«ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ç ΑΠΟΔΕΙΞΗ;» Ἡ ἀνατροπὴ τοῦ Φροϋδικοῦ δόγματος ἀπὸ τὴν «Ψυχολογία τοῦ Λόγου» ὸ 1953 ὁ Νε ο ϋ ορ κέ ζος ψυ χο λό γος Δρ Ἄλ μπερτ Ἔλ λις, ἐ ξετά ζον τας τὶς κρα τοῦ σες ψυ χο α να λυ τι κὲς θε ω ρί ες, ἔ θε σε τὸ ἐ ρώ τη μα, «Ποῦ εἶ ναι ἡ ἀ πό δει ξη;». Αὐ τὴ ἡ ἁ πλῆ ἐ ρώ τη ση σὲ συν δυα σμὸ μὲ τὴν ἀ πο φα σι στι κό τη τα καὶ τὴν σκλη ρὴ δουλειὰ τοῦ Ἔλ λις ἀ πέ ναν τι στὴν χλεύ η καὶ τὴν πε ρι φρό νη ση τῶν ψυ χα να λυ τῶν ση μα το δό τη σε μί α κα τα λυ τι κὴ στρο φὴ στὴν Ψυ χο λο γί α –ἡ πα ρα δο σια κὴ θε ρα πεί α με τε τρά πη ἀ πὸ μυ στη ρια κή, σχε δὸν μυ στι κιστι κή, ἐμ πει ρί α σὲ γνω στι κὴ δι α δι κα σί α, δι α δι κα σί α ἡ ὁ ποί α μπο ρεῖ νὰ με λε τη θῇ μὲ ἐ πι στη μο νι κὴ μέ θο δο. Αὐ τὴ ἡ προ σπά θεια πυ ρο δό τη σε τὴν γνω στι κὴ ἐ πα νά στα ση στὴν Ψυ χο θε ρα πεί α. Ἡ γνω στι κὴ θε ρα πεί α τῆς συμ πε ρι φο ρᾶς εἶ ναι εὐ ρέ ως ἀ πο δε κτὴ σή με ρα, ὡ στό σο τὸ ἔρ γο ποὺ ἄρ χι σε ὁ Ἄλ μπερτ Ἔλ λις τὸ 1953 συ νε χί ζε ται. Πρὶν ἀ πὸ τὸν θά να τό του, στὶς 24 Ἰ ου λί ου τοῦ 2007, ζή τη σε ἀ πὸ μί α ὁ μά δα ἔμπι στων συ νερ γα τῶν του νὰ συ νε χί σουν τὶς προ σπά θει ές του. Στό χος του ἦ ταν νὰ ἐ ξα σφα λί σῃ, ὅ τι ὁ Λό γος καὶ ἡ Ἐ πι στή μη θὰ ἐ ξα κο λου θοῦ σαν νὰ ἔ χουν τὸν πρῶ το λό γο κα τὰ τὴν ἐ ξέ λι ξη τῶν ψυ χο θε ρα πευ τι κῶν με θό δων. Ἀ νά με σα στοὺς ἔμ πι στους συ νερ γά τες του ἦ ταν καὶ ὁ Δρ Πὼλ Κέρτζ, πρόε δρος τοῦ Κέν τρου Ἔ ρευ νας. Ὁ Λό γος ἀν τι κα θι στᾷ τὸ σκό τος τοῦ ἀ λό γου πως οἱ πε ρισ σό τε ροι ψυ χο θε ρα πευ τὲς τῶν μέ σων τοῦ εἰ κο στοῦ αἰ ῶ να ὁ Ἔλ λις εἶ χε ἐ φαρ μό σει τὶς πα ρα δο σια κὲς ψυ χα να λυ τι κὲς με θό δους. Καθὼς οἱ ἀμ φι βο λί ες του γιὰ τὶς ἀ ό ρι στες καὶ μὴ ἐ λεγ μέ νες ἐ πι στη μο νι κὰ ἀρ χὲς τῶν δι α φό ρων μορ φῶν Φρο ϋ δι κῆς Ψυ χα νά λυ σης αὐ ξά νον ταν, ἀ πο φά σι σε νὰ ἀλ λά ξῃ τὸν τρό πο, μὲ τὸν ὁ ποῖ ο ἐ κεῖ νος, ὡς θε ρα πευ τής, θὰ λει τουρ γοῦ σε μὲ τοὺς πε λά τες του. Ὁ Ἔλ λις δί δα ξε τοὺς πε λά τες του, πῶς νὰ γί νουν σκε πτι κι στές –νὰ ἀμ φι σβη τοῦν τὴν ἱ ε ρό τη τα τῶν ση μαν τι κώ τε ρων πε ποι θή σε ών τους, νὰ ἀ να λύ ουν καὶ νὰ ἐ λέγ χουν τὶς σκέ ψεις καὶ τὰ συ ναι σθή μα τά τους, νὰ δροῦν ἐ νερ γῶς γιὰ τὴν ἀλ λα γή τους καὶ ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008  22543