ἔκανε δημοφιλεῖς σὲ ὅλο τὸν πλανήτη, καὶ μό- νο ὅταν ἀνακαλύψουν καὶ θυμηθοῦν τὶς ρίζες καὶ τὴν ταυτότητά τους, θὰ μπορέσῃ καὶ πά- λι ἡ χώρα νὰ καταστῇ ὁ φάρος τοῦ κόσμου». Πρόσθεσε, ὅτι «οἱ Ἕλληνες ἔχουν τὸ προνό- μιο νὰ διαθέτουν ἕναν θησαυρό, τὴν Ἱστορία καὶ τὴν Φιλοσοφία τους –ποὺ δὲν κατέχει κα- νείς, ὡστόσο δὲν τὸν ἐκμεταλλεύονται». Μεταξὺ ἄλλων ὁ κ.Ἄννα ἐπεσήμανε, ὅτι «τὸ καλύτερο προϊὸν γιὰ κάθε χώρα εἶναι νὰ ἀνα- παράγῃ ἡγέτες, κάτι στὸ ὁποῖο, ἐνῷ κάποτε ἡ Ἑλλάδα κρατοῦσε τὰ ἡνία σὲ ὅλους τοὺς το- μεῖς καὶ διέπρεπε, σήμερα ὡστόσο δὲν ὑπάρ- χει πουθενά». Μὲ τιμὴ Πάρις Προδρομίδης Master of Science in Economics University of Heidelberg-Germany Ὁ σφετερισμὸς τοῦ Εἰκοσιένα ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία Ἀξιότιμε κ. διευθυντά, Ἐπὶ τοῦ σημειώματος τοῦ κ. Γ.Ν. Βαλιώτη (ἐπιστολή: «Ὁ κ. Στυλιανίδης, ἡ Παναγία καὶ τὸ ’21», «Δαυλός», τ. 314, σελ. 22158-22160) θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω τὰ ἀκόλουθα: 1. Καλῶς παραθέτει τόπους καὶ ἡμερομηνίες ἐξεγέρσεως τῶν Ἑλλήνων προγενέστερες τῆς 25ης.03.1821. Ὁμοίως ὀρθῶς ἀναφέρει, ὅτι δια- κεκριμένοι ἱστορικοὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης δὲν δέ- χονται ὡς σωστὴ τὴν ἐπίσημη ἡμερομηνία. 2. Ἡ ἐπιλογὴ τῆς ἡμέρας τοῦ Εὐαγγελισμοῦ εἶναι μεταγενέστερη καὶ ἐντάσσεται στὴν προ- σπάθεια τῆς Διοικήσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκ- κλησίας νὰ καρπωθῇ ὀφέλη ἀπὸ μίαν Ἐπανά- στασιν, στὴν ὁποίαν αὐτὴ εἶχε προηγουμένως ποικιλοτρόπως ἐναντιωθῆ. Ἐν ὄψει τοῦ ὅτι ἡ ἐξέγερσις ἐφούντωνε σὲ διάφορα σημεῖα τῆς χώρας, ὁ καθορισμὸς μιᾶς συμβολικῶς ἑνωτι- κῆς ἡμερομηνίας θὰ εἶχε κάποιο νόημα. Δυστυ- χῶς δὲν ἔγινε οὔτε αὐτό. 3. Πάντως ἀπὸ ἐνδεχομένη ἀλλαγὴ τῆς ἐπι- σήμου ἡμερομηνίας τὰ Καλάβρυτα δὲν πρέ- πει νὰ ἀνησυχοῦν. Ἡ Ἐπανάστασις ἐκεῖ ἄρχι- σε, ἀλλὰ τὴν 7η Μαρτίου 1821 (γεγονότα 07- 09.03.1821). Μετὰ Τιμῆς Κ.Γ. Βγενόπουλος Συνταξιοῦχος δικηγόρος «Ἐξ Ἀνατολῶν τὸ φῶς...» Κύριε Λάμπρου, Διάβασα ἕνα βιβλίο γιὰ τὴν ἀρχαία ἑλληνι- κὴ Ἐπιστήμη ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις «Ἀρχέτυπο», ὅπου ὁ συγγραφέας, ὅταν ἀναφέρεται στὴν Τεχνολογία τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας, λέει, πὼς ἦρθε ἀπὸ τὴν Ἐγγὺς Ἀνατολή, οἱ δὲ Ἕλληνες ἁπλῶς τὴν ἀξιοποίησαν περαιτέρω. Τὸ ἴδιο πρᾶγμα διάβασα σὲ ἕνα ἄλλο βιβλίο, «Τὰ Μυ- νιάστηκε ὁ Ναὸς τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος μέσα στὸ στρατόπεδο ΚΕΟΑΧ (ὑψόμ.1.960 μ.). Τοπικὴ ἐφημερίδα ἔγραψε τότε πανηγυρίζοντας: «Ὁ συγκεκριμένος ναὸς δεσπόζει στὸ ψηλότερο σημεῖο τῆς ἐπαρχίας Ἐλασσόνας, στὰ 2.000 μέτρα πε- ρίπου, στὴν τοποθεσία “Βρυσοποῦλες”». Πόσο ἁρμονικὰ ἆραγε θ’ ἀκούγωνται ἐκεῖ ψηλὰ ὕμνοι στὸν Γιαχβέ, στὴ Σιών, στὸ Ἰσραὴλ καὶ στοὺς Ἑβραίους προφῆτες καὶ πατριάρχες... προπάτορές μας! Πρόσφατα, λίγο πιὸ κάτω ἀπὸ τὸ στρατόπεδο καὶ ἀκριβῶς δίπλα στὸ δρόμο, ποὺ ἀσφαλτοστρώθηκε τελευταῖα, «ξεφύτρωσε» καὶ τὸ πρῶτο εἰκονοστάσι. Δὲν ἀποκλείεται νὰ δοῦμε κι ἄλλα ἀργότερα, ἀφοῦ κάτι τέτοιο συνηθίζεται στοὺς δρό- μους τῆς χώρας μας, μὲ ἀποτέλεσμα τὰ εἰκονοστάσια νὰ συναγωνίζωνται σὲ ἀριθμὸ τὶς πινακίδες τῆς Τροχαίας καὶ νὰ ἀποτελοῦν συνάμα ἀντιαισθητικὸ καὶ θλιβερὸ φαινόμενο. Ἴσως δοῦμε ἐκεῖ ψηλὰ καὶ κάποιους τσιμεντένιους μεγαλόσταυρους σὲ δεσπόζουσες θέσεις, ὥστε νὰ φαίνωνται ἀπὸ μακριὰ καὶ νὰ θυμίζουν στὸν κάθε ἐπι- ‣ ΔΑΥΛΟΣ 316, Σεπτέμβριος 2008  22377