ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ «ΑΒΑΤΟΝ» Ç ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Οἱ σκαν δα λώ δεις φο ρο α παλ λα γὲς ἑ νὸς οἰ κο νο μι κοῦ γί γαν τα ο λὺς λό γος γί νε ται τὰ τε λευ ταῖ α χρό νια ἀλ λὰ ἰ δι αί τε ρα φέ τος γιὰ τὴν φο ρο λο γι κὴ πο λι τι κὴ τῶν κυ βερ νή σε ων στὰ ἀ κί νη τα. Ἡ ἀ νάγ κη τοῦ κρά τους γιὰ μό νι μα ἔ σο δα κα τευ θύ νει, ἀ π’ ὅ τι φαί νε ται, τοὺς κυ βερ νῶν τες στὴν μό νι μη κα θι έ ρω ση φο ρο λο γικοῦ τέ λους γιὰ ὅ λα τὰ ἀ κί νη τα. Γιὰ ὅ λα ὅ μως; Τὸ Ἑ νια ῖο Τέ λος Ἀ κι νή των (Ε.Τ.ΑΚ.) ἀ να λύ ε ται δι ε ξο δι κά, μὲ τὴν μορ φὴ ὁ δη γι ῶν, στὰ τεύ χη 708, 709 τοῦ 2008 τοῦ ἐ πί ση μου φο ρο λο γι κοῦ πε ρι ο δι κοῦ «ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ», ὅ που πα ρου σι ά ζον ται ἀ να λυ τι κὰ τὰ εἴ δη τῶν ἀ κι νή των, ποὺ ὑ πο βάλ λον ται στὸν φό ρο. Ἐ ὰν ἐ ξε τά σῃ κα νείς, πέ ρα ἀ πὸ πο λι τι κὲς πε ποι θήσεις, τὸν ρό λο τοῦ μέ τρου, πι θα νώ τα τα θὰ κα τα λή ξῃ στὸ συμ πέ ρα σμα, ὅ τι ἡ ἴ δια ἡ ὕ παρ ξη ἀλ λὰ καὶ ἡ χρή ση τοῦ ἀ κι νή του ἀ πο δί δει καὶ στὴν ὑ πό λοι πη κοινω νί α, δηλ. καὶ σὲ αὐ τοὺς ποὺ δὲν ἔ χουν τί πο τε, κά ποι α ὀ φέ λη, ποὺ ἀ πορ ρέ ουν ἀ πὸ τὴν ὀρ θο λο γι στι κὴ χρη σι μο ποί η ση τοῦ φό ρου ἀ πὸ τὸ κρά τος. Πρό κει ται δηλ. γιὰ μί α συ νει σφο ρὰ τῶν πο λι τῶν, ποὺ ἔ χουν ἀ κί νη τα, σὲ ὁ λό κλη ρη τὴν κοινω νί α. Ἑ πο μέ νως εἶ ναι ἀ πό λυ τα λο γι κό, ὅ τι ἀ πὸ τὴν συ νει σφο ρὰ ἐ ξαι ροῦν ται τὰ ἀ κί νη τα, ποὺ ἀ νή κουν στὸ κρά τος, τὰ δε σμευ μέ να ἀ πὸ τὴν ἀρ χαι ο λο γι κὴ ὑ πη ρε σί α τοῦ ΥΠΠΟ, τὰ ἀ κί νη τα ποὺ ἀ φο ροῦν δα σι κὲς ἐ κτά σεις καὶ τὰ ἀ κίνη τα ξέ νων πρε σβει ῶν μὲ τὸν ὅ ρο τῆς ἀ μοι βαι ό τη τος. Ὣς ἐ δῶ ὅ λα εἶ ναι κα τα νο η τὰ καὶ ὀρ θά. Στὸ ἄρ θρο 8 ὅ μως τοῦ Ε.Τ.ΑΚ., δηλ. στὶς ἀ παλ λα γὲς ἀ κι νή των, φαί νε ται πεν τα κά θα ρα ὁ δά κτυ λος τῆς Ὀρ θοδό ξου Χρι στι α νι κῆς Ἐκ κλη σί ας, ἡ ὁ ποί α ἔ χει ἐ πι τύ χει, μὲ τὴν ἀ νο χὴ ἢ ἀ κό μη καὶ τὴν συν δρο μὴ τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Κρά τους, τὰ ἑ ξῆς ἄ δι κα καὶ ἀ νο μο λό γη τα. Πα ρα βι ά ζον τας κα τά φω ρα τὸ σχε τι κὸ ἄρ θρο τοῦ Συν τάγ μα τος, ποὺ σα φῶς ἀ να φέ ρει, ὅ τι οἱ Ἕλ λη νες συ νει σφέ ρουν ἀ νά λο γα μὲ τὰ εἰ σο δή μα τά τους, ὁ φο ρο λο γι κὸς αὐ τὸς νό μος ἐ ξαι ρεῖ τὸν γι γάν τιο αὐ τὸν ὀρ γα νι σμό, ποὺ καὶ ὁ ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008  22497