ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

317ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2008

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 22470
Φύλλο στό PDF
11 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Οι δύο γάμοι του αυτοκράτορα με άνδρες. Πως ο Βασίλειος Α νυμφεύτηκε τον ηγούμενο Νικόλαο και τον γυιό της πλούσιας χήρας — ΛΑΖΑΡΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ
    ἀρχή: σελ. 22470 · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 317

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΟΙ ΔΥΟ ΓΑΜΟΙ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΜΕ ΑΝΔΡΕΣ Πῶς ὁ Βασίλειος Α΄ νυμφεύτηκε τὸν ἡγούμενο Νικόλαο καὶ τὸν γυιὸ τῆς πλούσιας χήρας «Ὁ Βασίλειος Α΄ ὁ Μακεδὼν προήχθη ἀπὸ εὐτελοῦς ὑπηρέτου ἑνὸς τῶν μεγιστάνων τῆς Κωνσταντινουπόλεως εἰς τὸ περίβλεπτον ἀξίωμα τοῦ μονάρχου τῆς Ἀνατολῆς. Ἵνα ἀξιωθῇ τοιαύτης μεταβολῆς τῆς ἑαυτοῦ τύχης, οὐδὲν μέγα ἢ ἁπλῶς γενναῖον ἔπραξεν· ἀπ’ ἐναντίας δὲν ἀνέβη τὰς κυριωτέρας τῆς κλίμακος ἐκείνης βαθμίδας εἰ μὴ διὰ πολυειδῶς αἰ- σχροῦ ἐξευτελισμοῦ καὶ διὰ κακουργίας δεινῆς.» (Κ. Παπαρρηγόπουλου, «Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους», τ. 5, κεφ. Β΄.) πρῶτος γάμος μεταξὺ ἀνδρῶν δὲν ἔγινε πρὸ μη- νῶν στὴν Τῆλο, ἀλλά, σύμφωνα μὲ πλεῖστες ἱστο- ρικὲς μαρτυρίες, τὸν θ΄ αἰ. μ.Χ. στὴν Κωνσταν- τινούπολη. Ἕνας ἄξεστος ἱπποκόμος, φτωχὸς κι ἀγράμματος χωριάτης, ἀλλὰ ὄμορφος καὶ μὲ ὡραῖα κορμοστασιὰ νέος νυμφεύτηκε κάποιο Νικόλαο, ἡγού- μενο μοναστηριοῦ, καὶ μερικὰ χρόνια ἀργότερα ἕναν ἄλλο ἄνδρα, γυιὸ πλούσιας χήρας, τὸν Ἰωάννη. Μέσῳ αὐτῶν τῶν γάμων ἀπέκτησε διασυνδέσεις στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ σύντομα ἔγινε παρακοιμώμενος τοῦ αὐτοκράτορα Μιχαὴλ Γ΄. Ἀργότερα, μέσα σὲ ἕνα λουτρὸ αἵματος καὶ ὀργίων, κατάφερε νὰ κατακτήσῃ ὁ ἴδιος τὸ θρόνο. Πρόκειται γιὰ τὸν Βασίλειο Α΄ τὸν Μακεδόνα, τὸν πρῶτο αὐτοκράτορα τῆς Μακεδονικῆς -λεγόμενης- δυναστείας. Οἱ γάμοι αὐτοὶ τοῦ Βασιλείου μὲ ἄνδρες εἶναι οἱ πρῶτοι, ποὺ τεκμηριώνονται ἀπὸ ἱστορικὲς πηγές, δὲν εἶναι ὅμως πρωτό- γνωροι στὴ χριστιανικὴ παράδοση. Οἱ γάμοι μεταξὺ ἀνδρῶν ἢ «ἑνώσεις» ἢ «ἀδελφοποιήσεις», ὅπως συγκαλυμμένα ἐνίοτε λέγονται, ἔχουν πολὺ βαθειὲς ρίζες στὸ Χριστιανισμό, ξεκινῶν- τας ἀπὸ τὴν Βίβλο καὶ φθάνοντας μέχρι τὶς μέρες μας. 22470  ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008
← καθαρισμένο κείμενο