Ç ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΠΑΓΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ Ἀπὸ τὴν Τουρκοκρατία ἕως σήμερα ὴν ἐποχὴ ποὺ ἡ Δ. Εὐρώπη ἄφηνε γιὰ τὰ καλὰ πίσω της τὸν χριστιανικὸ Μεσαίωνα, οἱ ἑλλαδικοὶ πληθυσμοὶ (στὴν πλειοψηφία τους βιαίως χριστιανωθέντες ἀπόγο- νοι τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ ἔθνους, ποὺ ἐξαναγκάστηκαν νὰ ἀποποιηθοῦν ἀκόμα καὶ τὸ ἐθνικό τους ὄνομα) θὰ συνέχιζαν νὰ ζοῦν στὸν μεσαιωνικὸ λήθαργο, γιὰ τοὐλάχιστον τρεισήμι- συ ἀκόμη αἰῶνες. Τὸ χρονικὸ αὐτὸ διάστημα ἀποκλήθηκε «Τουρκοκρα- τία», ἂν καὶ (δεδομένου ὅτι ἡ Χριστιανορθόδοξη Ἐκκλησία κάλεσε καὶ καθαγίασε τὴν ὀθωμανικὴ κατάκτηση) δὲν ἀποτελῇ παρὰ τὴν φυσικὴ συνέχεια καὶ τὴν ἀκμαιότερη περίοδο τῆς ἀνατολικοευρωπαϊκῆς («βυ- ζαντινῆς») ἐκδοχῆς τοῦ Μεσαίωνα. Μὲ τὴν πνευματικὴ ἀφύπνιση τῆς Δύσης καὶ τὴν ἀναζήτηση ἀπὸ αὐτὴν πολιτισμι- κῆς ταυτότητας ἀναζωπυρώθηκε τὸ ἐνδιαφέρον τῶν Εὐρωπαίων γιὰ τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμό. Οἱ πρῶτες συλλογὲς –ρωμαϊκῶν ἀρχικά- ἀρχαιοτήτων ἀρχίζουν νὰ δημιουργοῦνται στὴ Δύση ἀπὸ τὸν 12ο κιόλας αἰῶνα. Ἐν συνεχείᾳ τὸ ἐνδιαφέρον μετατοπίζεται στὴν ἑλληνικὴ Ἀρχαιότητα. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας ἀναρίθμητοι Εὐρωπαῖοι ἀρχαιολάτρες (ἢ «ἀρχαιολάτρες») μὲ τὰ συγγράμματα τῶν ἀρχαίων περιηγητῶν παραμάσχαλα ἀρ- χίζουν νὰ καταφθάνουν στὴν Ἑλλάδα. Ὅταν ἐπιστρέφουν στὶς χῶρες τους, ἔχουν φυσικὰ προμηθευτῆ καὶ ἀνάλογα «ἐνθύμια», εὔκολα στὴ μεταφορὰ (ἀγαλματίδια, νομίσματα κ.λπ.). Μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου οἱ μεμονωμένες αὐτὲς ἐνέργειες ἐξε- λίσσονται σὲ σχεδιασμένες ἐξορμήσεις ἀρχαιοεμπόρων, οἱ ὁποῖοι λειτουργοῦν γιὰ λογαριασμὸ ἀρχαιοσυλλεκτῶν ἢ «εὐγενῶν», ποὺ θέλουν νὰ διακοσμήσουν τὶς ἐπαύ- λεις τους μὲ αὐθεντικὰ ἑλληνικὰ καλλιτεχνικὰ ἔργα, κίονες, χειρόγραφους κώδικες, ΔΑΥΛΟΣ 314, Ἰούνιος 2008  22235