ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
313ΜΑΙΟΣ 2008
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Επικίνδυνος επαναπατρισμός — ΓΑΛΑΝΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ
Κείμενο φύλλου
ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΣ
πι χει ρῶν τας νὰ δι και ο λο γή σουν τὶς κα τα στρο φὲς τῶν ἑλ ληνι
κῶν να ῶν ἀ πὸ τοὺς χρι στια νούς, ποὺ πα ρου σι ά σθη καν
ἐ κτε νῶς στὸ φω το γρα φι κὸ λεύ κω μα «Ἡ Θαμ μέ νη Ἑλ λά δα»
(ἔκδ. «Δ» 2006), θε ω ρη τι κοὶ τῆς Ἐκ κλη σί ας πα ρα δέ χον ται
στὴν ἐ πί ση μη ἱ στο σε λί δα τῆς Μο νῆς Πε τρά κη (βλ. «Ἄ θε οι
καὶ ἔν θε οι στὸ Κο λω νά κι...», «Δαυλός», τ. 292), πὼς «πράγ μα τι ὑ πάρ χουν
πε ρι στα τι κὰ κα τα στρο φῆς τῶν εἰ δώ λων τῶν ψευ το θε ῶν εἰς τοὺς βί ους
τῶν ἁ γί ων».
Ξε δι πλώ νον τας τὴν ἀ να χρο νι στι κὴ με σαι ω νι κή τους σκέ ψη συ νε χί ζουν
δι ευ κρι νί ζον τας, ὅ τι τὰ ἀρ χαῖα ἑλ λη νι κὰ ἀ γάλ μα τα «ἦ ταν κα τοι κη τή ρια
δι α μό νων. Εἰς τὸν βί ο τῆς Ἁ γί ας Πα ρα σκευ ῆς καὶ πολ λῶν ἄλ λων ἁ γί ων
δι α βά ζου με, ὅ τι ἡ ἁ γί α διὰ τῆς προ σευ χῆς της ἔ κα νε τὰ δαι μό νια, ποὺ
κα τοι κοῦ σαν μέ σα εἰς τὰ ἀ γάλ μα τα, νὰ ὁ μο λο γή σουν τὴν πα γί δα, τὴν
ὁ ποί α κα τερ γά ζον ται γιὰ τοὺς ἀν θρώ πους, καὶ εἰς τὴ συ νέ χεια νὰ προκα
λέ σουν πα ρου σί ᾳ πλή θους τὴ συν τρι βὴ τῶν ἀ γαλ μά των, χω ρὶς νὰ τὰ
ἀγ γί ξῃ ἀν θρώ πι νο χέ ρι».
Τὰ δαι μό νια, ποὺ κα τοι κοῦ σαν -σύμ φω να μὲ τοὺς ἐκ κλη σι α στι κοὺς
τα γούς- μέ σα στὰ ἀ γάλ μα τα, ποὺ φι λο ξε νοῦν ται τώ ρα σὲ Μου σεῖ α τοῦ
ἐ ξω τε ρι κοῦ (π.χ. Ἐλ γί νεια, Ἀ φρο δί τη τῆς Μή λου κ.λπ.), δὲν εἶ χαν λό γο νὰ
ἐγ κα τα λεί ψουν τὶς κα τοι κί ες τους, ἑ πο μέ νως πρέ πει νὰ βρί σκων ται ἀ κό μα
μέ σα τους.
Ὅ σο ἡ Ἑλ λά δα τα λα νί ζε ται ἀ πὸ τέ τοι ες με σαι ω νι κὲς ἀν τι λή ψεις, σὲ
πε ρί πτω ση ἐ πα να πα τρι σμοῦ τῶν ἑλ λη νι κῶν ἀρ χαι ο τή των τῶν ξέ νων Μουσεί
ων (βλ.: «Ἡ Πλά κα βρί σκε ται πλη σι έ στε ρα τῆς Χα ϊ δελ βέρ γης», «Δ»,
τ. 302 ἢ http://www.davlos.gr/pdf/20950.pdf) δι α φαί νε ται ἄ με σος ὁ κίν δυ νος
κι αὐ τὰ τὰ μάρ μα ρα νὰ ἀ κο λου θή σουν τὴν τύ χη τῶν προ η γου μέ νων –τῶν
«κα τοι κη τη ρί ων τῶν δαι μό νων»– ποὺ ἔ γι ναν ἀ σβέ στης, τε μα χί σθη καν κι
ἐ ξα γι ά σθη καν ἀ πὸ τοὺς χρι στια νούς, χρη σι μο ποι ού με να ὡς δο μι κὰ ὑ λι κὰ
στὴν ἀ νέ γερ ση ἐκ κλη σι ῶν.
Γιῶργος Γαλανὸς
22140 ΔΑΥΛΟΣ 313, Μάιος 2008