ΟΙ ΔΥΟ ΓΑΜΟΙ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΜΕ ΑΝΔΡΕΣ Πῶς ὁ Βα σί λει ος Α΄ νυμ φεύ τη κε τὸν ἡ γού με νο Νι κό λα ο καὶ τὸν γυιὸ τῆς πλούσιας χήρας «Ὁ Βα σί λει ος Α΄ ὁ Μα κε δὼν προ ή χθη ἀ πὸ εὐ τε λοῦς ὑ πη ρέ του ἑ νὸς τῶν με γι στά νων τῆς Κων σταν τι νου πό λε ως εἰς τὸ πε ρί βλε πτον ἀ ξί ω μα τοῦ μο νάρ χου τῆς Ἀ να το λῆς. Ἵ να ἀ ξι ω θῇ τοια ύτης με τα βο λῆς τῆς ἑ αυ τοῦ τύ χης, οὐ δὲν μέ γα ἢ ἁ πλῶς γεν ναῖ ον ἔ πρα ξεν· ἀ π’ ἐ ναν τί ας δὲν ἀ νέ βη τὰς κυ ρι ω τέ ρας τῆς κλί μα κος ἐ κεί νης βαθ μί δας εἰ μὴ διὰ πο λυ ει δῶς αἰσχροῦ ἐ ξευ τε λι σμοῦ καὶ διὰ κα κουρ γί ας δει νῆς.» (Κ. Πα παρ ρη γό που λου, «Ἱ στο ρί α τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Ἔ θνους», τ. 5, κεφ. Β΄.) πρῶ τος γά μος με τα ξὺ ἀν δρῶν δὲν ἔ γι νε πρὸ μηνῶν στὴν Τῆ λο, ἀλ λά, σύμ φω να μὲ πλεῖ στες ἱ στορι κὲς μαρ τυ ρί ες, τὸν θ΄ αἰ. μ.Χ. στὴν Κων σταντι νού πο λη. Ἕ νας ἄ ξε στος ἱπ πο κό μος, φτω χὸς κι ἀ γράμ μα τος χω ριά της, ἀλ λὰ ὄ μορ φος καὶ μὲ ὡ ραῖ α κορ μο στα σιὰ νέ ος νυμ φεύ τη κε κάποιο Νι κό λα ο, ἡ γούμε νο μο να στη ριοῦ, καὶ με ρι κὰ χρό νια ἀρ γό τε ρα ἕ ναν ἄλ λο ἄν δρα, γυιὸ πλού σιας χή ρας, τὸν Ἰ ω άν νη. Μέ σῳ αὐ τῶν τῶν γά μων ἀ πέ κτη σε δι α συν δέ σεις στὴν Κων σταν τι νού πο λη καὶ σύν το μα ἔ γι νε πα ρα κοι μώ με νος τοῦ αὐ το κρά το ρα Μι χα ὴλ Γ΄. Ἀρ γό τε ρα, μέ σα σὲ ἕ να λου τρὸ αἵ μα τος καὶ ὀρ γί ων, κα τά φε ρε νὰ κα τα κτή σῃ ὁ ἴ διος τὸ θρό νο. Πρό κει ται γιὰ τὸν Βα σί λει ο Α΄ τὸν Μα κε δό να, τὸν πρῶ το αὐ το κρά το ρα τῆς Μα κε δο νι κῆς -λε γό με νης- δυ να στεί ας. Οἱ γά μοι αὐ τοὶ τοῦ Βα σι λεί ου μὲ ἄν δρες εἶ ναι οἱ πρῶ τοι, ποὺ τε κμη ρι ώ νον ται ἀ πὸ ἱ στο ρι κὲς πη γές, δὲν εἶ ναι ὅ μως πρω τόγνω ροι στὴ χρι στι α νι κὴ πα ρά δο ση. Οἱ γά μοι με τα ξὺ ἀν δρῶν ἢ «ἑ νώ σεις» ἢ «ἀ δελ φο ποι ή σεις», ὅ πως συγ κα λυμ μέ να ἐ νί ο τε λέ γον ται, ἔ χουν πο λὺ βα θει ὲς ρί ζες στὸ Χρι στι α νι σμό, ξε κι νῶντας ἀ πὸ τὴν Βί βλο καὶ φθά νον τας μέ χρι τὶς μέ ρες μας. 22470  ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008