ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Τὰ οἰκονομικὰ προνόμια τῆς Θεοκρατίας Ἀξιότιμε κ. Λάμπρου καὶ ἐκλεκτοὶ συνεργάσιαία περιουσία;  Τὸ Ἅγιο Ὄρος εἶναι ξεχωριστὸ κράτος; τες σας, Ἀπὸ τὴν μακρυνὴ καὶ χειμωνιάτικη ΑὐστραἜχει τίτλους ἰδιοκτησίας; Αὐτὰ τὰ ἀμέτρητα λία παρακαλῶ δεχθῆτε τοὺς ἐγκάρδιους χαιρεἐξωκκλήσια, ἐκκλησάκια, μοναστήρια θὰ δηλωτισμούς μου καὶ ἐπιτρέψτε μου γιὰ μία ἀκόμη θοῦν στὸ ἐθνικὸ κτηματολόγιο;  Ὑπάρχει ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἀστέγων φορὰ νὰ σᾶς συγχαρῶ ὅλους σας γιὰ τὸ ἀνεκτίμητο ἔργο σας, τὸν «Δαυλό», ποὺ ἡ κάθε του σεἙλλήνων. Ἡ Ἐκκλησία φέρεται ὡς ἰδιοκτήτρια λίδα εἶναι καὶ ἕνας πνευματικὸς θησαυρός. Καπολλῶν χιλιάδων στρεμμάτων γῆς, τὰ ὁποία κίζω τὸν ἑαυτό μου, ποὺ τόσα χρόνια δὲν ἔτυἐκμεταλλεύονται μία δράκα καλογήρων-ραχε νἄρθω σὲ ἐπαφὴ μαζί του. Συνεχίστε ἀκούσοφόρων. Δὲν θά ’πρεπε αὐτὰ κάποτε νὰ δωραστα τὸ σπουδαῖο ἔργο σας. Ὅταν λαμβάνω θοῦν στοὺς ἄστεγους, νὰ κτίσουν τὸ πρῶτο τὸ περιοδικό σας, νοιώθω, ὅτι εἶναι ἡμέρα μετους σπίτι;  Πρόσφατα εἴδαμε στὴν Τηλεόραση καὶ γάλης πνευματικῆς γιορτῆς. Θὰ ἤθελα, κ. Λάμπρου, τὴν ἄποψή σας γιὰ ὡρισμένες σκέψεις ἀκούσαμε τὸν πατριάρχη Βαρθολομαῖο, τὸν ποὺ πολλὲς φορὲς περνοῦν ἀπ’ τὸ μυαλό μου, ὁποῖο ἐπισκέπτονται ἁπλοῖ πολίτες Ἕλληνες καὶ συζητοῦμε συχνὰ καὶ μὲ φίλους ἐδῶ. –ποίμνιο– ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀπ’ ὅλο τὸν  Αὐτὸ τὸ διάστημα ὅλοι οἱ Ἕλληνες σπεύκόσμο, καθὼς καὶ πολιτικοὶ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. δουν νὰ δηλώσουν στὸ ἱδρυθὲν –ἐπὶ τέλους– Τὸν ἄκουσα πρόσφατα ὅπως καὶ παλαιότερα ἐθνικὸ κτηματολόγιο τὰ περιουσιακά τους στοιν’ ἀποκαλῇ τοὺς Ἕλληνες Ρωμιούς! Καὶ γεννᾶχεῖα. Εἶναι ὑποχρεωμένοι ὅλοι οἱ Ἕλληνες νὰ ται τὸ ἐρώτημα· ὁ πατριάρχης βρίσκεται ἀκόκάνουν αὐτὲς τὶς δηλώσεις; Καὶ ἡ Ἐκκλησία; μη στὴν περίοδο τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας; Ἔχει τίτλους ἰδιοκτησίας ἡ Ἐκκλησία; Ἡ μισὴ Γι’ αὐτὸν δὲν ὑπάρχουν Ἕλληνες παρὰ μόνον Ἑλλάδα εἶναι ἰδιοκτησία τῆς Ἐκκλησίας. Ἀπὸ Ρωμαῖοι;  Οἱ πολιτικοί μας πῶς ἀνέχονται νὰ ἀποκαποιόν, πότε καὶ πῶς ἀγόρασε αὐτὴ τὴν κολο- ΣΩΚΡΑΤΗΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Σὲ προηγούμενο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» ἀναλύθηκε καὶ ἀναδείχθηκε ἡ στάση τῶν χριστιανῶν καὶ κατ’ ἐπέκταση τῶν θρησκευόμενων ἀνθρώπων μπροστὰ στὸν θάνατο (σ.σ. τ. 308). Ἐπίσης καταδείχθηκε in vivo τὸ κατὰ ποσὸ πιστευτὰ εἶναι τὰ κηρύγματα περὶ μεταθανάτιας ζωῆς, ἀναστάσεως, Κόλασης, Παραδείσου κ.τ.λ., ἀκόμα καὶ σὲ αὐτοὺς ποὺ τὰ κηρύττουν. Συμπληρωματικὰ σὲ αὐτὸ τὸ ζήτημα θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω τὴν συμπεριφορὰ τοῦ Ἰησοῦ στὸν κῆπο τῆς Γεσθημανῆς, ὅταν ὁ, ὑποτίθεται, σωτὴρ τῆς ἀνθρωπότητας καὶ ἔχων πλήρη ἐπίγνωση τοῦ ἔργου, γιὰ τὸ ὁποῖο στάλθηκε στὴν Γῆ ἀπὸ τὸν πατέρα του Γιαχβέ, βρισκόταν σὲ κατάσταση πανικοῦ καὶ φόβου, ἐνῷ «καταλυπημένη ἦταν ἡ ψυχή του μέχρι σημείου, ποὺ κινδύνευε νὰ πεθάνῃ ἀπὸ τὴν λύπη», καὶ παρακαλοῦσε τὸν Γιαχβὲ νὰ ἀπομακρύνῃ ἀπὸ αὐτὸν «τὸ ποτήριον αὐτὸ τοῦ θανάτου», ἐνῷ ὁ «ἱδρῶτας του ἔγινε ἄφθονος καὶ πηκτὸς σὰν κομμάτια πηγμένου αἵματος, ποὺ πίπτουν εἰς ‣ ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008  22465