ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΡΩΜΑΙΙΚΟ «ΣΑΛΕΜΑ» πι θυ μῶ νὰ κά νω λί γες πα ρα τη ρή σεις σχε τι κὲς μὲ τὸν παγ κό σμιο σάλο, ποὺ ξέ σπα σε, μό λις με τα δό θη κε ἡ εἴ δη ση, ὅ τι ὡς Λέ σβιοι ἐ γὼ καὶ οἱ κυρίες Μα ρί α Δ. Ρό δου καὶ Κοκ κώ νη Α. Κου βα λά κη κα ταθέ σα με στὸ Πρω το δι κεῖ ο Ἀ θη νῶν αἴ τη ση ἀ σφα λι στι κῶν μέ τρων κατὰ τοῦ σω μα τεί ου «Ὁ μο φυ λο φι λι κὴ Λε σβια κὴ Κοι νό τη τα Ἑλ λά δας (ΟΛΚΕ)», ἡ ὁ ποί α ἐκ δι κά ζε ται στὶς 10 Ἰ ου νί ου, μὲ αἴ τη μα νὰ παύ σουν τὰ μέ λη του νὰ χρη σι μο ποι οῦν τὶς λέ ξεις «Λε σβια κή», «Λε σβί α» κ.λπ., δι ό τι, ὡς μὴ ἔ χοντα καμ μί α ἀ πο λύ τως σχέ ση μὲ τὴ Λέ σβο, στε ροῦν ἢ φαλ κι δεύ ουν τὸ ἀν θρώ πι νο δι καί ω μα 250.000 ἀν θρώ πων, Λε σβί ων τὴν κα τα γω γή, νὰ ἔ χουν γε ω γρα φι κὴ ταυτό τη τα καὶ ἔ τσι προ σβάλ λουν βά ναυ σα τὴν προ σω πι κό τη τά τους. Οἱ πα ρα τη ρή σεις μου ἀ φο ροῦν α) στὰ ξέ να καὶ β) στὰ ἑλ λη νι κὰ μέ σα ἐ νη μέρω σης. Δὲν ὑ πῆρ ξε οὔ τε ἕ να ξέ νο πρα κτο ρεῖ ο (Ἀσ σό σι εϊ τεντ Πρές, Ρώ υ τερς, Μπλοῦμ περγκ κ.λπ., ποὺ με τέ δω σαν τὸ θέ μα) οὔ τε ἕ να ξέ νο κα νά λι (CNN, BBC, Ἂλ Τζα ζί ρα, Κρα τι κὴ Τη λε ό ρα ση Αὐ στρα λί ας κ.λπ., κ.λπ., ποὺ κά λυ ψαν εἰ δησε ο γρα φι κὰ τὸ θέ μα) οὔ τε μί α ξέ νη ἐ φη με ρί δα ἢ πε ρι ο δι κὸ (New York Times, London Times, The Guardian, Le Monde, Der Spiegel κ.λπ., ποὺ δη μο σί ευ σαν σχετι κὰ ἄρ θρα) πού, ἀ νε ξάρ τη τα πρὸς τὴ θε τι κὴ ἢ ἀρ νη τι κὴ ἄ πο ψη ποὺ ἐκ φρά ζουν γιὰ τὴν ὑπόθεση αὐτή, νὰ μὴν δι ευ κρι νί ζουν τὴν οὐ σί α τῆς ὑ πό θε σης, δηλ. ὅ τι τὰ ἀ σφα λι στι κὰ μέ τρα, ποὺ ζη τή σα με, ἔ χουν ὡς ἀ πο κλει στι κὸ σκο πὸ τὴν προστα σί α ἑνὸς προσβαλλόμενου ἀν θρώ πι νου δι και ώ μα τός μας. Δὲν ὑ πῆρ ξε οὔ τε ἕ να ἑλ λη νι κὸ μέ σο, ἔν τυ πο ἢ ἠ λε κτρο νι κό, ποὺ νὰ ξε καθα ρί ζῃ πλήρως τὴν προ α να φερ θεῖ σα ἁ πλῆ καὶ κα θα ρὴ οὐ σί α τῆς δι κα στι κῆς αὐ τῆς ὑ πό θε σης. Ἡ κοι νὴ γνώ μη τῆς ση με ρι νῆς Ἑλ λά δας κα τὰ πε ρί πτω ση θε ώ ρη σε,  ὅ τι εἶ ναι ἡ πρω το βου λί α μας «ρα τσι στι κή», δι ό τι στε ρεῖ ἀ πὸ τὶς ὁ μο φυ λόφι λες γυ ναῖ κες τὸ δι καί ω μα τοῦ προσ δι ο ρι σμοῦ (;) τους (δη λα δὴ τὴν ἰ δι ο ποί ηση καὶ τὸν σφε τε ρι σμὸ τοῦ δι και ώ μα τος τοῦ γε ω γρα φι κοῦ προσ δι ο ρι σμοῦ τῶν κα τοί κων τῆς Λέ σβου),  ὅ τι κα κῶς ὁ «Δ», πῆ ρε τὴν θέ ση ποὺ πῆ ρε γιὰ τοὺς Σκο πια νοὺς (ὑ πο στη ρί ζον τας τὸ κα τὰ βά θος πο λὺ φι λελ λη νι κὸ αἴ τη μά τους νὰ συμ με ρι σθοῦν μὲ τοὺς γεί το νές τους Μα κε δό νες τῆς Ἑλ λά δας μί α ἑλ λη νι κώ τα τη γε ω γρα φι κὴ ὀ νο μα σί α, ἀν τὶ νὰ αὐ το α πο κα λοῦν ται Σλά βοι), δη λα δὴ θε ω ροῦν, ὅ τι εἶ ναι τὸ ἴ διο πρᾶγμα μὲ τὸ θέ μα τῶν Σκο πί ων ἡ δι α στρέ βλω ση τῆς ἔν νοι ας τῆς ἑλληνικῆς λέ ξης, ποὺ ση μαί νει τὸν γε ω γρα φι κὸ προσ δι ο ρι σμὸ τῶν Λεσβίων σὲ μιὰ ἔν νοι α σε ξου α λι κοῦ προσ δι ο ρι σμοῦ,  ὅ τι μὲ τὴν κί νη σή μας αὐτὴ θὰ χά σῃ ἡ Λέ σβος τὰ λε φτά, ποὺ ἀ φή νουν στὸ νη σὶ οἱ ὁ μο φυ λό φι λες γυ ναῖ κες, ποὺ τὸ ἐ πι σκέ πτον ται (τὸ τε λευ ταῖ ο ση μεῖ ο πρό βα λε ἰ δι αί τε ρα σὲ ἐ πί ση μη ἀ να κοί- 22150  ΔΑΥΛΟΣ 314, Ἰούνιος 2008