ΑΠΟ ΤΟΝ ê. ΠΟΥΤΙΝ ΣΤΟ ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ… ΣΤΗ ΖΗΜΕΝΣ [– Ἀ πὸ πό τε «λα δώ νει» ἡ «Ζῆ μενς» ἀλ λὰ καὶ ἄλ λοι οἰ κο νο μι κοὶ κο λοσ σοὶ τοὺς Ἕλ λη νες πο λι τι κούς; – Ἐδῶ καὶ δε κα ε τί ες, ἀ παν τοῦν οἱ ἴδιοι. – Δω ρο δο κοῦν μό νο Ἕλ λη νες ἢ καὶ συ να δέλ φους τους σὲ ξέ νες χῶ ρες; – Σὲ δε κά δες χῶ ρες, ἀ παν τᾷ ἡ ἴ δια ἡ «Ζῆ μενς». – Για τί τὸ δι α χρο νι κὸ αὐ τὸ σκάν δα λο «ξέ σπα σε» σή με ρα μὲ πρω το βου λί α τῆς Γερμα νί ας καὶ συμ με το χὴ τῶν ΗΠΑ καὶ ὄ χι π.χ. τὸ 2000; (Κα νεὶς δὲν ἀ παν τᾷ.) – Για τί δὲν συγ κλο νί ζον ται τὰ πο λι τι κὰ συ στή μα τα τῶν ἄλ λων χω ρῶν, ποὺ οἱ πολι τι κοί τους λα δώ νον ταν ἀ πὸ τὴ «Ζῆ μενς» κ.λπ.; (Κα νεὶς δὲν ἀ παν τᾷ.) Τὰ δια υγῶς λο γι κὰ αὐ τὰ ἐ ρω τή μα τα πι στεύ ο με ὅ τι εἶ χαν ἀ παν τη θῆ σὲ βά θος σὲ κεί με νο, ποὺ δη μο σι εύ σα με στὸ τεῦ χος Μαρ τί ου, ὅ που, πί σω ἀ πὸ τὰ ἐ πι φα νεια κὰ συμ πτώ μα τα τῶν δει νῶν ποὺ ζοῦ με σή με ρα στὴν Ἑλ λά δα, ἔ γι νε προ σπά θεια νὰ δια γνω σθῇ ἡ πραγ μα τι κὴ αἰ τί α τῆς τρέ χου σας κα τάρ ρευ σης καὶ ἀ πο σύν θε σης. Ἀ να δημο σι εύ ο με κατὰ λέξιν τὸ κεί με νο αὐ τὸ σὰν βο ή θη μα γιὰ τοὺς νε ώ τε ρους ἀ να γνῶστες μας, γιὰ νὰ κα τα νο ή σουν τὰ συμ βαί νον τα σή με ρα γύ ρω μας._Δ.Ι.Λ.] ΤΟ ΠΑΛΙΟ «ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ» ΚΑΙ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΔΕΙΝΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ί συμ βαί νει στὴν Ἑλλάδα σήμερα; Ἀπὸ τότε ποὺ ἐ ξε λί χθη κε ἡ Ρωσ σί α ὡς ἑ νια ία καὶ ἰ σχυ ρὴ πο λιτι κὴ ὀν τό τη τα, πρὶν ἀ πὸ 500 χρό νια πε ρί που, μιὰ γε ω πο λι τι κὴ διελ κυ στίν δα ἄρ χι σε νὰ παί ζε ται στὴν «κα θ’ ἡ μᾶς Ἀ να το λή», δη λαδὴ στὸν γε ω γρα φι κὸ χῶ ρο Βαλ κα νι κή-Μι κρὰ Ἀ σί α, ἀ νε ξάρ τη τα πρὸς τὴν ἑ κά στο τε κρα τι κὴ σύν θε σή της. Εἴ τε ὑ πῆρ χε ἡ Ὀ θω μα νι κὴ Αὐ το κρα τορί α εἴ τε τὰ κρά τη ποὺ προ έ κυ ψαν ἀ πὸ τὴ δι ά λυ σή της (Τουρ κί α, Ἑλ λά δα, Βουλγα ρί α, Ρου μα νί α, πρώ ην Γι ουγ κοσ λα βί α, Ἀλ βα νί α), ἡ Ρωσ σί α προ σπα θοῦ σε νὰ φέ ρῃ κά τω ἀ πὸ τὴν ἐ πιρ ρο ή της τὴν πε ρι ο χὴ αὐ τή, ἐ νῷ ἡ Δύ ση (Εὐ ρω πα ϊ κὲς Δυνά μεις καὶ με τὰ τὸν Β΄ Παγ κό σμιο Πό λε μο καὶ οἱ Η.Π.Α.) προ σπα θοῦ σε νὰ τὴν κρατήσῃ γιὰ λο γα ρια σμό της. Ἄ πει ρα πο λι τι κὰ καὶ στρα τι ω τι κὰ γε γο νό τα ἔ χουν ἀ πορ ρεύ σει ἀ πὸ τὴ δι α μά χη αὐ τὴ (Ρωσ σο τουρ κι κοὶ Πό λε μοι –ὅ σο χρο νι κὸ δι άστη μα οἱ Ὀ θω μα νοὶ ἦ ταν ἰ σχυ ροί– καὶ στὴ συ νέ χεια Σερ βι κὴ καὶ Ἑλ λη νι κὴ Ἐ πανά στα ση ὡς ἀρ χὴ τῆς δι ά λυ σης τῆς Ὀ θω μα νι κῆς Αὐ το κρα το ρί ας –ὅ ταν ἡ Ὑ ψη λὴ Πύ λη εἶ χε πα ρα κμά σει καὶ δὲν ἦ ταν ἱ κα νὴ νὰ συγ κρα τή σῃ τοὺς Ρώσ σους– Βαλ‣ ΔΑΥΛΟΣ 316, Σεπτέμβριος 2008  22457