ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
316ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2008
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Μια πρωτοδίκης αποφάσισε: Το όνομα «Λέσβιος» δεν είναι όνομα! — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Μιὰ πρωτοδίκης ἀποφάσισε:
ΤΟ ΟΝΟΜΑ «ΛΕΣΒΙΟΣ»
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΝΟΜΑ!
πρωτοδίκης κ. Μαρία Πετσάλη ἀπέρριψε στὶς 18 Ἰουλίου
τὴν αἴτηση ἀσφαλιστικῶν μέτρων τριῶν πολιτῶν κατοικούν-
των στὴ Λέσβο ἢ καταγομένων ἀπὸ τὴ Λέσβο, μὲ τὴν ὁποία
ζητοῦσαν νὰ παύσῃ τὸ σωματεῖο μὲ τὴν ἐπωνυμία «Ὁμοφυ-
λοφιλικὴ καὶ Λεσβιακὴ Κοινότητα Ἑλλάδος» (Ο.Λ.Κ.Ε.) νὰ
χρησιμοποιῇ τὶς λέξεις «Λέσβιος», «Λεσβία», «Λέσβιο» καὶ «λεσβιακός»,
«λεσβιακή», «λεσβιακό» δεδομένου, ὅτι τὸ ἴδιο σωματεῖο καὶ τὰ μέλη του
δὲν ἔχουν καμμία ἀπολύτως σχέση μὲ τὴν Λέσβο καὶ συνεπῶς σφετερίζον-
ται τὸ «ἐθνικό» ὄνομα τῶν Λεσβίων καὶ δημιουργοῦν μεγάλα καὶ σοβαρὰ
προβλήματα στοὺς νησιῶτες αὐτοὺς μὲ τὴν σύγχυση ποὺ προκαλοῦν εἰς
βάρος τῆς γεωγραφικῆς, ἱστορικῆς καὶ πολιτισμικῆς ταυτότητάς τους. Μετὰ
τὴν ἀπόρριψη οἱ τρεῖς Λέσβιοι ἀποφάσισαν νὰ προσφύγουν στὴν τακτικὴ
Δικαιοσύνη, ὁ δὲ ἕνας ἐξ αὐτῶν, ὁ ἐκδότης τοῦ «Δ» Δημήτρης Λάμπρου,
σχολίασε ὡς ἑξῆς τὴν ἐν λόγῳ ἀπόφαση τῆς κ. Πετσάλη:
πρωτοδίκης κ. Μαρία Πετσάλη ἀποφάσισε, ὅτι «τὸ δικαίωμα
(τῶν κατοίκων τῆς Λέσβου νὰ εἶναι Λέσβιοι) ἐλλείπει». Στὸ σκε-
πτικὸ τῆς ἀπόφασής της γιὰ τὴν αἴτηση ἀσφαλιστικῶν μέτρων,
ποὺ ὑπέβαλαν τρεῖς Λέσβιοι κατὰ τοῦ σωματείου Ὁμοφυλοφι-
λικὴ καὶ Λεσβιακὴ Κοινότητα Ἑλλάδος (Ο.Λ.Κ.Ε.) ἀποφθέγγε-
ται, ὅτι «οἱ λέξεις “Λέσβιος”, “Λεσβία», “Λέσβιο” καὶ “λεσβιακός”, “λεσβιακή”,
“λεσβιακὸ” δὲν ἀποτελοῦν φραστικὰ σύμβολα μέσῳ τῶν ὁποίων ἐξατομικεύεται
ὁ καθένας τῶν αἰτούντων, δὲν ἀποτελοῦν ἀναπόσπαστα στοιχεῖα τῆς ἀνθρώπι-
νης ἰδιότητάς τους, οὔτε συντελεστὲς τῆς ἀτομικότητάς τους». Προσθέτει, ὅτι οἱ
λέξεις αὐτὲς χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ ὅλους, ποὺ ἔχουν τὴν καταγωγή τους ἀπὸ τὴ
νῆσο Λέσβο, καθὼς καὶ ἀπὸ λεσβιακὰ σωματεῖα ἐκτὸς καὶ ἐντὸς Ἑλλάδος, ἀλλὰ
αποφθέγγεται, ὅτι μποροῦν νὰ χρησιμοποιοῦνται καὶ ἀπὸ ἄτομα ἢ ὁμάδες, ποὺ
δὲν ἔχουν γενέτειρα τὴν Λέσβο καὶ δὲν κατάγονται ἀπὸ αὐτὴν καὶ νὰ προσδίδουν
σημασίες στὶς λέξεις αὐτές, ποὺ ἐκφράζουν ἰδιότητές τους ἐντελῶς ἄσχετες πρὸς
τὴν γεωγραφικὴ ταυτότητα καὶ τὴν ἐντοπιότητα τῶν κατοίκων τῆς Λέσβου. Μπο-
ροῦν δηλαδὴ αὐθαίρετα καὶ παραπλανητικὰ νὰ σφετερίζωνται τὸ φυσικὸ καὶ
ἀπαραβίαστο ἀγαθὸ τοῦ νὰ ἔχῃ κανεὶς μιὰ γενέτειρα, μιὰ γεωγραφικὴ ταυτότητα,
μιὰ ἐντοπιότητα καὶ πάνω ἀπ’ ὅλα μία ἱστορικὴ συνείδηση καὶ μία πολιτισμικὴ
συνείδηση, τὴν ὁποία προσφέρει στοὺς Λεσβίους καὶ μόνο ἡ ἱστορία καὶ ὁ πλού-