ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Λέσβιοι: «Πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ τελειώνουμε μ’ αὐτὴ τὴν ἱστορία» Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Σήμερα ἔλαβα τὸ τεῦχος τοῦ Ἰουνίου μὲ θέ- μα τὴν διαμάχη, ποὺ ὑπάρχει γύρω ἀπὸ τὴν λέ- ξη «Λεσβία» καὶ τὸ νὰ ἔχῃ τὸν τόνο στὸ γράμ- μα «γιώτα». Ἕνα ἀκόμη πρόβλημα, ποὺ προστίθεται, εἶ- ναι ὅτι στὶς ξένες γλῶσσες π.χ. στὰ Γαλλικὰ λέμε: «Une habitante de l’île de Lesbos est une lesbienne.» (Μία κάτοικος τῆς νήσου Λέσβου εἶναι Lesbienne.) «Une femme homosexuelle est une lesbienne.» (Μία ὁμοφυλόφιλη γυναῖκα εἶναι lesbienne.) Δηλαδὴ ἡ μητέρα μου, ποὺ εἶναι ἑβδομήντα πέντε χρονῶν, ἀκόμη καὶ σήμερα ὅταν λέῃ σὲ κάποιον Δυτικοευρωπαῖο τὴν καταγωγή της, βγαίνει ἕνα χαμόγελο ἀπὸ τὸν συνομιλητή της, ὁ ὁποῖος ρωτάει μὲ χιοῦμορ: «Vous êtes donc lesbienne, Madame?» (Εἶστε ὁμοφυλόφιλη, κυ- ρία;). Πρέπει ἐπιτέλους νὰ τελειώνουμε μὲ αὐτὴν τὴν ἱστορία, ποὺ δὲν μᾶς τιμᾷ, ἐμᾶς τοὺς Λέ- σβιους καὶ τὶς Λεσβίες. Εὔχομαι ὅ,τι τὸ καλύτερο στὸ Πρωτοδικεῖο Ἀθηνῶν. Μετὰ τιμῆς Μιλτιάδης Ράλλης Βρυξέλλες (ἀπὸ τὴ Λέσβο) Ἡ Λέσβος, ἡ Μυτιλήνη καὶ οἱ ὁμοφυλόφιλες Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐκφράσω καὶ γραπτῶς τὴ θερμή μου συμπαράσταση καὶ ὑποστήριξη στὸν ἀγῶνα σας γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς σημασίας τῶν λέξεων: «Λέσβιος», «Λεσβία», «Λέσβιο», «Λεσβιακή» κ.λπ. Ἂν καὶ ἡ καταγω- γή μου δὲν εἶναι ἀπὸ τὴ Λέσβο (εἶμαι ἀπὸ τὴ τ. Ε.Σ.Σ.Δ.), θεωρῶ ὅτι αὐτὸ τὸ ζήτημα ἀφορᾷ σ’ ὅλους τοὺς Ἕλληνες καὶ πρέπει ὅλοι νὰ σᾶς στηρίξουν καὶ νὰ βοηθήσουν. Πρὶν ἐγκαταστα- θῶ στὴν Ἑλλάδα, ἤξερα, ὅτι ὑπάρχει τὸ νησὶ Λέσβος καὶ ἡ ἐξαίρετη καὶ λαμπρὴ ποιήτρια Σαπφώ, ποὺ κατάγεται ἀπὸ τὸ νησὶ αὐτό, καὶ τὸ ὄνομα τῆς ὁποίας χρῄζει ἄμεσης ἀποκατά- στασης. Μὲ τὰ χρόνια στὸ μυαλό μου τὸ ὄνο- μα Λέσβος ταυτίστηκε μὲ τὸ ὄνομα Μυτιλήνη ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ Κύριε διευθυντά, Ὁ Ὄλυμπος μὲ τὸ πέρασμα τῶν χρόνων ἀργὰ ἀλλὰ σταθερὰ μετατρέπεται ἀπὸ ἱερὸ βουνὸ τῶν Ἑλλήνων σὲ ἅγιο ὄρος τῶν ὀρθόδοξων χριστιανῶν. Θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε, πὼς βαθμιαῖα «ἐκχριστιανίζεται». Ὁ «ἐκχριστιανισμός» του ἄρχισε πολὺ παλιά, τὴν ἐποχὴ τοῦ Βυζαντίου. Ὅταν παντοῦ, στὰ καλύτερα μέρη, μὲ θαυμάσια θέα, χτίζονταν μοναστήρια· ὅταν ἄνθιζε ὁ μοναχισμός, τότε ποὺ χιλιάδες νέοι καὶ νέες φοροῦσαν τὸ ράσο καὶ ἀφιερώνονταν στὸν Γιαχβέ, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ στὴ ζωή τους νὰ κερδίσουν τὴν ἐπουράνια βασι- λεία, νὰ ἐξασφαλίσουν μία θέση στὸν Παράδεισο: τότε ποὺ οἱ χριστιανοί, γιὰ νὰ δηλώσουν τὴν κυριαρχία τους καὶ τὴν παρουσία τους παντοῦ, ἔχτιζαν τοὺς δικούς τους ναοὺς πάνω σὲ ἀρχαιοελληνικούς, ἀφοῦ πρῶτα τοὺς τελευταίους τοὺς «ἔφερ- ‣ ΔΑΥΛΟΣ 316, Σεπτέμβριος 2008  22375