ΚΥΚΛΑΔΙΚΑ ΕΙΔΩΛΙΑ ΚΑΙ ΗΛΙΟΣΠΗΛΙΕΣ Πα νάρ χαι οι ἀ κρι βέ στα τοι ὑ πο λο γι σμοὶ ἰ ση με ρι ῶν, τρο πῶν, ἐ πο χῶν, χρό νου κ.τ.λ. στὴ Σύ ρο, ἐ πι στη μο νι κοῦ κέν τρου τοῦ Κυ κλα δι κοῦ Πο λι τι σμοῦ ρό σφα τη ἔ ρευ να τοῦ Ε.Μ.Π. ἔ δει ξε, ὅ τι αὐ τό, ποὺ ἐ δῶ καὶ πολ λὲς δε κα ε τί ες χρη σι μο ποι οῦν οἱ χω ρι κοὶ γιὰ τὴν ἄν τλη ση νε ροῦ στὴν πε ρι ο χὴ Σὰ Μι χά λη τῆς Σύ ρου, δὲν εἶ ναι πη γά δι. Πρό κει ται γιὰ τε λειο τά τη πα νάρ χαι α κα τα σκευ ή, ἕ να ἡ λιακὸ πα ρα τη ρη τή ριο, στὸ ὁ ποῖ ο ὑ πο λο γί ζε ται ἡ φαι νο μέ νη κί νη ση τοῦ Ἥ λιου κα θ’ ὅ λο τὸ ἔ τος, καὶ ση μα το δο τοῦν ται μὲ ἀ κρί βεια οἱ ἐ πο χές, οἱ ἰ ση με ρί ες, οἱ τρο πὲς κ.τ.λ. Τὸ «Ἡ λι ο τρό πιο τοῦ Φε ρε κύ δη», ὅ πως ὠ νο μά σθη κε (στὸ Σῦ ρο φι λό σο φο ἀ πο δί δε ται ἡ κα τα σκευ ὴ ἢ ἡ τε λει ο ποί η ση μέ ρους τοῦ ἔρ γου), ἀ πο τε λεῖ ἕ ναν ἀ κό μη κρί κο τῆς μα κρᾶς «ἁ λυ σί δας» τῆς ἀρ χαί ας συ ρια νῆς ἐ πι στη μονι κῆς πα ρά δο σης, ὅ πως πε ρι γρά φε ται σὲ μυ θο λο γι κὲς καὶ ἱ στο ρι κὲς πη γὲς καὶ δι α σώ ζε ται ἀ πο τυ πω μέ νη σὲ βρα χο γρα φί ες, ἀλ λὰ καὶ στὰ κυ κλα δι κὰ εἰδώ λια, τὰ ὁ ποῖ α δὲν κα τα σκευ ά ζον ταν γιὰ λα τρευ τι κοὺς ἢ δι α κο σμη τι κοὺς ἁ πλῶς λό γους, ὅ πως νο μί ζε ται, ἀλ λὰ ἦ ταν ἀ κρι βέ στα τα φο ρη τὰ ἐ πι στη μονι κὰ ὄρ γα να, ποὺ χρη σι μο ποι οῦν ταν γιὰ τοὺς ἴ διους ὑ πο λο γι σμούς, ὅ πως καὶ τὸ Ἡ λι ο τρό πιο, μπο ροῦν δὲ νὰ χρη σι μο ποι η θοῦν ἀ κό μη καὶ σή με ρα μὲ ἄ ρι στα ἀ πο τε λέ σμα τα. Ἡ ἰ δι αι τε ρό τη τα τῆς γε ω γρα φι κῆς θέ σης τῆς Σύ ρου Σύ ρος βρί σκε ται ἀ κρι βῶς δυ τι κὰ τῆς Δή λου· τὴν πε ρι γρά φει στὴν «Ὀ δύσ σεια» ὁ πι στὸς χοι ρο βο σκὸς τοῦ Ὀ δυσ σέ α, Εὔ μαι ος (τοῦ ὁ ποίου ὁ πα τέ ρας ἦ ταν βα σι λιᾶς ἐ κεῖ) ἐ πι ση μαί νον τας, ὅ τι ἐ κεῖ τρέ πε ται ὁ Ἥ λιος: «Ὑ πάρ χει κά ποι ο νη σί, ποὺ ὀ νο μά ζε ται Συ ρί η, ἂν κά που τὸ ἄ κου σες, κα θύ περ θεν τῆς Ὀρ τυ γί ας [σ.σ. τὸ ἀρ χαῖ ο ὄ νο μα τῆς Δή λου (Στρά βων, Ι 486), ὅ που γεν νή θη κε ἡ Ἄρ τε μις, προ σο νο μα ζο μέ νη ἐξ αὐ τοῦ Ὀρ τυ γί α (Σο φο κλέ ους, «Τρα χί νιαι», 214)], ὅ που τρέ πε ται ὁ Ἥ λιος» (ο 403-404). Ὁ Ἥ λιος τρέ πε ται παν τοῦ βε βαί ως, ἀλ λὰ ὁ Ὅ μη ρος τὸ ἐ πι ση μαί νει γιὰ τὴ Σύ ρο, 22484  ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008