Μιὰ πρωτοδίκης ἀποφάσισε: ΤΟ ΟΝΟΜΑ «ΛΕΣΒΙΟΣ» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΝΟΜΑ! πρω το δί κης κ. Μα ρί α Πε τσά λη ἀ πέρ ρι ψε στὶς 18 Ἰ ου λί ου τὴν αἴ τη ση ἀ σφα λι στι κῶν μέ τρων τρι ῶν πο λι τῶν κα τοι κούντων στὴ Λέ σβο ἢ κα τα γο μέ νων ἀ πὸ τὴ Λέ σβο, μὲ τὴν ὁ ποί α ζη τοῦ σαν νὰ παύ σῃ τὸ σω μα τεῖ ο μὲ τὴν ἐ πω νυ μί α «Ὁ μο φυλο φι λι κὴ καὶ Λε σβια κὴ Κοι νό τη τα Ἑλ λά δος» (Ο.Λ.Κ.Ε.) νὰ χρη σι μο ποι ῇ τὶς λέ ξεις «Λέ σβιος», «Λε σβί α», «Λέ σβιο» καὶ «λε σβια κός», «λε σβια κή», «λε σβια κό» δε δο μέ νου, ὅ τι τὸ ἴ διο σω μα τεῖ ο καὶ τὰ μέ λη του δὲν ἔ χουν καμ μία ἀ πο λύ τως σχέ ση μὲ τὴν Λέ σβο καὶ συ νε πῶς σφε τε ρί ζονται τὸ «ἐ θνι κό» ὄ νο μα τῶν Λε σβί ων καὶ δη μι ουρ γοῦν με γά λα καὶ σο βα ρὰ προ βλή μα τα στοὺς νη σι ῶ τες αὐ τοὺς μὲ τὴν σύγ χυ ση ποὺ προ κα λοῦν εἰς βά ρος τῆς γε ω γρα φι κῆς, ἱ στο ρι κῆς καὶ πο λι τι σμι κῆς ταυ τό τη τάς τους. Με τὰ τὴν ἀ πόρ ρι ψη οἱ τρεῖς Λέ σβιοι ἀ πο φά σι σαν νὰ προ σφύ γουν στὴν τα κτι κὴ Δι και ο σύ νη, ὁ δὲ ἕ νας ἐξ αὐ τῶν, ὁ ἐκ δό της τοῦ «Δ» Δη μή τρης Λάμ πρου, σχο λί α σε ὡς ἑ ξῆς τὴν ἐν λό γῳ ἀ πό φα ση τῆς κ. Πε τσά λη: πρω το δί κης κ. Μα ρί α Πε τσά λη ἀ πο φά σι σε, ὅ τι «τὸ δι καί ω μα (τῶν κα τοί κων τῆς Λέ σβου νὰ εἶ ναι Λέ σβιοι) ἐλ λεί πει». Στὸ σκεπτι κὸ τῆς ἀ πό φα σής της γιὰ τὴν αἴ τη ση ἀ σφα λι στι κῶν μέ τρων, ποὺ ὑ πέ βα λαν τρεῖς Λέ σβιοι κα τὰ τοῦ σω μα τεί ου Ὁ μο φυ λο φιλι κὴ καὶ Λε σβια κὴ Κοι νό τη τα Ἑλ λά δος (Ο.Λ.Κ.Ε.) ἀ πο φθέγ γεται, ὅ τι «οἱ λέ ξεις “Λέ σβιος”, “Λε σβί α», “Λέ σβιο” καὶ “λε σβια κός”, “λε σβια κή”, “λε σβια κὸ” δὲν ἀ πο τε λοῦν φρα στι κὰ σύμ βο λα μέ σῳ τῶν ὁ ποί ων ἐ ξα το μι κεύ ε ται ὁ κα θέ νας τῶν αἰ τούν των, δὲν ἀ πο τε λοῦν ἀ να πό σπα στα στοι χεῖ α τῆς ἀν θρώ πινης ἰ δι ό τη τάς τους, οὔ τε συν τε λε στὲς τῆς ἀ το μι κό τη τάς τους». Προ σθέ τει, ὅ τι οἱ λέ ξεις αὐ τὲς χρη σι μο ποι οῦν ται ἀ πὸ ὅ λους, ποὺ ἔ χουν τὴν κα τα γω γή τους ἀ πὸ τὴ νῆ σο Λέ σβο, κα θὼς καὶ ἀ πὸ λε σβια κὰ σω μα τεῖ α ἐ κτὸς καὶ ἐν τὸς Ἑλ λά δος, ἀλλὰ αποφθέγγεται, ὅτι μπο ροῦν νὰ χρη σι μο ποι οῦν ται καὶ ἀ πὸ ἄ το μα ἢ ὁ μά δες, ποὺ δὲν ἔ χουν γε νέ τει ρα τὴν Λέ σβο καὶ δὲν κα τά γον ται ἀ πὸ αὐ τὴν καὶ νὰ προσ δί δουν ση μα σί ες στὶς λέ ξεις αὐ τές, ποὺ ἐκ φρά ζουν ἰ δι ό τη τές τους ἐν τε λῶς ἄ σχε τες πρὸς τὴν γε ω γρα φι κὴ ταυ τό τη τα καὶ τὴν ἐν το πι ό τη τα τῶν κα τοί κων τῆς Λέ σβου. Μποροῦν δη λα δὴ αὐ θαί ρε τα καὶ πα ρα πλα νη τι κὰ νὰ σφε τε ρί ζων ται τὸ φυ σι κὸ καὶ ἀ πα ρα βί α στο ἀ γα θὸ τοῦ νὰ ἔ χῃ κα νεὶς μιὰ γε νέ τει ρα, μιὰ γε ω γρα φι κὴ ταυ τό τη τα, μιὰ ἐν το πι ό τη τα καὶ πά νω ἀ π’ ὅ λα μί α ἱ στο ρι κὴ συ νεί δη ση καὶ μί α πο λι τι σμι κὴ συ νεί δη ση, τὴν ὁ ποί α προ σφέ ρει στοὺς Λε σβί ους καὶ μό νο ἡ ἱ στο ρί α καὶ ὁ πλού-