ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Οdium theologicum Θὰ περίμενε κανείς, ὅτι ἡ αἰτία τοῦ προπηλακισμοῦ τοῦ πατριάρχη στὴ Λάρισα θὰ ἦταν ὁ ἐπαίσχυντος ρόλος, ποὺ ἔπαιξε τὸ Φανάρι κατὰ τοῦ Ἑλλη- νισμοῦ στὸ Βυζάντιο, τὴν Τουρκοκρατία, ἀλλὰ καὶ μέχρι σήμερα. Πλανᾶσθε! Οἱ προ- πηλακιστὲς ἦταν κληρικοὶ καὶ βαθύτατα ὀρθόδοξοι πιστοί τους, καὶ ἡ αἰτία τοῦ προ- πηλακισμοῦ ἦταν ὁ καταλογισμὸς στὸν κ. Βαρθολομαῖο τῶν σχέσεων τοῦ Πατριαρχεί- ου μὲ τὴν Παπικὴ Ἐκκλησία. Οdium theologicum (θεολογικὸ μίσος). Τὸ ὅτι διεκδικεῖ ὁ Τοῦρκος αὐτὸς ὑπήκοος τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία τῆς μισῆς πε- ρίπου Ἑλλάδος (Νέων Χωρῶν), αὐτὸ ἀφήνει ἐντελῶς ἀδιάφορους τοὺς εὐσεβεῖς ὀρ- θοδόξους. Γ.Σ.Π. Τὰ οὖφο τοῦ Χριστιανισμοῦ «Ἡ ἀναζήτηση μορφῶν ἐξωγήινης ζωῆς δὲν ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν πίστη στὸ Θεό, καὶ δὲν ἀποκλείεται νὰ ὑπάρχουν στὸ διάστημα νοήμονα ὄντα δημιουργημένα ἀπὸ τὸν Θεό», δήλωσε ἐκπρόσωπος τοῦ πάπα στὴν ἐφημερίδα τοῦ Βατικανοῦ. Ἡ Γῆ ὅμως, σύμφωνα μὲ τὴν Βίβλο καὶ τὰ διδάγματα τῶν ἁγίων καὶ Πατέρων τῆς Ἐκκλησί- ας, εἶναι ἐπίπεδη, κολυμπάει σὲ ἕναν ὠκεανό, ἀπὸ πάνω της εἶναι τὸ στερέωμα, γιὰ νὰ συγκρατῇ τὰ ὑπεράνω ὕδατα, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ κρεμιοῦνται ἀπὸ αὐτὸ τὰ φωτάκια- ἀστέρες (βλ. «Ἡ περιπέτεια τῆς Ἀστρονομίας. Πῶς ἡ Ἐπιστήμη ἐκμηδενίστηκε ἀπὸ τὸ δόγμα», «Δ», τ. 266, «Ἡ ἐκθρόνιση τῆς Γῆς καὶ ἡ ἐνθρόνιση τοῦ Ἥλιου», τ. 313 καὶ «Στήτω ὁ Ἥλιος κατὰ Γαβαών», στὸ παρὸν τεῦχος.) Ἡ παραπάνω ἑπομένως δήλωση ἐγείρει πλῆθος ἐρωτημάτων ἐκ μέρους τοῦ εὐσεβοῦς ποιμνίου, ὅπως: • Σὲ ποιά φάση τῆς δημιουργίας ἔπλασε ὁ Γιαχβὲ τοὺς ἐξωγήινους; Ἡ Βίβλος δὲν ἀνα- φέρει τίποτε. • Ποῦ ζοῦν οἱ ἐξωγήινοι; Στὰ φωτάκια, ποὺ κρέμονται ἀπὸ τὸ στερέωμα; Δὲν μᾶς ἔφταναν τὰ γήινα «οὖφο» τοῦ Χριστιανισμοῦ, τώρα ἔχουμε καὶ τὰ ἐξωγή- ινα. Ι.Δ. Τὸ ἐπίπεδο σκέψης τοῦ Ἀινστάιν «Τὰ προβλήματα, ποὺ ὑπάρχουν σήμερα στὸν κόσμο, δὲν μποροῦν νὰ λυθοῦν μὲ τὸ ἐπίπεδο σκέψης ποὺ τὰ δημιούργησε.» Πολὺ ὀρθὴ διαπίστωση, ἂν ἔλεγε ὁλόκληρη τὴν ἀλήθεια καὶ ὄχι τὴ μισή. Βεβαίως ὅταν ἐδῶ καὶ 2.000 χρόνια οἱ: Ἰησοῦς, Μάρξ, Φρόυντ καὶ Ἀινστάιν δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ μετατρέπουν κάθε ἑλληνικὸ σὲ ἰουδαϊκό. Δηλαδὴ ἀπὸ τὸ «ἓν τὸ ὅλον» μᾶς πῆγαν στὸν ἀνθρωποκατασκευασμένο θεό τους (Γιαχβέ) καὶ τὸ χρῆμα. Τὸ ἑλληνικὸ «ἓν τὸ ὅλον», διὰ τοῦ 3-4% ποὺ διεσώ- θη ἀπὸ τὴν μανία των, περιέχει ὅλη τὴν κλίματα τοῦ βιολογικοῦ καὶ ὀντολογικοῦ, δη- λαδὴ διονυσιακὸ καὶ ἀπολλώνιο, ὥστε ὁ ἄνθρωπος νὰ λειτουργήσῃ στὶς φυσικὲς προ- διαγραφὲς τῆς κατασκευῆς του. Ἄρα, κύριε Ἀινστάιν, φιμώσατε τὸ ἐπίπεδο σκέψης, ποὺ δημιούργησε τὰ προβλήματα, ὥστε νὰ μὴν μπορῇ νὰ τὰ λύσῃ. Ὅταν εἴπατε ἐκεῖ- νο τὸ «Ὁ Θεὸς δὲν παίζει ζάρια», ποιόν θεὸ ἐννοούσατε; Ὅταν «αὐτὸς ὁ κόσμος δὲν ἔχει ἀρχὴ καὶ τέλος, καὶ κανένας θεὸς δὲν τὸν ἔφτειαξε». Δὲν μποροῦμε νὰ μετρᾶμε τὴν Φύση χωρὶς τὴν ψυχή. Ἡ ἐγγενὴς προπαγάνδα δὲν ἀφήνει νὰ λεχθοῦν τὰ πιὸ πάνω. Ὁ ἄνθρωπος ἔξω ἀπὸ ‣