Ζόφος καί φῶς ῃ λόκληρος ὁ πληθυσμὸς τῆς Εὐρώπης, τῆς ̓Αμερικῆς καὶ τῆς Ὠκεανίας καὶ σημαντικὸ ποσοστὸ τῶν κατοίκων τῆς ̓Ασίας καὶ τῆς ̓Αφρικῆς εἶναι θρησκευτικά, ἠθικὰ καὶ φιλοσοφικὰ αἰχμολωτισμόνοι ἀπὸ τὸ πινεῦμα καὶ τὴν ἀντίληψη τοῦ ̓Εθραϊκοῦ "Έθνους πορὶ θείου "Όντος, περὶ ζωῆς καὶ περὶ Κόσμου. Ἢ πνευματικὴ ὑποταγὴ τῆς μισῆς σχεδὸν ἀνθρωπότητας στὸν ̓Ιουδαιοχριστιανισμὸ χρονικὰ καλύπτει, κατὰ περίπτωση. ἐποχὲς ποὺ κυμαίνονται ἀπὸ εἴκοσι ἕως ἕνα -- δύο αἰῶνες. ̓Ο παμπάλαιος πνευματικὸς ἰμπεριολισμὸς τῶν ̓Εθραίων παραμένει ἕως σήμερα κυρίαρχος καὶ ἀκλόνητος καί, παρὰ τὶς Προσπάθεμες τῶν θρησκευτικὰ ὑποδούλων Ἔθνῶν νὰ τὸν ἀντιμετωπίσουν, ἐξακολουθεῖ νὰ ὀμποτίζη θαθύτατα τὴν ἀνθρώπινη σκέψη, πράξη καὶ ἠθικὴ ὀνπίληψη. Ὡρισμένα πνευματικὰ κινήματα, ἂν θθωρηθοῦν ὡς προσπάθειες, δειλὲς ἔστω, «ὀποεθραιοποιήσεως» τῶν ἑθροαίκων δογμάτων, πολὺ λίγα πράγματα ἔχουν ἐπιτύχει, καὶ στὴν πρανματικότηπα οἱ πιστοί τους παραμένουν σχεδὸν ὁλοκληρωτικὰ δέσμιοι τοῦ πνεύματος τῶν ̓Ϊουδαίων. Ἢ ἠθικὴ αὐτὴ σκλαθιάἀ, ποὺ γιὰ τὴν ἐπιθολή τῆς χύθηκαν ποταμοὶ αἵμαπος, καθὼς ἐγκαθιδρύθηκε, κατὰ κανόνα καὶ παντοῦ, 6 ί,α ́ἵ ̓α ̓ καὶ δόλια, καὶ παρὰ τὶς ὄνπιδράσεις τῶν θρησκευτικὰ κατακτωμένων ̓Εθνῶν, διατηρεῖται, ἑδρσαιώνεται καὶ ἐξασφαλίζεται αἰώνια χάρη στὸ δόγμα καὶ στὸ στοιχεῖο τοῦ φόβου. Πραγμαπχικά, οἱ μέθο- δοι διαδόσεως τῶν ἐθραϊκῶν ἀντιλήψεων καὶ οἱ μηχανισμοὶ πλύσεως ἐγκεφάλων λειτουργοῦν πάντοτε μὲ θάση τὴν «πνευμαςτικὴ τρομοκρατία» τῶν προσηλυτιζόμενων καὶ ἡ «γραμμὴ» ὀπιθόλλεται ἀξιωματικά, αὐπαρχικά, ἐξουσιαστικὰ καὶ ὁλοκληρωτικὰ ὑπὸ τύπον ἐὀπίροθης, ἀπειλητικῆς θείας ἐντολῆς. Ἔτσι τὰ "Ἔθνη ιὀκθιάζονται καὶ ἀπειλοῦντοι «ἀπὸ τὸ Θεὸ» γιὰ νὰ διδάσκωνται τὴν ἐθνικὴ Ἱστορία, κοσμογονία καὶ «προφηπολογία» τῶν ̓Ιουδαίων κατὰ τέτοιο τρόπο, ποὺ ποτὲ δὸν σκύφπηκαν νὰ διδαχθοῦν τὶς δικές τους γιὰ νὰ μαθαίνουν, κάτω ἀπὸ τὴν ἀπειλὴ τῆς Κολάσεως, γεγονότα τῆς ἑθραίικης πολιτικῆς, οἰκονομικῆς, καὶ πολομικῆς δράσεως σὰν «Ιερὰ ̓Ιστορία» καὶ σὰν « ̓Ρερὰ Γράμματα», χωρὶς δικαίωμα ἀντιρρήσεως γιὰ τὴν ἑρμηνεία τους καὶ τὴν ἠθικὴ ἀξιολόγησή τους γιὰ νὰ διδάσκωνται στὸ σχολεῖο καὶ στὴν ̓Εκκλησία δογματικῖκκὰ τὴ σκέψη, τὶς πράξεις καὶ τὰ λάγια τῶν διακεκριμένων ̓Ιουδαίων ἡγετῶν, ὀκείνων ποὺ μὲ ἀχαλίνωτη ἐξουσιαστικἠ μανία προήγαγαν καὶ ὀὁστερόωσαν τὴν ἰδὲέσ τοῦ ἑθραϊκοῦ Ἔθνους, ἐκείνων, ποὺ μὲ αἱμοδιψη ρατσιστικὴ μισαλλοδοξία χτύπησαν μὲ τὴν ρομφαία κάθε ἄλλη ἐθνικὴ ἰδόα στὴν περιοχή τους, ἐκείνων ποὺ μὲ ἀσύλληπτη σατονικότητα καὶ συνωμοτικότητα ἐξασφάλισαν τὴν κυριαρχία τοῦ ̓Ισραὴλ ικαὶ «ἐπόταξαν ἐν στόματι μσχαίρας» ἄπειρες φοφὲς τόσους καὶ τόσους λαοὺς τῆς ̓Εγγὺς καὶ Μέσης ̓Ανατολῆα. (ἃ) (α) Μόνον ὁ στρατὸς τοῦ Μωῦσῆ, κατ ̓ ἐντολὴν τοῦ Σαθθσώθ, γιὰ ν ̓ ἁρπώξῃ τὴν «Γῆν τῆς ̓Επαγγελίας», αἰφνιδίασε καὶ ἐξώντωσε ὁλοκληρωτικά, μὲ γενικὴ σφαγὴ ὄχι μόνο τῶν ἀνδρῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν γυναικῶν, τῶν παιδιῶν καὶ τῶν ὄρεφῶν, ἔξη "Εθνη τῆς Παλαιστίνης, τῆς ̓Αραθίσς καὶ τῆς Συρίας: Τοὺς Χαναναίους, ̓Αμορραίους, Χεπταέους, Φερεζαίους, Εὐσίους καὶ ̓Ιεθουσαίους (θλέπε «"Εξοδον», κεφ. λγ ́). Οἱ ἐκ μέρους τῶν ̓Ἑθραίων διαπραπτόμενες κατὰ καὶ» ροὺς γενοκτονίες γειπονικῶν λαῶν ποὺ ἀναφέρονται σὰν ἄθλοι στὴν Παλανὰ Διαθήκη, καλύπτουν μέγα μέρος τῆς Βίθλου (θλάπετε «Χρονικῶν Α ́», κεφ. ΙΕ ́, «Σαμουήλ Α ́», κεφ. ε ́, «Κριτάς», κεφ. θ ́, « ̓Ιησοῦν τοῦ Ναυῆ», κεφ. ε ́ καὶ ζ ́, καὶ σὲ πλεῖστα ἄλλα σημεῖα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης).