ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
43ΙΟΥΛΙΟΣ 1985
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η φαύλη ελευθερία — FRODSHAM, JOHN
Κείμενο φύλλου
ΟΖΟΗΝ ΡΑΝΙΡ ΕΚΟΡΡΗΑΜ
Ἢ φαύλη ἐλευθερία: ̓Αξιολόγηση τοῦ "Οργουελ"
Τὸ «7984» τοῦ "Όργουελ ἀποτελεῖ κυρίως μιὰ σάτιρα γιὰ τὸν ὁλοκληρωτισμὸ
μὲ κάποιο στοιχεῖο προφητείας. Ἣ ἀξία τοῦ ἔργου αὐτοῦ ἔγκειται κυρίως
στὸν ἠθικὸ ζῆλο, στὴν δύναμη φαντασίας τοῦ "Οργουελ. καὶ στὴν προειδοποίησή
του ὅτι ἡ δημοκρατία ἀπειλεῖται σοβαρὰ ἀπὸ τὸν ὁλοκληρωτισμό.
Γιὰ τὸν "Όργουελ. ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν παρείσφρυση ὁλοκληρωτικῶν ἀντιλήΨεων
στὶς δυτικὲς δημοκρατικὲς κοινωνίες εἶναι οἱ διανοούμενοι. Μετὰ τὸν θάνατο
τοῦ "Όργουελ, ὁ μαρξισμὸς προσπέλασε στὴν σφαίρα τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ,
ἐκτεινόμενος ἀπὸ τὰ Πανεπιστήμια στὰ σχολεῖα, στὰ συνδικάτα, στὴν
γραφειοκρατία, στὰ πολιτικὰ κόμματα καὶ στὰ μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης.
Στὴν οὐσία ὁ "Οργουελ μᾶς ἐπιφυλάσσει τὸ ἴδιο μήνυμα ποὺ μᾶς ἔδωσε ὁ 50|ΖΠΘ6ΠΙίςΥΠ,
ὅτι δηχαδὴ ἡ Δύση, ἄν δὲν ἀντισταθεῖ στὸν ὁλοκληρωτισμό, εἶναι ἀπόλυτα
καταδικασμένη σὲ ὄλεθρο.
Οἱ διαλογισμοί μας πάνω στὸ ἔργο τοῦ "Οργουελ εἶναι κάτι περισσότερο ἀπὸ
τὴν ἐκδήλωση σεβασμοῦ σ ̓ ἕνα ἀριστούργημα. Τὸ ἔτος «1984», ὅποιο καὶ νᾶναι,
θὰ παραμείνει πάντοτε μιὰ ἀπειλητικὴ δυνατότητα σὰν κατάσταση πνεύματος,
σὰν ἐφιάλτης ποὺ τὸν φοβούμεθα, ἐπειδὴ γνωρίζομε ὅτι στὴν οὐσία του εἶναι
ἀληθινός, ἐπειδή, ἀκόμη, κάτι μέσα μας ἀποκρίνεται ἀκαταμάχητα στὴν κραυγὴ
τοῦ "Οργουελ.
|
Τὸ ὄνομα τοῦ "Οργουελ ἔχει γίνει ἀνάθεμα, ἐδῶ καὶ πολὺ καιρό, στὴν Σοβιετικὴ
“Ενωση καὶ στοὺς δορυφόρους της, ὅπως καὶ στὴν Κίνα, ὅπου ἡ κυκλοφορία
του ἔχει ἀπαγορευθεῖ. Ὃ «Μεγάλος ̓Αδελφός» ἀποτελεῖ δημιούργημα τόσο
τῆς δεξιᾶς ὅσο καὶ τῆς ἀριστερᾶς, τόσο τοῦ φασισμοῦ ὅσο καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ.
Γιὰ τὴν ἀριστερὴ διανόηση ποὺ κυριαρχεῖ στὰ Πανεπιστήμιά μας, ὁ "Οργουελ.,
εἶναι ἕνας «καταδότης καὶ ἕνας ἄρρωστος ἀντιεπαναστάτης».
Ὃ "Όργουελ μὲ τὸ «7984» ἔγραψε μιὰ μενίππεια σάτιρα, δηλαδὴ ἕνα εἶδος
σάτιρας ποὺ δὲν ἀνέχεται καμμιὰ ἀπὸ τὶς ποιότητες ποὺ ὑποστηρίζει ὅτι ἐλλείπουν,
καὶ στὴν οὐσία διαπλάσσει τὴν σάτιρά του μὲ τὴν μορφὴ τῆς δυσ-τοπίας ἤ
τῆς ἀντι-οὐτοπίας. Ἣ ἀπάνθρωπη κοινωνία τοῦ «1984» ἀποτελεῖ ἀκριβῶς ἕναν
κόσμο, ὅπου ἡ μηχανὴ ἔχει θριαμβεύσει πάνω στὸν ἄνθρωπο καὶ στὶς ἀνθρώπινες
ἀξίες. Δὲν εἶχε προβλέψει, ὅμως, ὅτι ἡ μισὴ στρατιὰ τῶν ἀνέργων τόσο στὶς
καπιταλιστικὲς ὅσο καὶ στὶς κομμουνιστικὲς κοινωνίες ὀφείλεται ἄμεσα στὸν
αὐτοματισμό. Γιὰ τὸν Οργουελ, ἡ φύση εἶναι οὐσιαστικὰ καλὴ καὶ ἡ τεχνολογία
κακή. Ἡ τεχνολογία τοῦ «7984» χρησιμοποιήθηκε γιὰ τὴν ὑποδούλωση κι ὄχι
γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ ἀνθρώπου.
Ἢ τηλεόρασῃ, ὁ ἐγγραφέας τῆς ὁμιλίας, τὸ ἑλικόπτερο, ἡ στιχοποιητικὴ
μηχανὴ ποὺ συνθέτει τραγούδια, ἡ μηχανὴ ποὺ γράφει βιβλία καὶ ὅλες οἱ τεχνολογικὲς
ἐπινοήσεις τοῦ ἔργου ὑπάρχουν μόνο γιὰ νὰ μεγεθύνουν τὴν δύναμη τοῦ
κράτους καὶ νὰ παραβιάσουν τὴν ἀνθρώπινη φύση.
" Τὸ κείμενο αὐτὸ τοῦ καθηγητοῦ τῆς συγκριτικῆς φιλολογίας κ. Εγοαςῃδπ) ἀποδίδεται στὴν ἑλληνικὴ
ἀπὸ τὸν συνεργάτη τοῦ «4» κ. Μανώλη Μαρκάκη. Δημοσιεύθηκε στὸ νεούορκέζικο περιοδι-κὁὸ
ΥΥογΙά Ρεαοσθ, τόμ. 2, τεῦχος 1, Χειμώνας 1984---5, ποὺ ἐκδίδει ὁ καθηγητὴς κ. Πᾶνος Μπάρδης.