ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Λέσβιοι: «Πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ τελειώνουμε μ’ αὐτὴ τὴν ἱστορία» Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, πέντε χρονῶν, ἀκόμη καὶ σήμερα ὅταν λέῃ σὲ Σήμερα ἔλαβα τὸ τεῦχος τοῦ Ἰουνίου μὲ θέκάποιον Δυτικοευρωπαῖο τὴν καταγωγή της, μα τὴν διαμάχη, ποὺ ὑπάρχει γύρω ἀπὸ τὴν λέβγαίνει ἕνα χαμόγελο ἀπὸ τὸν συνομιλητή της, ξη «Λεσβία» καὶ τὸ νὰ ἔχῃ τὸν τόνο στὸ γράμὁ ὁποῖος ρωτάει μὲ χιοῦμορ: «Vous êtes donc μα «γιώτα». lesbienne, Madame?» (Εἶστε ὁμοφυλόφιλη, κυἝνα ἀκόμη πρόβλημα, ποὺ προστίθεται, εἶρία;). ναι ὅτι στὶς ξένες γλῶσσες π.χ. στὰ Γαλλικὰ Πρέπει ἐπιτέλους νὰ τελειώνουμε μὲ αὐτὴν λέμε: τὴν ἱστορία, ποὺ δὲν μᾶς τιμᾷ, ἐμᾶς τοὺς Λέσβιους καὶ τὶς Λεσβίες. «Une habitante de l’île de Lesbos est une lesbienne.» (Μία κάτοικος τῆς νήσου Λέσβου Εὔχομαι ὅ,τι τὸ καλύτερο στὸ Πρωτοδικεῖο εἶναι Lesbienne.) Ἀθηνῶν. Μετὰ τιμῆς «Une femme homosexuelle est une lesbienne.» Μιλτιάδης Ράλλης (Μία ὁμοφυλόφιλη γυναῖκα εἶναι lesbienne.) Βρυξέλλες (ἀπὸ τὴ Λέσβο) Δηλαδὴ ἡ μητέρα μου, ποὺ εἶναι ἑβδομήντα Ἡ Λέσβος, ἡ Μυτιλήνη καὶ οἱ ὁμοφυλόφιλες Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, σ’ ὅλους τοὺς Ἕλληνες καὶ πρέπει ὅλοι νὰ σᾶς Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐκφράσω καὶ γραπτῶς τὴ στηρίξουν καὶ νὰ βοηθήσουν. Πρὶν ἐγκατασταθερμή μου συμπαράσταση καὶ ὑποστήριξη θῶ στὴν Ἑλλάδα, ἤξερα, ὅτι ὑπάρχει τὸ νησὶ στὸν ἀγῶνα σας γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς Λέσβος καὶ ἡ ἐξαίρετη καὶ λαμπρὴ ποιήτρια σημασίας τῶν λέξεων: «Λέσβιος», «Λεσβία», Σαπφώ, ποὺ κατάγεται ἀπὸ τὸ νησὶ αὐτό, καὶ «Λέσβιο», «Λεσβιακή» κ.λπ. Ἂν καὶ ἡ καταγωτὸ ὄνομα τῆς ὁποίας χρῄζει ἄμεσης ἀποκατάγή μου δὲν εἶναι ἀπὸ τὴ Λέσβο (εἶμαι ἀπὸ τὴ στασης. Μὲ τὰ χρόνια στὸ μυαλό μου τὸ ὄνοτ. Ε.Σ.Σ.Δ.), θεωρῶ ὅτι αὐτὸ τὸ ζήτημα ἀφορᾷ μα Λέσβος ταυτίστηκε μὲ τὸ ὄνομα Μυτιλήνη ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ Κύριε διευθυντά, Ὁ Ὄλυμπος μὲ τὸ πέρασμα τῶν χρόνων ἀργὰ ἀλλὰ σταθερὰ μετατρέπεται ἀπὸ ἱερὸ βουνὸ τῶν Ἑλλήνων σὲ ἅγιο ὄρος τῶν ὀρθόδοξων χριστιανῶν. Θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε, πὼς βαθμιαῖα «ἐκχριστιανίζεται». Ὁ «ἐκχριστιανισμός» του ἄρχισε πολὺ παλιά, τὴν ἐποχὴ τοῦ Βυζαντίου. Ὅταν παντοῦ, στὰ καλύτερα μέρη, μὲ θαυμάσια θέα, χτίζονταν μοναστήρια· ὅταν ἄνθιζε ὁ μοναχισμός, τότε ποὺ χιλιάδες νέοι καὶ νέες φοροῦσαν τὸ ράσο καὶ ἀφιερώνονταν στὸν Γιαχβέ, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ στὴ ζωή τους νὰ κερδίσουν τὴν ἐπουράνια βασιλεία, νὰ ἐξασφαλίσουν μία θέση στὸν Παράδεισο: τότε ποὺ οἱ χριστιανοί, γιὰ νὰ δηλώσουν τὴν κυριαρχία τους καὶ τὴν παρουσία τους παντοῦ, ἔχτιζαν τοὺς δικούς τους ναοὺς πάνω σὲ ἀρχαιοελληνικούς, ἀφοῦ πρῶτα τοὺς τελευταίους τοὺς «ἔφερ‣ ΔΑΥΛΟΣ 316, Σεπτέμβριος 2008  22375