Ç ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΩΣ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ [Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ ναυάρχου Ἀντ. Ἀντωνιάδη: «Κρεμῶντας τὴν στολή», ἔκδ. «Κάκτος», Ἀθήνα 2008.] τὰ θέματα τῆς θρησκείας τὸ ἑλληνικὸ Σύνταγμα, συγκρινόμε- νο μὲ τὰ περισσότερα εὐρωπαϊκὰ ἀλλὰ καὶ τὸ ἀμερικανικό, μοιάζει μεσαιωνικὸ κείμενο. Εἶναι τὸ μοναδικὸ Σύνταγμα, τὸ προοίμιο τοῦ ὁποίου ἀναφέρεται σὲ θρησκευτικὰ σύμ- βολα. Συνακόλουθα εἴμαστε ἡ μόνη χώρα τοῦ Δυτικοῦ Κόσμου, ποὺ ἔχουμε συνυφάνει δημόσιες τελετές, ἐθνικὲς ἐπετείους καὶ πάσης φύσεως πολιτισμικές, πολιτικὲς καὶ κοινωνικὲς ἐκδηλώσεις μὲ θρη- σκευτικὲς ἐπετείους καὶ λειτουργίες. Εἴμαστε ἀπὸ τὶς τελευταῖες εὐρωπαϊκὲς χῶρες, ποὺ καθιερώσαμε τὸν πο- λιτικὸ γάμο, ἀπαλείψαμε τὸ θρήσκευμα ἀπὸ τὶς ταυτότητες, διδάσκουμε Θρησκευτικὰ στὰ σχολεῖα, θὰ καθιερώσουμε ἐπὶ τέλους τὴν ἀποτέφρωση τῶν νεκρῶν καὶ πολλὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα, συνδυαζόμενα μὲ τὴν τελευταία θέση ποὺ κατέχουμε στὴν Παιδεία, τὴν Βιομηχανία, τὴν Ἔρευνα, τὴν Τεχνολογία καὶ τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα, μποροῦν νὰ σὲ βυθίσουν σὲ βαθειὰ μελαγχολία γιὰ τὴν κατάντια μας. Ὑπάρχει ὅμως φῶς, ἔστω κι ἂν αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκόμη πλήρως ὁρατὸ στὴν Ἑλλάδα. Ἡ εὐημερία τῶν μὴ θρησκευόμενων κοινωνιῶν ύμφωνα μὲ τὴν United Nations Human Development Report τοῦ 2005 οἱ Νορβηγία, Αὐστραλία, Καναδᾶς, Σουηδία, Ἑλβετία, Βέλγιο, Ἰαπωνία, Ὁλλανδία, Δανία καὶ Ἡνωμένο Βασίλειο συγκαταλέγονται ἀνάμεσα στὶς λιγώτερο θρησκευόμενες κοινωνίες παγκοσμίως. Συγχρόνως εἶναι καὶ οἱ ὑγιέστερες ἀπὸ πλευρᾶς μορφώσεως, κατὰ κεφαλὴν εἰσοδήμα- τος, βρεφικῆς θνησιμότητας, κοινωνικῆς ἀνάπτυξης καὶ προσδόκιμου ζωῆς. Ἀντίθε- 22538  ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008