ΠΟΛ-ΙΣ, ΠΟΛ-ΙΤΙΚΗ ΠΟΛ-ΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛ-ΕΜΟΣ Ἡ γένεση καὶ ἡ ἱστορικὴ δολοφονία τους πόλις, ἀπ’ τὴν αὐγὴ τῆς γνωστῆς Ἱστορίας μας, θὰ ἀπο- δειχθῇ ὡς ὁ δόκιμος τρόπος, γιὰ νὰ ζήσῃ ὁ ἄνθρωπος ὡς κοινωνικὸ καὶ πολιτικὸ ὄν. Ὅπως ὅμως ὅλα ἔτσι καὶ ἡ πόλις ἔχει τὴ σκοτεινή της πλευρά. Ἡ δημιουρ- γικότητα τῆς πόλης, ποὺ γίνεται πολ-ιτισμός, μπορεῖ νὰ γίνῃ πόλ-εμος. Αὐτὴ ἡ ἐναλλαγὴ προφανῶς συναρτᾶται ἀπὸ τὴν κατάσταση τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου ὡς πολ-ίτη πλέον. Ἡ ἰσορροπία μεταξὺ πολιτισμοῦ καὶ πολέμου τῆς πόλης βρίσκεται στὴν ψυχὴ λοιπὸν τοῦ πολίτη καὶ ἐκδηλώνεται ὡς στάση καὶ συμπεριφορὰ τῆς πόλης, δηλαδὴ ὡς πολ-ιτική της. Ἡ δομὴ τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου (λογικό, θυμοειδές, ἐπιθυμητι- κό) δείχνει μέσα ἀπ’ τὸν ἀντιθετικὸ χαρακτῆρα τῶν μερῶν της τὸ ἐπισφαλὲς τῆς ἰσορροπίας αὐτῆς. Ἡ Ἱστορία ἔδειξε, ὅτι, ὅταν τὸ ἐπιθυμητικὸ (ἔνστικτο) ἐπικρατῇ, τότε ἡ πόλις «γίνεται» πόλεμος. Μὲ ἄλλα λόγια διαθέτει τὸν ἑαυτό της στὴ μερίδα ἐκείνη τῶν πολιτῶν της, ποὺ μποροῦν νὰ ἐκφράσουν καλύτερα τὴν κυριαρχία τοῦ ἐπιθυμητικοῦ. Καὶ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἄλλοι αὐτοὶ ἀπ’ τοὺς γνωστοὺς γιὰ τὴν κα- τακτητική τους δράση ἄνδρες τῆς Ἱστορίας. Ἡ ἡγεσία τῆς πόλης βρίσκει ἔκφραση σὲ σκηνικὸ αἵματος, στὸ πρόσωπο ἑνὸς ὡπλισμένου ἡγεμόνα. Ἀπ’ τὸ ἐπιθυμητικὸ ὅμως θὰ ξεκινήσῃ αὐτὴ νὰ «ὑφαίνῃ» τὸν «ἱστό» της καὶ θὰ καταγράφεται, χρωματίζεται καὶ «ἐξηγεῖται» ἀπ’ τὸ ὑποταγμένο λογικό, γιὰ τὴν ὑστεροφημία τῶν ἐκφραστῶν του. Στὶς πόλεις τῆς Μυκηναϊκῆς Περιόδου οἱ ἐκφραστὲς τῆς δύναμης τῶν πόλεων Ἀχαιοὶ βασιλεῖς θὰ στραφοῦν κατὰ τοῦ προνομιούχου γείτονα, στὴν ἄλλη πλευ- ρὰ τοῦ Αἰγαίου (Τροία), ποὺ δὲν παύει νὰ ἐπιδεικνύῃ τὸν πλοῦτο καὶ τὴ δύναμή του. Ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα –καὶ αὐτὴ πάντα ἔρχεται– κατάρρευσης τῆς αὐτοκρατο- ρίας τῶν Χετταίων (13ος αἰῶνας π.Χ.), καὶ ἡ ἀνασφάλεια θὰ κυριεύσῃ τοὺς προ- στατευόμενούς τους Τρῶες, οἱ Ἀχαιοὶ θὰ ἐπιχειρήσουν τὸ ἀναμενόμενο. Τρωικὸς πόλεμος, ἕνα φοβερὸ δρᾶμα, ποὺ θὰ φέρῃ τὸ σκοτεινὸ μεσαίωνα στὸν Ἑλληνικὸ Κόσμο, ὅπως θὰ προκύψῃ ἀπ’ τὴν κατάρρευση τῶν Ἀχαιῶν στρατοκρατῶν καὶ ΔΑΥΛΟΣ 314, Ἰούνιος 2008  22217