Ζόφος καί φῶς ῃ λόκληρος ὁ πληθυσμὸς τῆς Εὐρώπης, τῆς ᾿Αμερικῆς καὶ τῆς Ὠκεανίας καὶ ση- μαντικὸ ποσοστὸ τῶν κατοίκων τῆς ᾿Ασίας καὶ τῆς ᾿Αφρικῆς εἶναι θρησκευτικά, ἠθικὰ καὶ φιλοσοφικὰ αἰχμολωτισμόνοι ἀπὸ τὸ πινεῦ- μα καὶ τὴν ἀντίληψη τοῦ ᾿Εθραϊκοῦ "Έθνους πορὶ θείου "Όντος, περὶ ζωῆς καὶ περὶ Κό- σμου. Ἢ πνευματικὴ ὑποταγὴ τῆς μισῆς σχεδὸν ἀνθρωπότητας στὸν ᾿Ιουδαιοχριστια- νισμὸ χρονικὰ καλύπτει, κατὰ περίπτωση. ἐποχὲς ποὺ κυμαίνονται ἀπὸ εἴκοσι ἕως ἕ- να -- δύο αἰῶνες. ᾿Ο παµπάλαιος πνευματικὸς ἰμπεριολι- σμὸς τῶν ᾿Εθραίων παραμένει ἕως σήµερα κυρίαρχος καὶ ἀκλόνητος καί, παρὰ τὶς Προ- σπάθεµες τῶν θρησκευτικὰ ὑποδούλων Ἔ- θνῶν νὰ τὸν ἀντιμετωπίσουν, ἐξακολουθεῖ νὰ ὀμποτίζη θαθύτατα τὴν ἀνθρώπινη σκέ- ψη, πράξη καὶ ἠθικὴ ὀνπίληψη. Ὡρισμένα πνευματικὰ κινήματα, ἂν θθωρηθοῦν ὡς προ- σπάθειες, δειλὲς ἔστω, «ὀποεθραιοποιήσε- ως» τῶν ἑθροαίκων δογμάτων, πολὺ λίγα πράγματα ἔχουν ἐπιτύχει, καὶ στὴν πρανμα- τικότηπα οἱ πιστοί τους παραμένουν σχεδὸν ὁλοκληρωτικὰ δέσμιοι τοῦ πνεύματος τῶν ᾿Ϊ- ουδαίων. Ἢ ἠθικὴ αὐτὴ σκλαθιάἀ, ποὺ γιὰ τὴν ἐπι- θολή τῆς χύθηκαν ποταμοὶ αἵμαπος, καθὼς ἐγκαθιδρύθηκε, κατὰ κανόνα καὶ παντοῦ, 6 ί,α΄ἵ᾽α᾽ καὶ δόλια, καὶ παρὰ τὶς ὄνπι- δράσεις τῶν θρησκευτικὰ κατακτωµένων ᾿Ε- θνῶν, διατηρεῖται, ἑδρσαιώνεται καὶ ἐξασφα- λίζεται αἰώνια χάρη στὸ δόγμα καὶ στὸ στοιχεῖο τοῦ φόβου. Πραγμαπχικά, οἱ μέθο- δοι διαδόσεως τῶν ἐθραϊκῶν ἀντιλήψεων καὶ οἱ μηχανισμοὶ πλύσεως ἐγκεφάλων λειτουρ- γοῦν πάντοτε μὲ θάση τὴν «πνευμας- τικὴ τρομοκρατία» τῶν προ- σηλυτιζόµενων καὶ ἡ «γραμμὴ» ὀπιθόλλεται ἀξιωματικά, αὐπαρχικά, ἐξουσιαστικὰ καὶ ὁ- λοκληρωτικὰ ὑπὸ τύπον ἐὀπίροθης, ἀπειλη- τικῆς θείας ἐντολῆς. Ἔτσι τὰ "Ἔθνη ιὀκθιάζονται καὶ ἀπειλοῦν- τοι «ἀπὸ τὸ Θεὸ» γιὰ νὰ διδάσκωνται τὴν ἐθνικὴ Ἱστορία, κοσμογονία καὶ «προφηπολογία» τῶν ᾿Ιουδαίων κατὰ τέτοιο τρόπο, ποὺ ποτὲ δὸν σκύφπηκαν νὰ διδα- χθοῦν τὶς δικές τους γιὰ νὰ μαθαίνουν, κάτω ἀπὸ τὴν ἀπειλὴ τῆς Κολάσεως, γεγο- νότα τῆς ἑθραίικης πολιτικῆς, οἰκονομικῆς, καὶ πολοµικῆς δράσεως σὰν «Ιερὰ ᾿Ιστο- ρία» καὶ σὰν «᾿Ρερὰ Γράμματα», χωρὶς δι- καίωμα ἀντιρρήσεως γιὰ τὴν ἑρμηνεία τους καὶ τὴν ἠθικὴ ἀξιολόγησή τους γιὰ νὰ δι- δάσκωνται στὸ σχολεῖο καὶ στὴν ᾿Εκκλησία δογματικῖκκὰ τὴ σκέψη, τὶς πράξεις καὶ τὰ λάγια τῶν διακεκριμένων ᾿Ιουδαίων ἡγετῶν, ὀκείνων ποὺ μὲ ἀχαλίνωτη ἐξου- σιαστικἠ μανία προήγαγαν καὶ ὀὁστερόωσαν τὴν ἰδὲέσ τοῦ ἑθραϊκοῦ Ἔθνους, ἐκείνων, ποὺ μὲ αἱμοδιψη ρατσιστικὴ μισαλλοδοξία χτύπησαν μὲ τὴν ρομφαία κάθε ἄλλη ἐθνικὴ ἰδόα στὴν περιοχή τους, ἐκείνων ποὺ μὲ ἀσύλληπτη σατονικότητα καὶ συνωμοτικότητα ἐξασφάλισαν τὴν κυριαρχία τοῦ ᾿Ισραὴλ ικαὶ «ἐπόταξαν ἐν στόματι μσχαίρας» ἄπειρες φο- φὲς τόσους καὶ τόσους λαοὺς τῆς ᾿Εγγὺς καὶ Μέσης ᾿Ανατολῆα. (ἃ) (α) Μόνον ὁ στρατὸς τοῦ Μωῦσῆ, κατ᾽ ἐντολὴν τοῦ Σαθθσώθ, γιὰ ν᾿ ἁρπώξῃ τὴν «Γῆν τῆς ᾿Επαγγελίας», αἰφνιδίασε καὶ ἐξώντωσε ὁλοκληρωτικά, μὲ γενικὴ σφα- γὴ ὄχι μόνο τῶν ἀνδρῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν γυναικῶν, τῶν παιδιῶν καὶ τῶν ὄρε- φῶν, ἔξη "Εθνη τῆς Παλαιστίνης, τῆς ᾿Αραθίσς καὶ τῆς Συρίας: Τοὺς Χανα- ναίους, ᾽Αμορραίους, Χεπταέους, Φερεζαίους, Εὐσίους καὶ ᾿Ιεθουσαίους (θλέπε «"Εξοδον», κεφ. λγ΄). Οἱ ἐκ μέρους τῶν ᾿Ἑθραίων διαπραπτόµενες κατὰ καὶ» ροὺς γενοκτονίες γειπονικῶν λαῶν ποὺ ἀναφέρονται σὰν ἄθλοι στὴν Παλανὰ Διαθήκη, καλύπτουν μέγα μέρος τῆς Βίθλου (θλάπετε «Χρονικῶν Α΄», κεφ. ΙΕ΄, «Σαμουήλ Α΄», κεφ. ε΄, «Κριτάς», κεφ. θ΄, «᾿Ιησοῦν τοῦ Ναυῆ», κεφ. ε΄ καὶ ζ΄, καὶ σὲ πλεῖστα ἄλλα σημεῖα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης).