- τερ Σιών». Μὲ τιμὴ Γ.Η.Κ. Αἰδηψὸς Ἥρωες-πρότυπα στὴ Νέα Φιλαδέλφεια Κύριε διευθυντά, Στὴν Νέα Φιλαδέλφεια ὑπάρχει μία λεωφό- ρος, ποὺ ὀνομάζεται ὁδὸς Πατριάρχου Κων- σταντίνου τοῦ ΣΤ΄. Ἐπίσης ἡ κεντρικὴ πλατεῖα τῆς Ν. Φιλαδέλφειας ἔχει τὸ ὄνομα αὐτὸ καὶ ὀνομάζεται συντετμημένα ὡς Πλατεῖα Πατριά- ρχου. Πρόσφατα στήσανε ἕναν ἀνδριάντα πρὸς τιμὴν αὐτοῦ τοῦ πατριάρχη στὴν ὁμώνυμη πλα- τεῖα. Ἀλλὰ γιὰ νὰ δοῦμε, ποιός ἦταν ὁ Κων- σταντῖνος αὐτός; Ἦταν πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ 17/12/1924 ἕως 22/5/1925. Ἀπ’ ὅ,τι διαβάζουμε, στὴν οὐσία ἔμεινε στὸν θρόνο γιὰ 43 ἡμέρες, δηλαδὴ μέχρι 30/1/1925, ὅποτε καὶ ἀπελάθηκε ἀπὸ τὴν Τουρκία. Καὶ ἀπελάθηκε, διότι γεννή- θηκε τὸ 1859 σὲ ἕνα χωριὸ τῆς Προύσας, καὶ μὲ τὴν συμφωνία τῆς ἀνταλλαγῆς τῶν πληθυ- σμῶν οἱ τουρκικὲς Ἀρχὲς τὸν θεώρησαν ἀνταλ- λάξιμο. Στὸ τέλος τῆς ζωῆς του ἐγκαταστάθηκε στὴν Ν. Φιλαδέλφεια, σὲ σπίτι ποὺ τοῦ παραχω- ρήθηκε, καὶ ἀπεβίωσε στὶς 28/11/1930. Βλέπουμε πὼς οἱ ρωμιοὶ ψάχνουν ἀπεγνω- σμένα γιὰ ἥρωες. Ψάχνουν νὰ ἡρωοποιήσουν κάποιον, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὸ εἶναι τους. ΔΑΥΛΟΣ 313, Μάιος 2008  22055