Ç ΔΙΑΛΥΣΗ ΜΙΑΣ ΜΑΖΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗΣ ί νὰ κά νῃ ὁ κα η μέ νος ὁ Ρω μη ός, γιὰ νὰ νι ώ σῃ ἐ πι τέ λους ἐ θνι κὰ ὑ πε ρή φα νος; Στὸ ἐ σω τε ρι κὸ τὸν ἔ χει τσα κί σει ἡ παν τε λὴς ἔλ λει ψη αἰ σι ό δο ξης προ ο πτι κῆς ὡς πρὸς τὸ βι ο τι κὸ ἐ πί πε δο, τὸ ὁ ποῖ ο ὁ λο έ να κα ταρ ρα κώ νεται. Στὸ ἐ ξω τε ρι κὸ ἡ ἀ ξι ο πι στί α τῆς χώ ρας ἐ λά χι στα ἀ πέ χει ἀ πὸ τὸν δι ε θνῆ πε ρί γε λω, ἀ φοῦ, ὡς γνω στόν, βο ᾷ ὁ πλα νή της γιὰ τὸ ὅ τι ἡ Ἑλ λά δα κα τέ χει ἐ πά ξια τὸ Παγ κό σμιο Πρω τά θλη μα Δι α φθο ρᾶς. Ἡ δὲ πα τρο πα ρά δο τη ἐ πί κλη ση τοῦ προ γο νι κοῦ κλέ ους ἀ πὸ τὸν Ρω μη ὸ κά νει τὴ σύγ κρι ση με τα ξὺ τοῦ πα ρελ θόν τος καὶ τοῦ πα ρόν τος του ἀ κό μα πιὸ θλι βε ρή: μιὰ φε ου δαρ χού με νη οἰ κο νο μί α καὶ μί α βυ ζαν τι νὴ κοι νω νί α μὲ ἕ να ψευ δο εκ συγχρο νι σμέ νο ἐ πί χρι σμα. Μό νο μί α δι έ ξο δος ἀ πέ μει νε γιὰ τὸν Ρω μη ό, ὥ στε νὰ νι ώ σῃ ἐ θνι κὰ ὑ πε ρή φανος: ἡ ἐ θνι κὴ πο δο σφαι ρι κὴ ὁ μά δα. Ἐ κεῖ ἔ χει ἐ να πο θέ σει –μὲ ἕ ναν με τα φυ σι κὸ τρό πο– ὅ λη τὴν ἀ πω λε σθεῖ σα ἀ ξι ο πρέ πεια, ποὺ δὲν ἔ χει τὰ κό τσια νὰ δι εκ δική σῃ, ὅ λα τὰ εὐ χο λό για, ποὺ δὲν «πιά νουν», ὅ λες τὶς χρι στι α νο θρεμ μέ νες ἐλ πίδες, ὅ τι τὰ πράγ μα τα κά πο τε θὰ φτειά ξουν (φυ σι κὰ ὡς διὰ μα γεί ας καὶ μὲ τὴν βο ή θεια τοῦ …Θε οῦ), νὰ νι ώ σῃ ὅ τι εἶ ναι ἐ πι τέ λους κά ποι ος, ὄ χι ἕ νας πα θη τι κὸς καρ πα ζο ει σπρά κτο ρας. Μὲ τὴν ἐμ μο νή του στὴν ἐ θνι κὴ ὁ μά δα πο δο σφαί ρου ἀ να πα ρά γει ὁ Ρω μη ὸς μιὰ γνώ ρι μη εἰ κό να τῆς Νε ο ελ λά δας: τὸν τύ πο ποὺ χρω στά ει παν τοῦ, ἀλ λὰ –ὅ λα κι ὅ λα!- ἔ χει… αὐ το κί νη το! Ἔ τσι ἀ κρι βῶς εἶ ναι αὐ τὴ ἡ πο δο σφαι ρι κὴ ὁ μά δα: μιὰ «μό στρα» γιὰ ἐ πί δει ξη καὶ γιὰ νὰ ξε χνι έ ται ἡ κα κο μοι ριά. Ἕ να ψυ χι κὸ ἀ να βο λι κὸ («ντό πα»), γιὰ νὰ αἰ σθά νων ται σπου δαῖ οι οἱ ἀ σή μαν τοι κολ λῆ γοι, ἐ κτο νώ νον τας τὴν μει ο νε ξί α τους ὡς δῆ θεν «ἐ θνι κὴ ὑ πε ρη φά νεια», ποὺ τρέ χει ἀ πὸ τὰ μπατ ζά κια. Δὲν κρύ βω ὅ τι χά ρη κα, ποὺ αὐ τὸ τὸ φαν τα σια κὸ ψυ χι κὸ ἀ πο κούμ πι τοῦ Ρω μη οῦ ὑ πέ στη τέ τοι ον δι α συρ μὸ στὸ Εὐ ρω πα ϊ κὸ Πο δο σφαι ρι κὸ Πρω τά θλημα (γνω στὸ καὶ ὡς Euro 2008). Εἴ θε νὰ κλεί σουν σι γά-σι γὰ ὅ λες οἱ βαλ βῖ δες ἀ πο συμ φό ρη σης τῆς κοι νω νι κῆς «χύ τρας», μή πως καὶ τι να χτῇ καμ μιὰ φο ρὰ μὲ δύ να μη τὸ κα πά κι…. (Πε ρισ σό τε ρα γιὰ πο δο σφαι ρι στές, ὀ πα δοὺς καὶ θε οὺς βλέ πετε: «Ὁ Ὀ παδὸς τῆς ὁ μά δας καὶ ὁ πι στὸς τῆς Θρη σκεί ας», «Δ», τ. 281, «Πο δό σφαι ρο καὶ Θρη σκεί α», τ. 299 καὶ «Ἡ ση με ρι νὴ Propaganda fide καὶ οἱ Βρα ζι λιά νοι ἀ θλη τὲς τοῦ Χρι στοῦ», τ. 314.) Θε ό δω ρος Α. Λαμ πρό που λος ΔΑΥΛΟΣ 316, Σεπτέμβριος 2008  22445