ΕΝΑ ΙΕΡΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ Ὁ ναύ αρ χος Α. Ἀν τω νιά δης πε ρι γρά φει μί α ὁρ κω μο σί α νέων Σημαιοφόρων Ὁ ἐ πί τι μος ἀρ χη γὸς τοῦ Γε νι κοῦ Ἐ πι τε λεί ου Ναυ τι κοῦ ναύ αρ χος Ἀν τω νιάδης, ὁ ὁ ποῖ ος πρὶν ἀ πὸ ἑ νά μι συ χρό νο κα τήγ γει λε σὲ συ νέν τευ ξή του στὸ «Δ» τὸ ἄ θλιο κα τα σκεύ α σμα τοῦ «Ἑλ λη νο χρι στι α νι κοῦ Πο λι τι σμοῦ» μὲ ἀ πο τέ λε σμα νὰ προ κα λέ σῃ γε νι κὴ ἀ να τα ρα χὴ στὸ κα τε στη μέ νο τῆς Ρω μι ο σύ νης ἐ ξέ δω σε πρό σφα τα ἕ να ἐ ξαι ρε τι κὸ βι βλί ο μὲ τίτ λο «Κρε μῶν τας τὴ στο λή» (πα ρου σί α ση τοῦ ὁ ποί ου μπο ρεῖ νὰ βρῇ ὁ ἀ να γνώ στης σὲ ἄλ λες σε λί δες τοῦ πα ρόν τος τεύ χους), ὅ που μὲ θαυ μα στὴ γλα φυ ρό τη τα πε ρι γρά φει μί α συ νή θη τε λε τὴ ὁρκω μο σί ας νέ ων Σημαιοφόρων, τὴ ση μαν τι κώ τε ρη στιγ μὴ τῆς στα δι ο δρο μί ας ἑ νὸς νέ ου ἀ ξι ω μα τι κοῦ. Ἀ να δη μο σι εύ ο με ἐ δῶ χω ρὶς σχό λια τὴν πε ρι γρα φὴ αὐ τὴ κα τό πιν εὐ γε νι κῆς πα ρα χώ ρη σης τοῦ ναυά ρχου._Δ.Ι.Λ. ἴ χα με πά ρει πλέ ον ὅ λοι τὶς θέ σεις μας, καὶ τό τε ἀν τί κρυ σα ἕ να θέ α μα τὸ ὁ ποῖ ο, γιὰ ἄλ λη μιὰ φο ρά, μὲ λύ πη σε καὶ μὲ ἐ κνεύ ρι σε. Ἡ ἄ φι ξη ἑ νὸς ἱ ε ρέ α μὲ τὸ Εὐ αγ γέ λιο ὑ ψω μέ νο στὰ δυ ό του χέ ρια, συ νο δευ ό με νου ἑ κα τέ ρω θεν ἀ πὸ μί α δι μοι ρί α ναυ τι κῶν δο κί μων. Ἕ να θέ α μα προ σαρ μο σμέ νο ἴ σως στὰ τῶν ἱ ε ρα τι κῶν σχο λῶν ἢ τῶν μο να στη ρι ῶν, ἀλ λὰ ποὺ σὲ καμ μί α πε ρί πτω ση δὲν ἅρ μο ζε σὲ στρα τι ω τι κὴ Σχο λή, πο λὺ πε ρισ σό τε ρο στὸ φυ τώ ριο τοῦ πιὸ φι λε λεύ θε ρου καὶ δη μο κρα τι κοῦ Ὅ πλου τῶν Ἐ νό πλων μας Δυ νά με ων, τοῦ Πο λε μι κοῦ Ναυ τι κοῦ. Ἡ ἐν λό γῳ πρα κτι κή, ἀ πόρ ροι α κι αὐ τὴ τῆς πρό σφα της ἀλ λο τρί ω σης τῶν Ἐ νό πλων Δυ νά με ων, μὲ εἶ χε ἀ πα σχο λή σει ἀρ κε τὲς φο ρὲς καὶ στὸ πα ρελ θόν. Ἐν τού τοις, μὴ θέ λοντας νὰ προ κα λέ σω ἀν τι δρά σεις, ἀ πέ φευ γα νὰ ἐκ δώ σω ἔγ γρα φη ἀ πα γο ρευ τι κὴ δι α τα γή, πε ρι ο ρι ζό με νος σὲ προ φο ρι κὲς πα ρο τρύν σεις πρὸς τοὺς ἑ κά στο τε δι οι κη τὲς τῆς Σχο λῆς. Καὶ ἐ νῷ φαι νό τα νε νὰ συμ φω νοῦ με ὅ λοι ἐ πὶ τῆς ἀρ χῆς, ὅ τι στὴν δι α παι δα γώ γη ση τῶν δο κί μων δὲν ἔ χει καμ μί α θέ ση ἡ συ νο δεί α ἱ ε ρέ ων καὶ εὐ αγ γε λί ων, τὸ ἀ πο τέ λε σμα σὲ κά θε τε λε τὴ πα ρέ με νε πει σμα τι κὰ τὸ ἴ διο. Σα ράν τα χρό νια τώ ρα εἶ χα μά θει νὰ λει τουρ γῶ μέ σα σὲ αὐ τὸ τὸ συν τη ρη τι κὸ στρα τιω τι κὸ πε ρι βάλ λον, τὸ ὁ ποῖ ο δι α πνε ό ταν, με τα ξὺ ἄλ λων ὀ πι σθο δρο μι κῶν ἀν τι λή ψε ων, 22162  ΔΑΥΛΟΣ 314, Ἰούνιος 2008