ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
316ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2008
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Μια «εκ του σύνεγγυς» τηλεόραση πριν από είκοσι δύο αιώνες — ΡΕΤΟΥΛΑ, ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Κείμενο φύλλου
ΜΙΑ «ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΝΕΓΓΥΣ»
ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΙΚΟΣΙ ΔΥΟ ΑΙΩΝΕΣ!
Τὸ αὐτόματο θέατρο
τοῦ Ἥρωνος τοῦ Ἀλεξανδρέως
«Φθά σα με ψη λά- ποι ός τὸ ἀμ φι σβη τεῖ- ἀλ λὰ στε κό μα στε ἐ δῶ, για τὶ πα τᾶ με
πά νω στὶς πλά τες ἀ μέ τρη των γε νε ῶν προ γό νων καὶ πά νω ἀ π’ ὅ λα στὶς πλάτες
τῶν Ἑλ λή νων δι α νο η τῶν καὶ τε χνι τῶν, ποὺ τοὺς θε οὺς ἐ λά τρευ αν.»
(Hermann Diels, Ἀρ χαί α Τε χνο λο γί α, Ἑ πτὰ Δι α λέ ξεις 1920-1924, OsnabrucK
1965, Πρό λο γος στὴν πρώ τη ἔκ δο ση,1914.)
ση με ρι νὴ προ ηγ μέ νη Τε χνο λο γί α δὲν εἶ ναι
πα ρὰ ἡ θυ γα τέ ρα τῆς ἀρ χαί ας ἑλ λη νι κῆς
Τε χνο λο γί ας, ἀλ λὰ αὐ τὸ ἀ πο σι ω πᾶ ται
συ στη μα τι κὰ στὴν χώ ρα μας, μὲ σκο πὸ
νὰ ἀ πο κο ποῦν οἱ μα θη τὲς καὶ οἱ φοι τητὲς
ἀ πὸ τὴν κλασι κὴ καὶ τε χνι κή μας Παι δεί α, ἐ νῷ οἱ
ἐ ξου σια στὲς δι ο χε τεύ ουν, ἀλ λοι ώ νουν τὴν Ἑλ λη νι κὴ
Παι δεί α καὶ «κα πελ λώ νουν» θρη σκευ τι κὰ κά θε ἔν νοι α,
ἀρ χὴ ἢ φι λο σο φί α. Κά ποι οι ἀ κού ρα στοι ὅ μως κα θη γητές,
τι μῶν τας τὴν πα νε πι στη μια κή τους ἕ δρα, ἀ γω νί ζονται
ἀ θό ρυ βα, γιὰ νὰ με τα δώ σουν τὴν αὐ θεν τι κὴ γνώ ση
στοὺς νέ ους φοι τη τές, ἀ νοί γον τάς τους ὁ ρί ζον τες, ὥ στε
νὰ ἀ πο κτή σουν σφαι ρι κὴ γνώ ση.
Ὁ κ. Δ. Καλ λι γε ρό που λος, μη χα νο λό γος-ἠ λε κτρο λό γος
τοῦ Ε.Μ.Π., δρ Τε χνι κῶν Ἐ πι στη μῶν στὸν Αὐ τό μα το
Ἔ λεγ χο καὶ κα θη γη τὴς τῶν ΤΕΙ Πει ραι ᾶ, ὅ που δι δάσκει
καὶ τὴν Ἱ στο ρί α τῆς ἀρ χαί ας ἑλ λη νι κῆς Τε χνο λογί
ας, εἶ ναι ὁ πρῶ τος ποὺ με τὰ ἀ πὸ 20 αἰ ῶ νες με τέ φρα σε τὸ ση μαν τι κώ τα το βι βλί ο
τοῦ Ἥ ρω νος τοῦ Ἀ λε ξαν δρέ ως «Αὐ το μα το ποι η τι κή» καί, ἐ κτὸς τῆς με γά λης αὐ τῆς
προ σφο ρᾶς, ποὺ ἔ κα νε πρὸς στὴν νε ο λαί α, ἀ φι έ ρω σε καὶ τὸ βι βλί ο του στοὺς νέ ους,
«ποὺ τὴν ἀρ χαί α ἑλ λη νι κὴ Τε χνο λο γί α δὲν γνώ ρι σαν, δὲν σπού δα σαν, δὲν δι δά χτηκαν».
Ἐ πί σης εἶ ναι ὁ συγ γρα φέ ας ἑ νὸς ἄλ λου ση μαν τι κοῦ βι βλί ου, τῆς «Ἱ στο ρί ας
τῆς Τε χνο λο γί ας καὶ τῶν Αὐ το μά των». Δέ χτη κε νὰ μᾶς μι λή σῃ γιὰ τὰ θέ μα τα αὐ τά,
στὰ ὁ ποῖ α ἔ χει ἀ φι ε ρώ σει πο λὺ μό χθο καὶ πο λὺ χρό νο.
ΔΑΥΛΟΣ 316, Σεπτέμβριος 2008 22381