Ï «ΚΑΘΑΙΡΕΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ» ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΜΑΣ Ὁ βί ος τοῦ ἁ γί ου Γε ωρ γί ου καὶ ὁ με σαί ω νας στὶς Ἔ νο πλες Δυ νά μεις ὸν ἅ γιο Γε ώρ γιο εἶ χε κά νει κομ μα τά κια βα σα νί ζον τάς τον ὁ «σα τα νό πλη κτος» Δι ο κλη τια νός, ἀλ λὰ ἄγ γε λος Κυ ρί ου τὸν ξανα συ ναρ μο λό γη σε. Στὴ συ νέ χεια ὁ ἅ γιος ἀ νά στη σε ἕ ναν πρὸ πολ λοῦ πε θα μέ νο, ὁ ὁ ποῖ ος ὡ μο λό γη σε πὼς και γό ταν στὶς φωτι ές, ἐ πει δὴ δὲν ἦ ταν χρι στια νός, κα θὼς καὶ ἕ να νε κρὸ βό δι, γιὰ νὰ ὀρ γώ νῃ ἕ νας πρώ ην εἰ δω λο λά τρης. Τέ λος, ἀ φοῦ συ νω μί λη σε μὲ ἄ γαλμα τοῦ Ἀ πόλ λω να, τὸ γκρέ μι σε, ὅ πως καὶ πολ λὰ ἄλ λα ἑλ λη νι κὰ ἀ γάλ μα τα. Τὶς πα ρα πά νω πε ρι γρα φὲς δὲν τὶς δι α βά ζου με σὲ κά ποι ο χρι στι α νι κὸ φυλ λά διο, ἀλ λὰ στὴν ἐ πί ση μη ἱ στο σε λί δα τοῦ Γε νι κοῦ Ἐ πι τε λεί ου Στρα τοῦ (Γ.Ε.Σ.) ποὺ ἔ χει ἀ να κη ρύ ξει τὸν ἅ γιο Γε ώρ γιο προ στά τη τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Στρα τοῦ (πλὴν Πυ ρο βο λι κοῦ.) Ὁ ἅγιος Γεώργιος ὑ μνεῖ ται στὶς ἐκ κλη σί ες ὡς ὁ «κα θαι ρέ της τῶν Ἑλ λήνων. Τὸ Συ να ξά ρι τοῦ κα λοῦ στρα τι ώ τη πὸ τὴν ἱ στο σε λί δα τοῦ Γ.Ε.Σ. (http://www.army.gr/history-AgGewrgiosarticles.php) δι α βά ζου με: «Ἐ κεί νους τοὺς χρό νους ὁ σα τα νό πλη κτος βα σι λιᾶς Δι ο κλη τια νός, γε μᾶ τος ἀ πὸ θαυ μα σμὸ πρὸς τοὺς θε οὺς τῶν εἰ δώ λων, εἶ χε βγά λει αὐ στη ρὲς δι α τα γὲς πρὸς τοὺς ὑ πη κό ους του... Ὁ ἅ γιος Γε ώρ γιος μπρο στὰ στὸν αὐ το κρά το ρα καὶ τοὺς ἀ ξι ω μα τού χους του γκρε μί ζει τὰ πλα νε μέ να κι ἀ δύ να μα εἴ δω λα τῶν θε ῶν πε ρι γε λῶν τας ὅ λους τοὺς εἰ δω λο λά τρες, ποὺ πι στεύ ουν στὰ ἄ ψυ χα ἀ γάλ μα τα τῶν ψεύ τι κων αὐ τῶν θε ῶν... » Τὸν δέ νουν γυ μνὸ σὲ ἕ ναν τρο χό, ὁ ὁ ποῖ ος εἶ χε γύ ρω του μπηγ μέ να μα χαί ρια κο φτε ρά, καὶ τὸν κα τρα κυ λοῦν σ’ ἕ ναν κα τή φο ρο. Κι ἐ νῷ τὸ σῶ μα τοῦ ἁ γί ου κατα μα τώ θη κε καὶ κα τα τε μα χί στη κε, ἄγ γε λος Κυ ρί ου στὴ στιγ μὴ συ ναρ μο λό γη σε τὰ κομ μά τια του, καὶ πα ρου σι ά στη κε πά λι ὁ ἅ γιος γε ρός, ὅ πως πρῶ τα... Τὸν βά ζουν μέ σα σὲ ἀ σβέ στη ποὺ ἔ βρα ζε, κι ἐ κεῖ νος μέ νει ἀ νέ πα φος... Πα ραγ γέλ νουν ἕ να ζευγά ρι σι δε ρέ νια ὑ πο δή μα τα μὲ καρ φιὰ ἀ πὸ μέ σα, κοκ κι νι σμέ να στὴν φω τιά... (σ.σ. κ.τλ. κ.τ.λ.). » Λέ γει λοι πὸν στὸν ἅ γιο Γε ώρ γιο (κά ποι ος Μα γνέν τιος) ν’ ἀ να στή σῃ, ἂν εἶ ναι