ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΣ πιχειρῶντας νὰ δικαιολογήσουν τὶς καταστροφὲς τῶν ἑλλη- νικῶν ναῶν ἀπὸ τοὺς χριστιανούς, ποὺ παρουσιάσθηκαν ἐκτενῶς στὸ φωτογραφικὸ λεύκωμα «Ἡ Θαμμένη Ἑλλάδα» (ἔκδ. «Δ» 2006), θεωρητικοὶ τῆς Ἐκκλησίας παραδέχονται στὴν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τῆς Μονῆς Πετράκη (βλ. «Ἄθεοι καὶ ἔνθεοι στὸ Κολωνάκι...», «Δαυλός», τ. 292), πὼς «πράγματι ὑπάρχουν περιστατικὰ καταστροφῆς τῶν εἰδώλων τῶν ψευτοθεῶν εἰς τοὺς βίους τῶν ἁγίων». Ξεδιπλώνοντας τὴν ἀναχρονιστικὴ μεσαιωνική τους σκέψη συνεχίζουν διευκρινίζοντας, ὅτι τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ ἀγάλματα «ἦταν κατοικητήρια διαμόνων. Εἰς τὸν βίο τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς καὶ πολλῶν ἄλλων ἁγίων διαβάζουμε, ὅτι ἡ ἁγία διὰ τῆς προσευχῆς της ἔκανε τὰ δαιμόνια, ποὺ κατοικοῦσαν μέσα εἰς τὰ ἀγάλματα, νὰ ὁμολογήσουν τὴν παγίδα, τὴν ὁποία κατεργάζονται γιὰ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ εἰς τὴ συνέχεια νὰ προ- καλέσουν παρουσίᾳ πλήθους τὴ συντριβὴ τῶν ἀγαλμάτων, χωρὶς νὰ τὰ ἀγγίξῃ ἀνθρώπινο χέρι». Τὰ δαιμόνια, ποὺ κατοικοῦσαν -σύμφωνα μὲ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ταγούς- μέσα στὰ ἀγάλματα, ποὺ φιλοξενοῦνται τώρα σὲ Μουσεῖα τοῦ ἐξωτερικοῦ (π.χ. Ἐλγίνεια, Ἀφροδίτη τῆς Μήλου κ.λπ.), δὲν εἶχαν λόγο νὰ ἐγκαταλείψουν τὶς κατοικίες τους, ἑπομένως πρέπει νὰ βρίσκωνται ἀκόμα μέσα τους. Ὅσο ἡ Ἑλλάδα ταλανίζεται ἀπὸ τέτοιες μεσαιωνικὲς ἀντιλήψεις, σὲ περίπτωση ἐπαναπατρισμοῦ τῶν ἑλληνικῶν ἀρχαιοτήτων τῶν ξένων Μου- σείων (βλ.: «Ἡ Πλάκα βρίσκεται πλησιέστερα τῆς Χαϊδελβέργης», «Δ», τ. 302 ἢ http://www.davlos.gr/pdf/20950.pdf) διαφαίνεται ἄμεσος ὁ κίνδυνος κι αὐτὰ τὰ μάρμαρα νὰ ἀκολουθήσουν τὴν τύχη τῶν προηγουμένων –τῶν «κατοικητηρίων τῶν δαιμόνων»– ποὺ ἔγιναν ἀσβέστης, τεμαχίσθηκαν κι ἐξαγιάσθηκαν ἀπὸ τοὺς χριστιανούς, χρησιμοποιούμενα ὡς δομικὰ ὑλικὰ στὴν ἀνέγερση ἐκκλησιῶν. Γιῶργος Γαλανὸς 22140  ΔΑΥΛΟΣ 313, Μάιος 2008