ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Μεταφυσικὸς δωδεκαθεϊσμὸς Κατὰ τὴ διάρκεια θερινῆς νυκτερινῆς δωδεκαθεϊστικῆς τελετῆς μὲ χλαμυδοφό- ρους στὸν Ὄλυμπο ἄρχισε νὰ πνέῃ ἕνας δυνατὸς ζεστὸς ἀέρας προκαλῶντας μία «βροχή» ἀπὸ πευκοβελόνες. «Ἡ πλειοψηφία θεώρησε τὸ συμβὰν κακὸ οἰωνό. Ἀπὸ τὴν ἄλ- λη ἀκούστηκε καὶ τὸ ὅτι ὁ ἀέρας ἦταν πλήρως συγχρονισμένος μὲ τὸ δρώμε- νο. Ὅλοι οἱ παρευρισκόμενοι, ὄχι μό- νο οἱ δωδεκαθεοῦσοι, ἄρχισαν νὰ μι- λᾶνε γιὰ διοσημία. Γενικὰ μετὰ τὸ τέ- λος τῶν δρώμενων ὅλοι μιλοῦσαν γιὰ τὸν καυτὸ ἀέρα, μερικοὶ περιγράφον- τας τὴν κατάστασή τους ὡς “μεταφυσι- κὸ σόκ”.» (Ἡ φωτογραφία καὶ τὸ σχό- λιο προέρχονται ἀπὸ τὶς ἐκτενεῖς δια- δικτυακὲς συζητήσεις, ποὺ ἐπακολούθησαν.) Γ.Λ. Ἰντιάνα Τζόουνς Αὐτὰ σερβίρουν στὸν νεόπλουτο καὶ ἀνενημέρωτο κόσμο τῆς ἀμερικάνικης κουλτού- ρας ἐπιλεγμένοι σκηνοθέτες καὶ προπαγάνδα τοῦ Χόλλυγουντ, ὅπου ἀπὸ πίσω ὁ ἁπαν- ταχοῦ παρὼν Γιαχβὲ κατευθύνει: Σὲ Ψυχροπολεμικὴ Ἐποχὴ ἕνας... ἀρχαιολόγος ἀναλαμ- βάνει νὰ σώσῃ ἕνα κρυμμένο μυστικὸ τοῦ Ἀρχαίου Κόσμου (ὅλου, πλὴν τῆς Ἑλληνικῆς Ἀρχαιότητας, ποὺ λυσσασμένα ἀγνοοῦν) καὶ ὅλα αὐτὰ (;) μέσα σὲ ἕνα κρυστάλλινο κρα- νίο. Ὅσο γιὰ τὸ κρύσταλλο ὑπάρχει ἄφθονο ἀπὸ τὰ ἐργοστάσια «Κόστα Μπόντα» καὶ «Μουράνο», ὅπου καπιταλιστικὰ σαλόνια πλούτου ἐπιδεικνύουν τὸ γοῦστο τῆς ἀγνοί- ας, ὅταν ἕνας κρατῆρας τοῦ Εὐφρονίου θὰ τοὺς ἐπεσήμαινε, ὅτι πρωτίστως ἡ Τέχνη με- ταμορφώνει καὶ τὸν ἀρχέγονο πηλὸ ἀκόμα σὲ ἀριστούργημα. Ἀγωνίζονται στὰ ἐργοστά- σια αὐτὰ τῶν κρυστάλλων φυσῶντας μὲ ἀέρα, γιὰ νὰ δώσουν σχήματα, πόσο... ἀποκα- λυπτικό! Ἡ κεφαλὴ τοῦ Ἀπόλλωνα καὶ μιᾶς Καρυάτιδας ἔχουν τὸ ἀνυπέρβλητο μυστικὸ τῆς μεγάλης Τέχνης, ποὺ ὁ πολιτισμός τους τὸ κάνει διαφανὲς γιὰ τοὺς μύστες, ὅπου, κοι- νὸ πλέον, δίνει τὴ μέθεξη, ἀποκαλύπτοντας. Εἶναι βέβαιο, ὅτι οἱ παράγοντες τῆς διαφημισμένης αὐτῆς κινηματογραφικῆς ταινίας οὔτε κἂν ὑποπτεύονται τὰ πιὸ πάνω, διότι μὲ τὸ ἐγγενὲς ἀγγλοσαξωνικὸ μυστήριο κρύ- βουν τὸ τίποτε καὶ μὲ τὸν ρομαντισμὸ τὸ μπλοκαρισμένο συναίσθημα τοῦ Ἑβραιοχρι- στιανισμοῦ. Π.Γ. Μοναστηριακὴ σοφία Στὰ Θρησκευτικὰ δὲν διδάσκονται ἁπλᾶ ἀναχρονιστικὲς ἀντιεπιστημονικὲς θεωρίες, ὅπως τῆς κτίσης τοῦ κόσμου ἀπὸ τὸν Γιαχβὲ τὴν στ΄ χιλιετία π.Χ., τοῦ Δημιουργισμοῦ κ.ἄ. (βλ. «Ἀπὸ τὴν «Τορά» στὸ «Ὁλοκαύτωμα». Ἀνιστόρητη καὶ ἀντιεπιστημονικὴ προ- παγάνδα στὸ βιβλίο τῶν Θρησκευτικῶν τοῦ Γυμνασίου», «Δ», τ. 311), ἀλλὰ προπαγαν- ‣