Ç ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ, Κρεμῶντας τὴν στολὴ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ • «Στὴν Διοίκηση Διοικητικῆς Μέριμνας τοῦ Ναυτικοῦ πρω- τογνώρισα τὴν ἔκταση τῆς δημόσιας παχυδερμίας, γραφειοκρα- τίας, εὐθυνοφοβίας, συναλλαγῆς καί, πάνω ἀπ’ ὅλα, τὴν ἀνα- ποτελεσματικότητα τῆς Δημόσιας Διοίκησης, τὴν ὁποία μέχρι τότε μόνο ἔμμεσα ἀντιλαμβανόμουν. Ἐκεῖ διαπίστωσα, γιατί ἡ ἐπισκευὴ καὶ ὁ ἐφοδιασμὸς ἑνὸς πολεμικοῦ πλοίου μποροῦν νὰ στοιχίσουν καὶ τρεῖς φορὲς περισσότερο ἀπὸ ἑνὸς ὁποιουδήπο- τε ἄλλου ἰδιόκτητου πλοίου καὶ ἐκεῖ ἰχνηλάτησα τὴν ὀθωμανι- κὴ καταγωγὴ τῆς ἑλληνικῆς Δημόσιας Διοίκησης» (σελ. 135.) • «Ἕνα μέρος τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Ἱστορίας καὶ τὴ σημα- σία τοῦ Ἑλληνισμοῦ γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα τὰ διδάχτηκα στὴν Ἀμερική. Ἐκεῖ, μακριὰ ἀπὸ θρησκευτικὲς ἐπιρροές, ἔμαθα, ὅτι οἱ Ἕλληνες φοροῦσαν ὡραῖες χλαμύδες καὶ ὄχι κακόμοιρα ρά- σα, ὅτι εἶχαν ὡραῖα σώματα, τὰ ὁποῖα θαύμαζαν κι ἐπιδείκνυαν, ὅτι γυμναζόντουσαν καὶ φιλοσοφοῦσαν, ἀντὶ νὰ ντύνωνται σὰ μούμιες καὶ νὰ ψέλνουν, ὅτι γευόντουσαν μὲ ὅλες τους τὶς αἰσθήσεις τὴν ζωή, ἀντὶ νὰ ἀσκητεύουν, νὰ τρῶνε ἀκρίδες καὶ νὰ περιμένουν νὰ πεθάνουν, γιὰ νὰ πᾶνε στόν... οὐρανό! Τέλος, ἔμαθα, ὅτι οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες, μαζὶ μὲ τοὺς θεούς τους, ἀπολάμβαναν σὲ σημεῖο θεοποίησης τὸν ἔρωτα, ἀντὶ νὰ ἱεροποιοῦν καὶ νὰ προ- σκυνοῦν τὴν σεξουαλικὴ ἀπραξία. Δὲν μποροῦσα νὰ φανταστῶ, ὅτι θὰ ὑπῆρχε θρησκεία, ποὺ θὰ προέτρεπε τοὺς πιστούς της στὴν παρὰ φύση ζωή» (σελ. 80). • «Ὅταν ἕνας σχετικὰ καλλιεργημένος Ἕλληνας σὲ θέματα φιλοσοφικῆς ἠθικῆς ἀγνοεῖ τὸν Πλάτωνα καὶ αὐθόρμητα σκέφτεται τὸ Χριστό, τότε ἡ ζημιὰ ποὺ ἔχει γίνει στὸ Ἑλληνι- κὸ Πνεῦμα καὶ στὴν Ἑλληνικὴ Παιδεία εἶναι καὶ μεγάλη καὶ σημαντική» (σελ. 96). • «Ἄμεση νομοτελειακὴ συνέπεια αὐτῆς τῆς τριτοκοσμικῆς νοοτροπίας εἶναι καὶ τὸ γε- ΤΑ «ΓΑΛΛΙΚΑ» ΚΡΑΣΟΣΤΑΦΥΛΑ ΕΙΝΑΙ... ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΑ Εἶχαν οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες καὶ Γαλάτες γευτῆ κρασὶ ἀπὸ τὴν ποικιλία τοῦ κρασοστά- φυλου «καμπερνέ» 2.000 χρόνια πρίν; Στὸ Desert Island Wine ὁ Miles Lambert-Gocs ὑποστηρίζει, ὅτι ἡ ποικιλία οἰναμπέλου «μπαλίσκα», τὴν ὁποία ὁ Πλίνιος ἀναφέρει ὡς ἑλληνική, ἔπαιξε βασικὸ ρόλο στὴν ἐξέ- λιξη τῶν ποικιλιῶν οἰναμπέλου τῆς νοτιοδυτικῆς Γαλλίας, συμπεριλαμβανομένης τῆς περιοχῆς τοῦ Μπορντώ, καὶ εἶναι ἡ ἀρχαιότερη ἀναγνωρίσιμη πηγὴ προέλευσης τοῦ καμπερνέ. Συγκρίνοντας τὶς πληροφορίες τοῦ Πλίνιου μὲ σύγχρονες περιγραφὲς γηγενῶν σταφυ- λιῶν ὁ Lambert-Gocs ἀποδεικνύει τὴν κοινὴ ταυτότητα τῆς «balisca» τοῦ Πλίνιου, τῆς «μαύρης βολίτσας» τῆς βορειοδυτικῆς Πελοποννήσου καὶ τοῦ «vlosh» τῶν σημερινῶν ἀλβανικῶν ἀκτῶν, ὅπου στὴν ἀρχαιότητα ὑπῆρχαν πολλὲς ἑλληνικὲς ἀποικίες. Ἐκτὸς αὐτοῦ τὰ βασικὰ χαρακτηριστικὰ τῆς «βολίτσας» ἢ «balisca» ἐνυπάρχουν καὶ στὸ καμ- περνέ. ‣ 22250  ΔΑΥΛΟΣ 314, Ἰούνιος 2008