ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

313ΜΑΙΟΣ 2008

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 22140
Φύλλο στό PDF
97 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Επικίνδυνος επαναπατρισμός — ΓΑΛΑΝΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ
    ἀρχή: σελ. 22140 · τέλος: δηλωμένο · τχ. 313

Κείμενο φύλλου

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΣ πι χει ρῶν τας νὰ δι και ο λο γή σουν τὶς κα τα στρο φὲς τῶν ἑλ ληνι κῶν να ῶν ἀ πὸ τοὺς χρι στια νούς, ποὺ πα ρου σι ά σθη καν ἐ κτε νῶς στὸ φω το γρα φι κὸ λεύ κω μα «Ἡ Θαμ μέ νη Ἑλ λά δα» (ἔκδ. «Δ» 2006), θε ω ρη τι κοὶ τῆς Ἐκ κλη σί ας πα ρα δέ χον ται στὴν ἐ πί ση μη ἱ στο σε λί δα τῆς Μο νῆς Πε τρά κη (βλ. «Ἄ θε οι καὶ ἔν θε οι στὸ Κο λω νά κι...», «Δαυλός», τ. 292), πὼς «πράγ μα τι ὑ πάρ χουν πε ρι στα τι κὰ κα τα στρο φῆς τῶν εἰ δώ λων τῶν ψευ το θε ῶν εἰς τοὺς βί ους τῶν ἁ γί ων». Ξε δι πλώ νον τας τὴν ἀ να χρο νι στι κὴ με σαι ω νι κή τους σκέ ψη συ νε χί ζουν δι ευ κρι νί ζον τας, ὅ τι τὰ ἀρ χαῖα ἑλ λη νι κὰ ἀ γάλ μα τα «ἦ ταν κα τοι κη τή ρια δι α μό νων. Εἰς τὸν βί ο τῆς Ἁ γί ας Πα ρα σκευ ῆς καὶ πολ λῶν ἄλ λων ἁ γί ων δι α βά ζου με, ὅ τι ἡ ἁ γί α διὰ τῆς προ σευ χῆς της ἔ κα νε τὰ δαι μό νια, ποὺ κα τοι κοῦ σαν μέ σα εἰς τὰ ἀ γάλ μα τα, νὰ ὁ μο λο γή σουν τὴν πα γί δα, τὴν ὁ ποί α κα τερ γά ζον ται γιὰ τοὺς ἀν θρώ πους, καὶ εἰς τὴ συ νέ χεια νὰ προκα λέ σουν πα ρου σί ᾳ πλή θους τὴ συν τρι βὴ τῶν ἀ γαλ μά των, χω ρὶς νὰ τὰ ἀγ γί ξῃ ἀν θρώ πι νο χέ ρι». Τὰ δαι μό νια, ποὺ κα τοι κοῦ σαν -σύμ φω να μὲ τοὺς ἐκ κλη σι α στι κοὺς τα γούς- μέ σα στὰ ἀ γάλ μα τα, ποὺ φι λο ξε νοῦν ται τώ ρα σὲ Μου σεῖ α τοῦ ἐ ξω τε ρι κοῦ (π.χ. Ἐλ γί νεια, Ἀ φρο δί τη τῆς Μή λου κ.λπ.), δὲν εἶ χαν λό γο νὰ ἐγ κα τα λεί ψουν τὶς κα τοι κί ες τους, ἑ πο μέ νως πρέ πει νὰ βρί σκων ται ἀ κό μα μέ σα τους. Ὅ σο ἡ Ἑλ λά δα τα λα νί ζε ται ἀ πὸ τέ τοι ες με σαι ω νι κὲς ἀν τι λή ψεις, σὲ πε ρί πτω ση ἐ πα να πα τρι σμοῦ τῶν ἑλ λη νι κῶν ἀρ χαι ο τή των τῶν ξέ νων Μουσεί ων (βλ.: «Ἡ Πλά κα βρί σκε ται πλη σι έ στε ρα τῆς Χα ϊ δελ βέρ γης», «Δ», τ. 302 ἢ http://www.davlos.gr/pdf/20950.pdf) δι α φαί νε ται ἄ με σος ὁ κίν δυ νος κι αὐ τὰ τὰ μάρ μα ρα νὰ ἀ κο λου θή σουν τὴν τύ χη τῶν προ η γου μέ νων –τῶν «κα τοι κη τη ρί ων τῶν δαι μό νων»– ποὺ ἔ γι ναν ἀ σβέ στης, τε μα χί σθη καν κι ἐ ξα γι ά σθη καν ἀ πὸ τοὺς χρι στια νούς, χρη σι μο ποι ού με να ὡς δο μι κὰ ὑ λι κὰ στὴν ἀ νέ γερ ση ἐκ κλη σι ῶν. Γιῶργος Γαλανὸς 22140  ΔΑΥΛΟΣ 313, Μάιος 2008
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →