παρακαλοῦσα νὰ τὰ παρουσιάσετε μέσῳ τῶν φια τῶν βιβλιοπωλείων; Ἡ λογικὴ λέει, ὅτι μὲ ὅποια ἀρνητικὰ οἰκονομικὰ κριτήρια, ἔστω καὶ στηλῶν τοῦ «Δαυλοῦ». Ἕνας λόγος εἶναι, ὅτι, μᾶλλον, ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ μία νέα μέθοδο ἕνα ἢ δύο ἀντίτυπα θὰ παραγγέλλονταν ἀπὸ καθέναν ἀπ’ αὐτούς, ἔστω καὶ γιὰ νὰ ὑπάρχῃ φίμωσης τοῦ λόγου. Κάποιος, σίγουρα δὲν θὰ εἶμαι ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος λέει κάτι, ποὺ δὲν ἀρέσει στὰ ράφια, δεδομένου ὅτι ζητεῖται. Λοιπόν, ναί, ἔχουμε μπροστά μας, ἐν ἔτει σὲ κάποιους, παύει νὰ ἔχῃ πρόσβαση στὸν κόσμο. Διακριτικὴ καὶ «πολιτισμένη» φίμωση. 2008, μιὰ διακριτικὴ λογοκρισία. Δὲν καῖνε βιβλία στὴν πυρά, δὲν τ’ ἀπαγορεύουν, ἁπλῶς φροντίζουν νὰ μὴν πωλοῦνται, καὶ νὰ μὴν ἔχῃ Μετὰ τιμῆς Δημήτρης Μισιρλῆς κάθε ἐνδιαφερόμενος πρόσβαση σ’ αὐτά. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, ποὺ σᾶς ἀνέφερα, θὰ Πενῆντα χρόνια, γιὰ ν’ ἀνακαλύψῃς τὴν Ἑλλάδα Κύριε διευθυντά, λογη ξενιτιά, γιὰ νὰ δῶ ἀπὸ κοντὰ τοὺς δικούς Ὅταν ὑπηρετοῦσα στὸ στράτευμα ἐπὶ δικταμας, τοὺς ἑλληνικοὺς ἅγιους τόπους τῶν Δελτορίας, κατὰ καιροὺς μᾶς ἔβαζαν μὲ τὸ ζόρι φῶν, τῶν Θερμοπυλῶν κ.λπ., ὅπου μὲ τὰ τρία νὰ πᾶμε στὴν ἐκκλησία. Κανένας δὲν εἶχε ἐνπαιδιά μου καταθέσαμε ἕναν αὐτοσχέδιο στέδιαφερθῆ νὰ μᾶς πάῃ σὲ τόπους ὅπως ὁ Μαραφανο φτειαγμένο ἀπὸ ἐλιά. Μὲ ἐκτίμηση θῶνας, ἡ Σαλαμῖνα κ.λπ. Ἔτσι γαλουχεῖται τὸ Στέργιος Μανάκος στράτευμα. Νιοὺ Χαμσάιρ, Η.Π.Α. Μοῦ πῆρε πενῆντα χρόνια μετὰ ἀπὸ τὴν ἀνά- Πάντοτε οἱ Ἴωνες ἔχουν κάτι νὰ μᾶς ποῦν γιὰ τὴν Κοσμολογία Κύριε διευθυντά, παραλληλισμὸ μὲ τὶς καταστάσεις τῆς ὕλης γεἘπιτρέψτε μου νὰ μοιραστῶ μαζί σας μία νικώτερα, τότε ἡ ἀντιστοίχιση εἶναι ἀκριβής: σκέψη μου σχετικὰ μὲ τὸ εὖρος τῶν πνευματιμποροῦμε νὰ μιλᾶμε γιὰ τὸ συμβολισμὸ τῆς στεκῶν κατακτήσεων τῶν Ἰώνων. Ὡς γνωστόν, οἱ ρεᾶς, ὑγρῆς καὶ ἀέριας μορφῆς τῆς ὕλης, ὅπως περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς θεωροῦσαν ὡς βάση καὶ τὴν κατάσταση τοῦ πλάσματος, ποὺ ἀποτετοῦ ὁρατοῦ Σύμπαντος τὰ τέσσερα στοιχεῖα: λεῖ ἄλλωστε καὶ τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ Σύμγῆ, ὕδωρ, ἀέρα καὶ πῦρ. Σήμερα αὐτὸ φαίνεπαντος (ἀείζωον πῦρ). Ἐπιπλέον εἶχαν γνώση ται παιδαριῶδες, ἀλλὰ ἂν κάποιος κάνῃ τὸν περὶ τοῦ αἰθέρα (πεμπτουσία), ποὺ πληροῖ ὅλο ἦλθεν, ὦ ἄνδρες Ἕλληνες.» Ἡ Ἐπανάσταση οὐσιαστικὰ αὐτὴ τὴ μέρα ἀρχίζει. • Στὶς 21 Μαρτίου ὁ τσαγκάρης Παναγιώτης Καρατζᾶς ξεσηκώνει τοὺς Πατρινούς, παίρνουν τὴν πόλη καὶ ἀναγκάζουν τοὺς Τούρκους νὰ κλειστοῦν στὸ κάστρο. • Στὶς 23 Μαρτίου ὁ Κολοκοτρώνης κι ὁ Πετρόμπεης μπαίνουν στὴν Καλαμάτα. Αὐτὰ τὰ γράφουν ἀκόμη καὶ τὰ σχολικὰ βιβλία. Ἡ Ἐπανάσταση λοιπὸν δὲν ἄρχισε στὶς 25 Μαρτίου στὴν Ἁγία Λαύρα μὲ τελετὲς καὶ λάβαρα. Ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὁ θρῦλος αὐτὸς διαψεύδεται ἀπὸ τοὺς ἱστορικοὺς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὅπως εἶναι ὁ Σπυρίδων Τρικούπης, ὁ Φιλήμων καὶ ὁ Finlay. Ὁ Σπ. Τρικούπης μάλιστα γράφει σχετικά: «Ψευδὴς εἶναι ἡ ἐν Ἑλλάδι ἐπικρατοῦσα ἰδέα, ὅτι ἐν τῇ Μονῇ τῆς Ἁγίας Λαύρας ἀνυψώθη κατὰ πρῶτον ἡ σημαία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως.» Ἐξ ἄλλου ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸς στὰ ἀπομνημονεύματά του, ποὺ τὰ ἔγραφε κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Ἀγῶνα, ὄχι μόνο δὲν ἀναφέρει ἕνα τόσο σημαντικὸ γεγονός, ἀλλὰ γράφει, πὼς ἀπὸ ἀρκετὲς μέρες πρὶν εἶχε φύγει γιὰ τὰ Νεζερὰ καὶ ἀπὸ τὶς 25 Μαρτίου καὶ μετὰ βρισκόταν στὴν ἐπαναστατημένη Πάτρα. Ἀνακρίβεια 2η: «Ἡ Παναγία ἔγινε γιὰ μία ἀκόμη φορὰ τὸ σύμβολο τῆς ἐθνεγερσίας, ἡ ‣ ΔΑΥΛΟΣ 314, Ἰούνιος 2008  22159